vrijdag 22 maart 2019

The Doobie Brothers - Don Kirshner's Rock Concert 1974


                               Tom Johnston – Guitar, Keyboards, Harmonica, Vocals
                               Patrick Simmons – Guitar, Banjo, Flute, Vocals
                               Tiran Porter – Bass, Vocals
                               Keith Knudsen – Drums, Percussion, Vocals
                               John Hartman – Drums, Percussion, Vocals

                                          "China Grove" is a song from the 1973 album The Captain and Me. It was written and sung by original main singer/songwriter Tom Johnston. The song reached #15 on the Billboard Hot 100.


               "Long Train Runnin'" (or "Long Train Running") is a song recorded by The Doobie Brothers and written by band member Tom Johnston. It was included on the band's 1973 album The Captain and Me and released as a single, becoming a top 10 hit on the US Billboard Hot 100, peaking at number 8.

                  Dooby,s Jam
Ik heb het genoegen gehad The Doobie Brothers een keer te zien optreden.Halverwege de jaren 70 op een festival op de renbaan van Hilversum. The Doobie,s ook met Jeff"Skunk"Baxter op gitaar veel vuurwerk op een festival met een droomprogrammering.Uit Nederland Alquin en Earth & Fire,en verder Het Mahavishnu Orchestra,,Tim Buckley, The Allman Brothers(meer dan 3 uur).Het optreden van Van Morrison ging niet door.

                                The Doobie Brothers Hilversum 1974

woensdag 20 maart 2019

Van Morrison - "On Hyndford Street"


Number 125 Hyndford Street, in east Belfast, doesn’t look like the cradle of a lifetime’s dreams, memories and associations. It’s a tiny, blank-faced two-up-two-down terrace house, no different from any of the other red-brick homes alongside it. That’s apart from the discreet plaque beside the front door, which announces that Van Morrison was born here on August 31st, 1945.
His father, George, was an electrician at the nearby Harland and Wolff shipyard; more significantly, George was also a keen collector of jazz and blues records, which he bought from a man called Solly Lipsitz, who owned Atlantic Records on High Street.

Over his songwriting career Morrison has returned again and again, in spirit, to his childhood home and its nearby streets, rivers and parks, and these places have never lost their hold on his imagination.


                  "On Hyndford Street"
                                                         Big hand for the band":
                                                         Dave Keary (Guitar)
                                                         Paul Moore (Bass)
                                                         Paul Moran (Keyboards)
                                                         Bobby Ruggiero (Drums)
                                                         Dana Masters (Vocals)

                          "On Hyndford Street"


Take me back, take me way, way, way back
On Hyndford Street
Where you could feel the silence at half past eleven
On long summer nights
As the wireless played Radio Luxembourg
And the voices whispered across Beechie River
In the quietness as we sank into restful slumber in the silence
And carried on dreaming, in God
And walks up Cherry Valley from North Road Bridge, railway line
On sunny summer afternoons
Picking apples from the side of the tracks
That spilled over from the gardens of the houses on Cyprus Avenue
Watching the moth catcher working the floodlights in the evenings
And meeting down by the pylons
Playing round Mrs. Kelly's lamp
Going out to Holywood on the bus
And walking from the end of the lines to the seaside
Stopping at Fusco's for ice cream
In the days before rock 'n' roll
Hyndford Street, Abetta Parade
Orangefield, St. Donard's Church
Sunday six-bells, and in between the silence there was conversation
And laughter, and music and singing, and shivers up the back of the neck
And tuning in to Luxembourg late at night
And jazz and blues records during the day
Also Debussy on the third programme
Early mornings when contemplation was best
Going up the Castlereagh hills
And the cregagh glens in summer and coming back
To Hyndford Street, feeling wondrous and lit up inside
With a sense of everlasting life
And reading Mr. Jelly Roll and Big Bill Broonzy
And "Really The Blues" by "Mezz" Mezzrow
And "Dharma Bums" by Jack Kerouac
Over and over again
And voices echoing late at night over Beechie River
And it's always being now, and it's always being now
It's always now
Can you feel the silence?
On Hyndford Street where you could feel the silence
At half past eleven on long summer nights
As the wireless played Radio Luxembourg
And the voices whispered across Beechie River
And in the quietness we sank into restful slumber in silence
And carried on dreaming in God. 

