zaterdag 29 november 2008

THE BAND

The Band was een Canadees-Amerikaanse rock band. Ze maakten voor het eerst naam in de late jaren zestig als begeleidingsgroep van Bob Dylan. Ze werden later op eigen kracht zeer invloedrijk als vertolkers van Americana en zorgden mede voor het opnieuw populair worden van diverse vormen van Amerikaanse traditionele muziek. In hun muziek versmolt country met folk en rock 'n roll.


The Band bestond uit de Canadezen Robbie Robertson (gitaar, piano), Richard Manuel (piano, harmonica, drums, saxofoon, keyboard, zang), Garth Hudson (keyboard, piano, clavinette, accordeon, synthesizer, saxofoon), Rick Danko (basgitaar, viool, trombone, zang) en de uit Arkansas afkomstige Levon Helm (drums, mandoline, gitaar, basgitaar, zang).



Don,t do it.

Het unieke van hun stijl, vooral in hun eerste albums, was naast hun verbluffende vaardigheid op allerlei instrumenten, hun aan de gospelmuziek ontleende manier van zingen, waarbij zij de melodielijnen aan elkaar overgaven. Samen met bands als The Byrds en The Flying Burrito Brothers zorgde The Band voor een kritisch en vernieuwend geluid en een commercieel succes dat later werd opgepakt en verder gepolijst door artiesten als The Eagles.


I Shall be Released

The Band formeerde zich voor het eerst onder de naam The Hawks, als begeleidingsband van de uit Toronto afkomstige rockabilly zanger Ronnie Hawkins. De groep maakte zich in 1964 los van Hawkins en trad op onder allerlei namen als The Levon Helm Sextet (het zesde lid was saxofonist Jerry Penfound), Levon and the Hawks en The Canadian Squires, maar had weinig succes totdat Bob Dylan hen verzocht mee werken aan een tumultueuze serie concerten in 1965 die Dylan's transitie van "folkie" naar "rocker" markeerden. Vanwege deze concerten is hij lange tijd door folkpuristen verguisd.



King Harvest / Long Black Veil

Hun eerste echte studio-album, Music From Big Pink (1968), genoemd naar het huis waarin ze in Woodstock leefden, werd enthousiast ontvangen. Het bevatte drie nummers van de hand van Dylan (This Wheels On Fire, Tears Of Rage en I Shall Be Released) en een klassieker van Robertson, The Weight, die later deel ging uitmaken van de soundtrack van de film Easy Rider. Het zou hun meest bekende nummer worden.



The Weight

Na het uitbrengen van hun tweede album volgde een tournee waarin ze voor het eerst zelf de hoofdact waren. De hieruit voortkomende spanningen, het meest gevoeld door Robertson die ze probeerde te bestrijden met hypnose, hadden grote invloed op hun volgende album waarvan de titel Stage Fright (1970) boekdelen spreekt.

Volgens sommigen was dit het laatste 'klassieke' werk van The Band en stelde al het volgende enigszins teleur. Van Cahoots (1971) was een aantal songs gewijd aan de toenemende ongerustheid voor de toekomst van de aarde, maar ondanks deze duidelijke milieuboodschap werd dit album minder goed ontvangen dan de vorige. De groep leek in een creatieve impasse te verkeren.



Up on Cripple Creek

Het jaar na jaar touren en platen opnemen ging de band niet in de kouwe kleren zitten.
De vermoeidheid had toegeslagen, vooral bij Robertson die het leven 'on the road' "a goddamn impossible way of life" noemde. Ook andere Bandleden bleken slecht opgewassen tegen de druk die hun status als megasterren met zich meebracht: Manuel raakte verslaafd aan alcohol en Danko aan drugs. Hun laatste studio-album Islands (1975) vertoont dan ook alle sporen van een werk dat uitsluitend vanwege contractuele verplichtingen tot stand is gekomen, al staat er ook een gedenkwaardig nummer op als The Saga of Pepote Rouge.


