Tom Waits at David Letterman 7-9-2012

Chicago (David Hidalgo on guitar)

North Sea Jazz Festival (Vrijdag 6 July 2012)John Hiatt,Van Morrison,Spectrum Road.

                                          Foto Arthur
Een ding moet ik de bezoeker van dit festival aanraden,plan van tevoren de concerten die je wilt zien anders zie je weinig.Het is er dermate druk ,dat als je dit niet doet je de kans loopt je favoriete optredens te missen.
Ik had zelf uiteraard gekozen voor  Van Morrison,John Hiatt en Spectrum Road en voor de rest zou ik wel zien. Ik was mooi op tijd voor de opener van het festival John Hiatt


Crossing Muddy Waters
Sinds de jaren 80 John al diverse keren op zien treden en eigenlijk altijd goed.Ook deze keer weer een prima optreden met veel oude nummers ,maar ook nieuw werk van zijn laatste album.Dirty Jeans And Mudslide Hymns . Zoals altijd weer een prima band erbij met een hoofdrol voor gitarist Doug Lancio.
Hoogtepunten het prachtige Cry Love,Thing Called Love en de toegift Riding With The King waarbij John en Doug heerlijk uit hun dak gingen.

Fever
John Hiatt was zo goed dat ik wat aan de late kant was om een plaatsje vooraan te bemachtigen.Maar vanaf ongeveer de tiende rij had ik toch een mooi zicht op het podium.Het begin met Brown Eyed Girl vond ik wat aan de slappe kant,maar gaandeweg het optreden werd het steeds beter.Met bovenstaand nummer kwam de stemming er in,de band was in prima vorm.Real Real Gone/You Send Me(SamCooke)Haunt of Acient Peace,Bey Bey Blackbird een prachtige medley met Time Is Running out/Too Late Too StopNow ,het werd steeds mooier.


Unchained Melody/Time is running Out?
Toen Moondance in een mooie "jazzy"uitvoering,de stemming kwam er steeds beter in ,maar toen een vervelend incident.Het zaalgeluid viel weg,Van en die band hadden niets in de gaten en speelden rustig door.
Publiek natuurlijk joelen en zwaaien(ik moest even aan Peer denken), maar toen na een minuut of tien het geluid weer terug kwam barstte er een donderend gejuich los.Van begreep er niets van en vroeg aan de bassist wat er aan de hand was.Toen snapte hij het,bood min of meer zijn excuus aan,hij dacht dat in een rugbywedstrijd beland was of zo iets.Het leek of the spanning gebroken was,I,m not feeling it Anymore,All in the Game,alle remmen gingen los,er werden zelfs grapjes over en weer gemaakt (there is a different between playing in England or Europe ,we are trying to get serious about drama this time,only in England they call this gigg grumpy")Ballerina ,helaas zonder gitaar,die bleef de hele avond in de standart,maar toch ook in een mooie uitvoering,daarna Van het podium af,en natuurlijk nog even terug voor G.L.O.R.I.A. Al bij al een van de betere V.M concerten van de laatste jaren.Benieuwd naar het nieuwe album komend najaar,maar wat mij betreft is Van The Man weer helemaal terug van (even)weggeweest.
En om met Van te spreken ,Big hand for the band!
 Chris White (saxophone)Alistair White (trombone)Dave Keary (guitar)Paul Moore (keyboards)Paul Moran (bass)Jeff Lardner (drums)Rod Quinn (percussion)

Na twee prachtige concerten is het tijd om de inwendige mens wat te versterken,en dat is op dit festival absoluut geen probleem.Eten en drinken uit alle streken van de wereld.En je loopt er een bekende Nederlander tegen het lijf,jawel Jules Deelder ,de nachtburgemeester van Rotterdam.

 

 Toen op weg naar mijn  derde reden voor mijn mijn bezoek aan dit festival,het optreden van Spectrum Road.

Geweldig optreden van deze superband met Jack Bruce(bass/zand)John Medeski(key,s)Cindy Blackwell(drums) en Vernon Reid(gitaar).Ik hoorde dat vele bezoekers halverwege het concert de tent verlietem ,misschien te hard?Ik had er in ieder geval geen moeite mee.Het was prima afsluiting van een mooie dag.Drie prachtconcerten op een dag,wat moet een mens nog meer.Op weg naar de uitgang pikte ik nog een stukje van Chick(met Neil Rodgers)mee,erg grappig.