Chicago Transit Authority - Concertgebouw Amsterdam (12dec.1969)


Chicago is een Amerikaanse rock band ,opgericht in 1967 in Chicago, Illinois. Ze beschrijven zelf hun muziek al "rock and roll band with horns" in het begin politiek geladen, soms experimenteel, een combinatie van rock en jazz.Later ging de groep over op een wat meer "softe" sound en ballads..Voor mij persoonlijk minder interessant maar desondanks scoorde de groep meerdere hits gedurende de jaren 1970 en 1980. Chicago is een van de langstlopende en meest succesvolle rockgroepen uit de geschiedenis.

 
 Does Anybody Really Know What Time it Is?

Op 12 December trad de band op in het mooie Concertgebouw in Amsterdam ,voor een ,op het oog, zeer statisch publiek.
 De originele bezetting van de band was ,Robert Lamm- keyboard,Terry Kath -guitar ,Peter Cetera -bassist ,zij deden ook de vocals, James Pankow, Lee Loughnane en Walter Parazaider vormden de blazerssectie en Danny Seraphine op de drums.

  25 or 6 to 4

Het eerste album (April 1969),  The Chicago Transit Authority, was gelijk een dubbel album,wat toch wel bijzonder was voor een eersteling.. Er werden er meer dan een miljoen van verkocht .Het album bevat klassiekers als "Does Anybody Really Know What Time It Is?", "Beginnings", "Questions 67 and 68", en "I'm a Man" – allemaal ook uitgebracht als singles.
Toen de echte Chicago Transit Authority( bus en trein  maatschappij in  Chicago.) dreigde met juridische stappen over de naam  ,werd snel  na de release van het album, de bandnaam ingekort tot Chicago

                 Its better end soon (Chicago ll )

  Terry Kath's ontwikkeling als gitarist was zo sterk dat zelfs Jimi Hendrix een bewonderaar was van Terry,s manier van spelen .Zo vertelde saxophonist Walter Parazaider,  “This guy came up very quietly and tapped me on the shoulder. He says, ‘Hi, I’m Jimi Hendrix. I’ve been watching you guys and I think your guitarist is better than me.”

                                            I,m a Man

 "I'm a Man" is een nummer van The Spencer Davis Group singer-songwriter Steve Winwood en record producer Jimmy Miller.

 Chicago Transit Authority nam het nummer "I'm a Man" op voor hun debut album, The Chicago Transit Authority. Hoewel het de  B-side was van"Questions 67 and 68" kwam het nummer toch op de 49 ste plaats van  U.S. Billboard Hot 100 in 1971.

  Terry Alan Kath (31 januari 1946 - 23 januari 1978), geboren in Chicago, Illinois, was een Amerikaanse muzikant en songwriter. Hij was de originele gitarist en mede-oprichter van de rockband Chicago. Hij stierf in het begin van 1978, acht dagen voor zijn 32ste verjaardag, het spelen met een pistool werd hem noodlottig.




zondag 17 maart 2019

Instrumentals (guitar) from the Sixties






Natuurlijk zijn de beelden gedateerd,soms zelf lachwekkend (The Chantays)maar de muziek staat nog steeds als een huis.
Uit de beginttijd van Arthurs,Musical Journey.....


Dick Dale & the Del-Tones (Misirlou)
Dick Dale (geboren als Richard Anthony Monsour op 4 mei, 1937, in Quincy, Massachusetts) ook bekend als "The King of the Surf Guitar", is een van de pioniers op het gebied van surfrock en één van de meest invloedrijke gitaristen uit de vroege jaren '60. Dale experimenteerde met galmeffecten en maakte gebruik van custom gebouwde Fender versterkers, inclusief de allereerste 100 watt versterker.

Met zijn band de Del-Tones (bassist Ron Eglit, drummer Ron Fish en gitarist Carl Verhein), werden Dale's live shows lokaal zeer druk bezocht. Het nummer "Let's go Trippin" uit 1961 wordt vaak gezien als het eerste surf rock nummer. Deze werd gevolgd door meerdere lokaal uitgebrachte nummers, zoals "Jungle Fever" en "Surf Beat" welke uitkwamen onder zijn eigen Deltone label. Zijn eerste volledige album was "Surfers' Choice" uit 1962. Dit album werd uitgebracht door Capitol Records en wereldwijd verspreid. Dale verscheen in die tijd vaak in de "Ed Sullivan Show" en meerdere films. Zijn tweede album werd vernoemd naar zijn bijnaam; "King of the Surf Guitar".

