zaterdag 26 september 2009

vrijdag 25 september 2009

Richard Manuel


Richard George Manuel (Stratford (Canada), 3 april 1943 – Winter Park (Florida), 4 maart 1986) was een Canadese pianist, rock-zanger en songwriter die deel uitmaakte van The Band,


I Shall be Released(Bob Dylan)

Na Dylans vertrek voelde The Band zich vrij zijn eigen muziek te maken, wat resulteerde in een reeks invloedrijke albums, waarvan vooral Music from Big Pink (1968), The Band (1969), Stage Fright (1970) en Northern Lights - Southern Cross (1974) klassiekers zijn geworden. The Band gold nu als een van de belangrijkste groepen op het Noord-Amerikaanse continent. Richard Manuel's aandeel bestond uit het bespelen van niet alleen de piano, maar zo nodig ook allerlei andere instrumenten zoals drums en keyboards, terwijl zijn karakteristieke zangstem de sfeer van veel nummers bepaalde. In Bob Dylan's I shall be released had hij zich al onderscheiden door zijn falsetto-zang. Hij bleek een zeer wendbaar, maar altijd indringend en emotionerend, geluid te kunnen produceren in klassiek geworden nummers als Tears of Rage (waarvan hij co-auteur was), Lonesome Suzie, We Can Talk (beide door hemzelf gecomponeerd), Whispering Pines, King Harvest en The Shape I'm In.





De laatstejaren van zijn leven was Richard erg depressief ,mede door de drank en de cocaine Op 4 maart 1986 hing hij zich op in zijn hotelkamer in Winter Park, bij Orlando in Florida. Pas de volgende ochtend werd zijn lichaam gevonden, naast een lege fles Grand Marnier.



* "He brought a lot of powers and strengths to the group. He loved to play and just come up with new things. It was like having a force of nature in the band." (Rick Danko)

* "There was something of the holy madman about Richard. He was raw. When he sang in that high falsetto the hair on my neck would stand on end. Not many people can do that." (Eric Clapton)

dinsdag 22 september 2009

Fill Your Head with Rock




BlacK Widow (Come to the Sabbat)
Band uit Leicester.Engeland
Kip Trevor (vocals, guitar & harmonica), Jess "Zoot" Taylor (organ & piano), Jim Gannon (guitar & vocals), Clive Jones (sax & flute), Bob Bond (bass guitar) & Clive Box (drums & percussion).Donkere zware rock in de stijl van Black Sabbath.


Santana
De band is opgericht in 1966 in San Francisco. De originele leden waren Carlos Santana (lead guitar), Tom Fraser (rhythm guitar), Mike Carabello (percussion), Rod Harper (drums & percussion), Gus Rodriguez (bass guitar) and Gregg Rolie (lead vocals & keyboards).


Janis Try
Janis Lyn Joplin (Port Arthur (Texas), 19 januari 1943 – Los Angeles (Californië), 4 oktober 1970) was een Amerikaans zangeres. Een van haar bekendste nummers is Me and Bobby McGee.

Haar vader werkte bij Texaco Oilcompany en haar moeder was administrateur. Joplin bezocht in de vroege jaren 60 enkele universiteiten, maar studeerde nooit af. De muziek trok haar meer en dan met name de blues, rock-'n-roll en soul. Grote voorbeelden voor haar waren Odetta, Leadbelly, Bessie Smith en "big mamma" Thornton. In 1963 woonde Joplin enige tijd in San Francisco, maar ze keerde al snel terug naar Port Arthur.

In 1966 vertrok Joplin opnieuw naar San Francisco op uitnodiging van de impresario van Big Brother and the Holding Company, Chet Helms. In het begin was de band niet succesvol, maar de grote doorbraak kwam met het optreden op het Monterey Pop Festival in 1967. Met het album dat daarna verscheen, Cheap Thrills, vestigde Joplin definitief haar naam als blueszangeres. Joplin besloot Big Brother and the Holding Company te verlaten en begon The Kozmic Blues Band en later The Full Tilt Boogie Band. Met deze laatste band maakte ze het album Pearl. Haar laatste opnames waren het lied Mercedes-Benz en een verjaardagswens voor John Lennon. Janis Joplin overleed op 27-jarige leeftijd aan een overdosis.


Pacific Gas & Electric (Are you Ready)
Op het album staat het nummer Bluesbuster ,maar dit nummer was hun grote hit.


Johnny Winter(Be carefull with a fool)
Ander nummer als op de LP maar een prima beeld van Johnny uit die periode
Johnny Winter begon op 5-jarige leeftijd met muziek maken op de klarinet. Later koos Johnny de ukelele, en op aandringen van zijn vader koos hij voor de gitaar als instrument. Op 11-jarige leeftijd begon hij een duo samen met zijn broer Edgar. Vanaf 1959 speelde hij in verschillende onbekende bandjes totdat hij in 1968 zijn grote doorbraak maakte.

Johnny Winter profiteerde eind jaren zestig van het succes van een nieuwe generatie van rockgitaristen, zoals Jimi Hendrix, Eric Clapton, en Carlos Santana. In 1968 wordt hij door het blad Rolling Stone samen met Janis Joplin uitgeroepen tot één van de grote beloften in de rockmuziek. Johnny valt, behalve door zijn virtuoze gitaarspel, op door het feit dat hij, net als broer Edgar, een albino is. Winter maakt vanaf 1968 verscheidene succesvolle albums, en raakt dan verslaafd aan heroïne. Zijn muziek neigt steeds meer naar hardrock totdat hij in 1977 begint samen te werken met Muddy Waters. In de jaren tachtig maakt Winter een aantal albums met bluesrock in een geheel eigen stijl, waaronder Guitar Slinger en Third Degree.

Vanaf de jaren negentig gaat Johnny Winter fysiek sterk achteruit. Volgens sommigen is die achteruitgang te wijten aan zijn vroegere levensstijl, drank en drugs. Volgens anderen is het feit dat hij een albino is de oorzaak. Hij blijft echter optreden en brengt ook nog steeds regelmatig cd's uit.

Meer informatie over dit album op het mooie weblog van Marco Schuffelen

http://homepage.mac.com/schuffelen/FYHWRmain.html