Van Morrison.....Live!!

AS Weekend 6.7en 8 July is er weer het North Sea Jazzfestival in Rotterdam.Dit valt meestal samen met het Bluesfestival in Peer waar ik toch dikwijls de voorkeur aan geef.Het programma in Peer sprak me deze keer niet zo aan dus heb ik voor Rotterdam gekozen.Op de eerste plaats natuurlijk om Van Morrison weer eens aan het werk te zien.De "Man" loopt al heel mijn muzikale leven met me mee(samen met Bob,Neil e.a)komen ze in de buurt moet ik er gewoon bij zijn.De concerten van Van Morrison in o.a Vredenburg en De Doelen  zijn nog steeds hoogtepunten uit mijn vele concertbezoeken..Als ik eerlijk ben zijn mijn verwachtingen deze keer niet zo hooggespannen.De setlists van zijn laatste concerten zijn weinig verrassend,en Van Morrisson op festivals lijkt me niet zo,n goede combinatie(Peer).Maar wie weet ,een voor mij nieuwe begeleidigsband,wat andere arangementen van zijn songs,word het toch nog mooi.Ik sta in ieder geval met mijn vele V.M vrienden en vriendinnen vooraan!
Ik heb speciaal voor deze gelegenheid een paar songs opgezocht waarvan ik zeker weet dat die "niet" op de setlist van vrijdag avond staan,zo ja is dat een "echte" verrassing.

                                       "Ivory Tower" is a song written by Northern Irish singer-songwriter Van Morrison and included on his 1986 album, No Guru, No Method, No Teacher.
Het nummer is 17 keer live uitgevoerd ,de eerste keer 27 Juni 1986 ,de laatste keer 13 Januari 1999(bron  http://ivan.vanomatic.de/)

                                           "Tore Down a la Rimbaud" is a song written by Northern Irish singer-songwriter Van Morrison and included on his 1985 album, A Sense of Wonder.
Maar liefst 298 keer live uitgevoerd ,de eerste keer op 18 Oktober 1984 ,de laatste keer 11 Juli 2008 (bron  http://ivan.vanomatic.de/)
                                                  

                                         A Sense of Wonder is the fifteenth studio album by Northern Irish singer/songwriter Van Morrison released in 1985

109 keer live gespeeld ,voor het eerst op 14 Oktober 1984,de laatste keer 5 july 1997)
(bron  http://ivan.vanomatic.de/)

                                                 "Whenever God Shines His Light" is a song written by Northern Irish singer-songwriter Van Morrison and released on his 1989 album Avalon Sunset as a duet with Cliff Richard.

294 keer live gespeeld ,de eerste keer 18 Mei 1989,het laatst 30 Augustus 2002 .
(bron  http://ivan.vanomatic.de/)

                                             "Send in the Clowns" is a song by Stephen Sondheim from the 1973 musical A Little Night Music, an adaptation of Ingmar Bergman's film Smiles of a Summer Night.
                                     Erg mooie uitvoering van Van als gast van Chet Baker in Ronny,s Scotts(1987)
60 maal  live uitgevoerd,voor het eerst te horen op   30 Sept 1985 ,voor het laatst 23 Januari 1999)
   (bron  http://ivan.vanomatic.de/)

 Van Morrison will be coming out with a new album October 1st called Born to Sing: No Plan B.  This will be Morrison’s first album in 4 years and his 35th solo record overall.

Quote Van Morrisson
"I’m not proselytizing, it’s not some kind of manifesto.  Songs are just ideas, concepts, and you just put the mic there and go."

Beste Van Morrisson vrienden en vriendinnen Tot Vrijdag!!    

The Allman Brothers (MTV Unplugged 1990)

                                          Midnight Rider
Een sterke come back van The Allman Brothers in 1990 met het album Seven Turns.Ter gelegenheid van dit album een optreden in het Unplugged programma van MTV.