Sounds Incorporared (Rinky Dink/William Tell)
Sounds Incorporated, later bekendals Sounds Inc., waren een Britse instrumentale pop groep .
In 1964 werden ze Cilla Black's backing band, en het volgende jaar waren ze de openingsact voor de Beatles tijdens hun wereld tournee,inclusief het concert in New York's Shea Stadium. Hun grootste succes als groep bereikten ze in Australie, waar hun versie van de "William Tell Overture" de tweede plaats in de hitparade bereikte In 1967 vroegen de Beatles Cameron, Holmes, en West (de saxofoonsectie van de band) hen voor de Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band album track, "Good Morning Good Morning".

The Champs waren een rock and roll band, bekend door hun Latin instrumental "Tequila." De song was opgenomen in de Gold Star Studios in 1958 en won in 1959 de Grammy Award voor deBest Rhythm & Blues Recording.


The Chantays(Pipeline) waren een surf rock band uit de vroege jaren60.Bekend van hun instrumentale hit "Pipeline" (1963).Bandleden waren Bob Spickard, Brian Carman (co-writers of Pipeline), Bob Welch, Warren Waters en Rob Marshall .


The Shadows( The Savage) was een instrumentale muziekgroep, actief vanaf de jaren '50 tot begin deze eeuw. Als band legden ze de basis voor de klassieke line-up, bestaande uit een sologitaar, een slaggitaar, een basgitaar en drums. The Shadows was jarenlang de vaste begeleidingsgroep van Cliff Richard en het voorbeeld voor talloze gitaristen, waaronder Tony Iommi, Mark Knopfler, Pete Townshend, Frank Zappa en Brian May.


The Spotnicks
(Amapola) waren een instrumentale rock group uit Zweden,opgericht in1961. Mede bekend door hun "space suit" kostuums op het podium ,en door hun speciale elektrische gitaarsound Ze hebben 42 albums albums op hun naam staan,verkochten er meerdan 18 million en touren nog steeds .


The Ventures (Walk don,t run)
De instrumentale surfgroep The Ventures werd in 1959 in Seattle opgericht door de gitaristen Bob Bogle en Don Wilson. In 1960 scoorde de groep met Walk Don't Run een wereldhit. De groep bereikte in de jaren 60 met 14 instrumentale singles de Billboard Top-100. Van de Ventures werden meer dan 250 verschillende albums uitgebracht. In 1964 verkochten ze in Japan meer platen dan de Beatles. Ze inspireerden ontelbare gitaargroepen in alle werelddelen, waaronder de bekendste surfband uit de geschiedenis, de Beach Boys, en veel Nederlandse indorockgroepen.



The Jumping Jewels - Dakota
 De Haagse gitaargroep The Jumping Jewels was gebaseerd op de Fender Stratocaster-sound van The Shadows. Vooral ook door toedoen van hun manager Herman Batelaan wist de groep met zijn professionele aanpak een internationale status te bereiken. Met hun zanger Johnny Lion (Jan van Leeuwarden) hadden zij in de periode 1961-1965 een enorm groot succes in Nederland. In de zalen speelden zich vaak wilde taferelen af met hysterische fans.
 De bezetting bestond naast Lion uit Hans van Eijk (sologitaar), Tjibbe Veelo (slaggitaar), Joop Oonk (basgitaar), Frits Tamminga (drums). De laatste werd in 1963 vervangen door Cees Kranenburg jr..


The Tielman Brothers
 De Tielman Brothers was een Nederlandse rockband die ontstond in de jaren veertig en in verschillende bezettingen tot in de 21e eeuw actief was. In haar hoogtijdagen (begin jaren zestig) bestond de groep uit de vier gebroeders Tielman: Reggy (1933-2014), Ponthon (1934-2000), Andy (1936-2011) en Loulou (1938-1994). Ook hun zus Jane (1940-1993) heeft met de Tielman Brothers opgetreden


The Jokers waren een Belgische rockgroep die vooral in de jaren 60 succes had. De groep, afkomstig uit Antwerpen, concentreerde zich vooral op gitaarmuziek.
Grammofoonplaten van deze groep werden tijdens hun meest succesrijke periode, het midden van de jaren 60, over de hele wereld uitgebracht, eerst enkel singles, later ook volledige LP's. Vooral in Japan werd veel materiaal van de groep uitgebracht. Door de jaren heen is er altijd een internationale belangstelling voor hun gitaarmuziek blijven bestaan.