Zoeken in deze blog

zaterdag 10 december 2016

Rick Danko (December 29, 1942 – December 10, 1999)

Richard Clare"Rick"Danko (Geb.Greens Corner,Ontario,29 Dec1942 -Overleden inNew York op 10 dec.1999) Natuurlijk het meest bekend als bassist/zanger van "The Band".



Java Blues
Paul Butterfield - Harmonica, Vocals ,Rick Danko - Bass, Vocals ,Blondie Chaplin - Guitar, Vocals ,Rick Belke - Guitar ,Tom Stevenson - Piano ,Ron McRory - Drums. Live at?? 10-12-1979

I think Rick was one of the greatest and most soulful singers I've ever heard. Definitely, the most original bass player I've ever heard and one of the kindest hearts to have ever graced this planet."
(Robbie Robertson)


Stage Fright

Rick's singing had a tremendous influence on me - I think you have to be a great musician before you can sing like that." (Eric Clapton)



The Unfathfull Servant
Rick Danko werd geboren in landelijk gebied nabij de stad Simcoe uit een Canadese familie van Oekrainse afkomst. Hij groeide op met country & western/r&b muziek en was een bewonderaar van Hank Williams en Sam Cooke.
Als veertienjarige stopte hij met school voor een carrière in de muziek en drie jaar later werd hij slaggitarist later basgitarist, van The Hawks, de begeleidingsgroep van zanger Ronnie Hawkins. Daar leerde hij drummer Levon Helm en gitarist Robbie Robertson kennen. Na hen voegden ook pianist Richard Manuel en organist Garth Hudson zich bij deze groep, die toen gold als een van de beste in Canada.

Crazy Mama

Toen Danko in 1963 ruzie kreeg met Hawkins, nam de groep het voor hem op. Zij namen ontslag, gingen zelfstandig verder als Levon and The Hawks en hadden veel succes in het clubcircuit. In 1965 vroeg Bob Dylan hen om met hem te gaan optreden. Ze begeleidden zijn overgang van folkrock naar de meer "heavy" rockmuziek en maakten met hem de grote tournee door de Verenigde Staten, Europa en Australië die legendarisch is geworden door de vijandige reacties van een deel van het publiek. Vervolgens woonde de groep, die zich nu The Band noemde, met Dylan in het huis Big Pink in West Saugerties, Woodstock, waar de Basement Tapes werden opgenomen. Danko droeg daaraan als co-auteur o.a. de song This Wheel's On Fire bij.


Love You To Much

Na Dylans vertrek voelde The Band zich vrij zijn eigen muziek te maken, wat resulteerde in een reeks invloedrijke albums, waarvan vooral Music from Big Pink (1968), The Band (1969), Stage Fright (1970) en Northern Lights - Southern Cross (1974) klassiekers zijn geworden. The Band gold nu als een van de belangrijkste groepen op het Noord-Amerikaanse continent. Rick Danko's aandeel bestond uit het bespelen van niet alleen de basgitaar, maar zo nodig ook allerlei andere instrumenten, zoals de viool, terwijl zijn karakteristieke stem de sfeer van veel nummers bepaalde. Vooral in meer emotionele songs, zoals Unfaithful Servant, Stage Fright, It Makes No Difference en Endless Highway, maakte zijn zang grote indruk. Als songwriter werd hij al spoedig overvleugeld door Robertson, al benadrukte Levon Helm later dat de songs van The Band eerder het resultaat waren van groepswerk dan van één man.


Just Your Fool (1987)
Rick Danko met Happy Traum op guitar, Andy Robinson op drums en Sredni Vollmer op harmonica.

Het succes eiste zijn tol. Aanvankelijk stond The Band bekend als een groep ingetogen, hardwerkende musici, maar naarmate hun populariteit groter werd, raakten ook zij verstrikt in drugs en drank. Naast Richard Manuel, die zich ontwikkelde tot alcoholist, was het vooral ook Rick Danko die verslaafd raakte aan verdovende middelen. Het beïnvloedde de sfeer in The Band en ook hun muziek, die tekenen van vermoeidheid begon te vertonen. Vooral Robbie Robertson kreeg genoeg van het leven on the road. Hij forceerde het eind van The Band, nadat er eerst nog in november 1976 een afscheidsconcert was gehouden in San Francisco dat bekend is geworden als The Last Waltz en verfilmd werd door Martin Scorsese. In die film is Danko te zien terwijl hij een fragment uit een van zijn solocomposities (Sip the Wine) uitprobeert. Gevraagd naar de toekomst zonder The Band, antwoordt hij dat hij "gewoon mooie muziek" wil maken.