                                        
                                         Sweet Mellisa

                                         Seven Turns
 The Allman Brothers Band: Gregg Allman (vocals, guitar); Dickey Betts (vocals, acoustic, guitars); Warren Haynes (vocals, electric  slide guitars); Johnny Neel (piano, Wurlitzer piano, background vocals); Allen Woody (electric, fretless, 5- & 8-string basses); Butch Trucks (drums, timpani); Jaimoe (drums, percussion).

                                            C'mon in My Kitchen 

         
More The Allman Brothers
At the Fillmore 1970
 http://arthurfromholland.blogspot.nl/2012/03/allman-brothers-fillmore-east-1970.html

At the Orpheum 2011
http://arthurfromholland.blogspot.nl/2012/01/allman-brothers-at-orpheum-theatre-12-3.html 

at Rockpalast 1991
http://arthurfromholland.blogspot.nl/2011/08/allman-brothers-band-live-in-rockpalast.html

Rory Gallagher at Taverne De L’Olympia 30 April 1971

                                          Hands Up
 In 1970  werd Taste ontbonden na onenigheid over de financiële huishouding en de rol van het management hierin.
Met Gerry McAvoy  (uit Deep Joy) op bas en Wigar Cambell (uit The Method) op drums ging Gallagher vervolgens verder onder zijn eigen naam: The Rory Gallagher Band of Rory Gallagher and his band. Zijn muziekstijl vertoonde de blues in al zijn facetten, maar met name ook de country blues .


                                        
                                          For The last Time
Dit zijn mooie beelden uit het begin van Rory,s nieuwe solo carriere ,die meerdan 25 jaar zou duren .
De songs komen van Rory Gallagher,s eerste solo album "Rory Gallagher"

                                        

                                      It,s The Same Thing
 Gallagher werd door het muziekblad Melody Maker in 1972 en 1974 uitgeroepen tot 's werelds beste gitarist. Hij genoot onder andere in het Oostblok een grote populariteit. De band zou een naam opbouwen met marathonoptredens tijdens veelvuldige tournees.

                                        I Fall Apart
 Gallagher had veel succes met zijn live-optredens, maar scheen er nooit in te slagen dat op de plaat vast te leggen. Hij schuwde met zijn houthakkershemden en zijn afgeragde Fender Stratocaster alle vormen van glamour en deed ook nooit een poging een hit te maken. Hij had (en heeft )nog steeds een grote schare trouwe fans.

                                          Wave Myself Goodbey

Tijdens een concert in februari 1995 in Nighttown in Rotterdam bleek Gallagher zo ernstig ziek, dat het voortijdig moest worden afgebroken. De zanger werd opgenomen in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam en later overgebracht naar een ziekenhuis in Londen. Daar onderging hij in april 1995 een succesvolle levertransplantatie. Hij overleed echter twee maanden later aan een longontsteking.

                                                  


                     Rory Gallagher (Ballyshannon, 2 maart 1948 – Londen, 14 juni 1995)

More Rory Gallagher on Arthur,s Musical Journey

Don Kirshners Rockconcert 1974
 http://arthurfromholland.blogspot.nl/2010/07/rory-gallagher-1974-don-kirshners-rock.html

Rory Gallagher - I Could have religion
http://arthurfromholland.blogspot.nl/2011/10/rory-gallagher-i-couldve-had-religion.html

Rory Gallagher - Acoustic
http://arthurfromholland.blogspot.nl/2010/09/rory-gallagher-acoustic.html

Taste - Jazz Bilzen
http://arthurfromholland.blogspot.nl/2010/11/jazz-bilzen-2taste-rory-gallagher.html

Just Rory
http://arthurfromholland.blogspot.nl/2008/11/rory-gallagher-ballyshannon-2-maart.html

Taste- If The Day Was Any Longer
http://arthurfromholland.blogspot.nl/2012/05/taste-if-day-was-any-longer.html

Rory Gallagher with Jack Bruce
http://arthurfromholland.blogspot.nl/2009/03/jack-bruce-rory-gallagher-politican.html