Bob Dylan & The Band Forever Young Baby Let me you Foll0w Down

In 1976 namen de bandleden afscheid in Winterland in San Francisco met een groots concert The Last Waltz op 24 november, de Amerikaanse nationale feestdag Thanksgiving. Hierbij werd The Band geholpen door een compleet orkest en een lange lijst van gasten onder wie Ronnie Hawkins, Bob Dylan, Muddy Waters, Neil Young, Joni Mitchell, Dr. John (Mac Rebennack), Van Morrison, Eric Clapton, Neil Diamond en de dichter Lawrence Ferlinghetti. Het concert werd op film opgenomen door Martin Scorsese en tezamen met interviews en enkele studioopnamen, waaraan ook The Staple Singers en Emmylou Harris deelnamen, uitgebracht als film The Last Waltz en een drie-dubbel album.

donderdag 27 november 2008

EARLY (HEAVY ?) ROCK



Alice Cooper Its my Body (Live Detroit 1971)

Alice Cooper (geboren met de naam Vincent Damon Furnier, 4 februari, 1948),
Glen Buxton - gitarist Michael Bruce - gitarist Neal Smith - drummer Dennis Dunaway - bassist



Deep Purple Highway Star

Deep Purple is een Britse hardrockband. De groepsnaam is afgeleid van de jazzklassieker Deep Purple, het favoriete nummer van de moeder (of de grootmoeder, naargelang de bron) van gitarist Ritchie Blackmore.

Ritchie Blackmore Gitaar Ian Gillian Zang John Lord Keyboards Ian Pace Drums Roger Clover bass


Free The Stealer
Free was een Engelse blues- en rockband, opgericht door zanger Paul Rodgers in Londen in 1968 die het bekendst geworden is met de nummer 1 hit "Allright now". Een ander bekend nummer van Free is "Wishing Well".

Paul Rodgers Zang Paul Kossoff Gitaar Andy Frazer Bass Simon Kirke Drums


Wisbone Ash Blowin Free(1973)

De Engelse rockgroep Wishbone Ash werd aan het begin van de jaren zeventig vooral bekend, dankzij de dubbeluitgevoerde gitaarsolo’s. Wishbone Ash werd in 1969 opgericht door bassist Martin Turner en drummer Steve Upton. Met de gitaristen Andy Powel en Ted Turner begon Wishbone Ash aan een intensieve tour door het Engelse clubcircuit.

In 1970 verscheen titelloze debuutalbum van Wishbone Ash. Het album liet stevige rockmuziek horen, waarin de twee gitaristen een hoofdrol opeisten. “Argus” (1972) werd door het Engelse muziekblad Melody Maker tot album van het jaar uitgeroepen.




Frijid Pink House of the rising sun

Frijid Pink was een hard rock band uit Detroit opgericht in 1967, het best bekend door hun versie van "House of the Rising Sun."

The band bestond uit drummer Richard Stevers, gitarist Gary Ray Thompson, bassist Tom Harris, zanger Kelly Green.




Iron Butterfly Soul Experience

Iron Butterfly is een Amerikaanse psychedelische rockband die zijn hoogtepunt kende in de jaren 60 van de vorige eeuw. Ze werden bekend door hun grootste hit In-A-Gadda-Da-Vida. Door hun psychedelische geluid werden ze voornamelijk geassocieerd met de hippiecultuur.
De band is ontstaan in 1966 in San Diego en in 1968 kwam hun debuutalbum uit, heavy. De originele leden van Iron Butterfly waren Doug Ingle, Ron Bushy, Jerry Penrod, Darryl DeLoach en Danny Weis. Na hun eerste album verliet iedereen, behalve Ingle en Bushy, de band.

zondag 23 november 2008

Arthur,s Muziekverzameling C 211-215

211 Canned Heat Hooker & Heat



212 Canned Heat Halleluja



213 Clarence Carter Patches



214 Johnny Cash The Beast in Me



215 Johnny Cash The man Comes Around