In 1977 kwam zijn eerste solo-album Rick Danko uit, waaraan alle andere Band-leden hun bijdrage leverden, evenals Ronnie Wood, Blondie Chaplin and Eric Clapton. Het had weinig commercieel succes en de al opgenomen opvolger werd niet uitgebracht (delen ervan kwamen pas in 2005 postuum uit op Cryin' Heart Blues)
In de jaren tachtig en negentig maakte Danko deel uit van de opnieuw gevormde Band (zonder Robbie Robertson en de overleden Richard Manuel) die met de nieuwe leden Jim Weider, Randy Ciarlante en Richard Bell drie cd's maakte, maar hij werkte ook samen met o.a. Eric Andersen en Jonas Fjeld, Eric Clapton, Ringo Starr, Van Morrison en Sinéad O'Connor. Hij leverde bijdragen aan allerlei cd's van anderen en maakte zelf ook een aantal cd's, zoals Live on Breeze Hill (1999) en het postuum verschenen Times Like These.
De roem uit de gloriejaren van de oude Band was echter definitief voorbij en bovendien had Danko ernstige gezondheidspoblemen. Op een tournee door Japan in 1997 werd hij gearresteerd en later veroordeeld wegens drugsbezit. Hij had heroïne het land in gesmokkeld. Zijn ernstige verslaving aan heroïne en morfine was - volgens zijn verklaring voor de rechtbank - begonnen na een auto-ongeluk in 1968, toen hij pijnstillers nodig had. Daarnaast had hij astma en een slechte hartconditie. In zijn laatste jaren maakte hij een ongezonde en opgeblazen indruk, maar zijn enthousiasme bij het maken van muziek was er niet minder om. Op 10 december 1999 gaf zijn hart het definitief op en stierf Rick Danko in zijn slaap. Rick Danko R.I.P.
Rick Danko & Neil Young

vrijdag 9 december 2016

Kings Of Leon - Happy Alone (Bonnaroo 2004)


 Kings of Leon is an American rock band that formed in Nashville, Tennessee, in 2000. The band is composed of brothers Caleb Followill (b. January 14, 1982, lead vocals, rhythm guitar), Nathan Followill (b. June 26, 1979, drums, percussion, backing vocals) and Jared Followill (b. November 20, 1986, bass guitar, backing vocals), with their cousin Matthew Followill (b. September 10, 1984, lead guitar, backing vocals).
                                                               
                                          Happy Alone
 The band's early music was a blend of Southern rock and blues influences, but it has gradually expanded throughout the years to include a variety of genres and a more alternative, arena rock sound. Kings of Leon achieved initial success in the United Kingdom with nine Top 40 singles, two BRIT Awards in 2008, and all three of the band's albums at the time peaked in the top five of the UK Albums Chart. Their third album, Because of the Times, also reached the number one spot. After the release of Only by the Night in September 2008 the band achieved chart success in the United States. The singles "Sex on Fire", "Use Somebody", and "Notion" all peaked at number one on the Hot Modern Rock Tracks chart. The album was their first Platinum-selling album in the United States, and was also the best-selling album of 2008 in Australia, being certified platinum nine times. The band's fifth album, Come Around Sundown, was released on October 18, 2010. Their sixth album, Mechanical Bull, was released on September 24, 2013. The seventh studio album, WALLS, was released on October 14, 2016.[1] The group has 12 Grammy Award nominations, including 4 wins.
(Wikipedia)


dinsdag 6 december 2016

John Hiatt - Crossing Muddy Waters

                                                                
Crossing Muddy Waters was singer-songwriter John Hiatt's fifteenth album, released in 2000. A raw album recorded with no drummer, it was a purely acoustic album that brought elements of bluegrass music into his Americana sound. (The title of the album is a pun, referencing blues legend Muddy Waters.) It was nominated for a Grammy award in 2001 for Best Contemporary Folk Album.(Wikipedia)

                               Crossing Muddy Waters
The combo:
Drums/vocals- Kenneth Blevins ,Guitar/Mandolin -Doug Lancio,Bass- Nathan Gerhri,Backgroundvocals/Percussion/Guitartuning - Brandon Young



Van Morrison - Southport Theatre Southport (15 Maart 1999)

Southport Theatre Southport
Helaas staat het bij de laatste optredens van Van Morrison niet meer op de setlist ,InThe Afternoon,van het album Days Like this.Voor mij altijd een van de hoogtepunten van zijn shows meestal in lang uitgewerkte versies.Het onderstaand fragment is daar een mooi voorbeeld van,Van lekker in vorm,begeleid zoals gewoonlijk door een prima band.