Abigail Washburn & Kai Welch live at Naked Song Festival 16-6-2012

                                          Abigail Washburn  Key to the Kingdom (filmed by Arthur)
Een aangename verrassing,deze Abigail Washburn en haar muzikale partner Kai Welsh.Dit fragment is niet helemaal representatief voor het optreden.Het duo speelde een collage van Amerikaanse en volgens mij wat Ierse en zelfs Chinees getinte folk,ondersteund door mooie banjo melodieen.En een heel belangrijke rol voor multi-instrumentalist Kai Welch.Ik zag ook wel overeenkomsten met Gillan Welch en David Rawlings.Ook Gillian treed op onder haar eigen naam ,terwijl gitarist David Rawlings toch ook een heel belangrijke rol speelt.Tijdens dit fragment kwam het duo naar de rand van het podium om dit lied a cappela en onversterkt te zingen en te spelen.En door de mooie akoestiek van de grote zaal kwam dit volledig tot zijn recht.

 Abigail Wasburn Website
 http://www.abigailwashburn.com/website/

Doug Macleod live at Naked Song Festival 16-6-2012

                                          Doug Macleod - Muziekgebouw Eindhoven 16-6 -2012
Het was weer een tijdje geleden dat ik Doug in aktie had gezien,ik volg deze bluesman al jaren en ik mag me dan ook wel een fan noemen...Een bluesman met een geheel eigen stemgeluid,prima gitarist en een prachtige verhalenverteller.Ik had een mooie zitplaats vooraan en kon dan ook dit mooie filmpje maken.Erg genoten,Doug Macleod op zijn best!

Clapton, Cash & Perkins

Derek and the Dominos, Johnny Cash, and Carl Perkins performing "Matchbox" live on The Johnny Cash Show, January 1971.

Dave Matthews Band feat.Warren Haynes - Cortez the Killer

Prachtige uitvoering van de Neil Young klassieker Cortez the Killer door de Dave Matthews Band met special guest Warren Haynes.

Juzzy Smith

In de jaren 60 maakte ik in mijn geboorteplaats Middelburg voor het eerst kennis met een z.g "One Man Band" De man noemde zich Koperen Ko(vanwege zijn koperen hoofddeksel),speelde accordeon en bediende met een vernuftig systeem een grote trommel op zijn rug.Als kind vond ik het prachtig om dat te zien.Later kwam ik nog meer vormen van One Man Bands tegen,de een beter dan de andere, en vorig jaar zag ik nog en prachtige One Woman Band ,Therese Anderson,ook erg goed.Deze Juzzy Smith is een prachtig voorbeeld van een One Man Band,ik kwam hem op het spoor via zwager Willem,zelf  een prima bluesharpist.


 Juzzie Smith on the  lapslide guitar, harmonica, shaker and Wazinator KSB319 acoustic stomp box live at Wazinator Studios. Composition -The Keys - from the album Taking Time Out

  Juzzie Started playing the harmonica at 13. By 23 he had won the coveted Golden Harmonica at the Tamworth Country Music Festival, and the Byron Bay Blues Blowout twice. He has in the course of his musical journey embraced and mastered a range of instruments, and absorbed influence from some diverse musical styles. Juzzie has played in a lot of bands, some fantastic and some forgettable, and performed with some of Australia’s best musicians, including John Butler, Damon Davies, Jodi Martin and Jeff Lang.




Train Ride

Juzzie performs original songs with a completely original sound. Juzzie really began to take shape as a solo performer in early 2003, after the birth of his oldest child Olive.




Bluessong

 Tired of late nights gigging in smoky pubs, Juzzie quit the band he was playing with at the time, and began to busk at the local markets around his home on the North Coast of NSW. It was around this time that he finished recording his second solo album, Goodvibes, decided to buy an old school bus, packed up his little family and took off on a busking tour of Australia.
They soon dropping the ‘s’ and ‘h’ from the school bus and made it the ‘cool bus’ and began a great journey into music. Juzzie travelled North through Darwin and then down through WA.



Met John Butler

He started off playing to crowds of fifty or so and collecting enough coin to pay for fuel, whilst continually refining his songs, his instruments and his performance. By the time they arrived on the streets of Perth Juzzie was pulling crowds of hundreds of people at a time, busking was starting to look like a viable career option. 


Juzzy SmithKoperen Ko