                           In the Afternoon/Joe Turner Sings/Don,t You Make Me High
The Band:Richy Buckly,Sax-Matt Holland,Trumpet-Geoff Dunn/Ralph Salmins,Drums-Johnny Scott,Guitar-Nicky Scott,Bass-Geraint Waitkins,Keys.

Het voorprogramma van deze optreden werd verzorgt door Lonnie Donegan en zijn band.Van Morrison deed twee nummers mee,klik op de link:
 http://arthurfromholland.blogspot.nl/2010/10/van-morrison-lonnie-donegan.html

Langs deze weg wil ik ook nog eens mijn waardering uitspreken voor de mensen die deze prachtige beelden mogelijk  gemaakt hebben.THANKS TO THE TAPERS!!

maandag 5 december 2016

JJ Cale at the 2 Meter Sessions (1994) John Weldon "J. J." Cale (December 5, 1938 – July 26, 2013)

                                                                 
   
                                                                ///////////////////////
Het was een mooi programma De 2 Meter sessies  van Jan Douwe Kroeske.Het leverde prachtig beelden en een en rits prachtige cd,s.op. In deze show wordt sinds 1987 bekende en nieuwe artiesten de mogelijkheid geboden om in een studio-omgeving een inkijk in hun liedjes te geven en deze regelmatig tot een akoestische basis terug te brengen. In de afgelopen jaren werden meer dan duizend sessies opgenomen, met onder andere the Black Crows .Counting Crows, Radiohead, Foo Fighters, REM, Bush, Anouk, Nirvana, Milow, Crowded House, Venice, K's Choice, Joe Cocker, De Dijk, Sepultura, Golden Earring en Coldplay.Naast het optreden van The Black Crows  was het optreden van JJ.Cale wat mij betreft ook zeker een van de hoogtepunten.
 

Traveling Light

 John Weldon (J.J.) Cale (Oklahoma City, 5 december 1938) is een Amerikaanse singer-songwriter en gitarist. Hij groeide op in Tulsa, en is dan ook de bekendste vertolker van de Tulsa Sound.
 Heel veel artiesten hebben zijn nummers gecoverd "After Midnight"en "Cocaine" door Eric Clapton,"Cajun Moon" door Randy Crawford, "Magnolia" door Jai, "Bringing It Back" , Kansas, "Call Me the Breeze" en "I Got the Same Old Blues" door Lynyrd Skynyrd, "Travelin' Light" en "Ride Me High" door Widespread Panic, "Tijuana" by Harry Manx, "Sensitive Kind" door Carlos Santana, "Cajun Moon" door Herbie Mann met  Cissy Houston, en "Same Old Blues" door Captain Beefheart.



After Midnight

Het handelsmerk van Cale is het zogenaamde laid back-zingen,waar dit optreden zeker een voorbeeld van is. Dit is nét na de tel inzetten. Daarnaast is Cale, door zijn diensttijd bij de luchtmacht, handig met elektronica waardoor hij zijn eigen muziek mee produceert en zijn opnamen een specifieke sound krijgen. Onderdeel hiervan zijn het dubben van de zang en een lome, ingetogen sfeer.


Devil In Disguise
 De dame in de band is Christine Lakeland ,de gitariste/zangeres speelt op bijna alle albums van JJ Cale mee van sinds einde jaren 70’s.Ze zat in de studio en trad op o.a met Tanya Tucker, Hoyt Axton, Merle Haggard en  Leon Russell.

Meer 2 meter sessies P1
http://arthurfromholland.blogspot.com/2008/12/2-meter-sessies-1.html
-The Cranberries Jackson Brown- Rythm Kings-Joni Mitchell

Nog meer 2 meter sessies P2
 http://arthurfromholland.blogspot.com/2009/01/2-meter-sessies-2.html
James Taylor-Trigically Hip-Tom Jones&Stereophonics-Anouk&Sarah Bettens-The Prodigal Sons

 2 Metersessies met Willy DeVille
http://arthurfromholland.blogspot.com/2009/12/willy-deville-2-meter-session-1999.html