Zoeken in deze blog

zaterdag 7 december 2019

Tom Waits at Teatro Ariston, San Remo, Italy (1986-11-22)


Tom Waits, geboren als Thomas Alan Waits (Pomona (Californië), 7 december 1949) is een Amerikaans zanger, componist, schrijver en acteur. Zijn stem kan omschreven worden als een lage, rauwe, bijna grommende stem, en soms hees fluisterend.

Prachtig optreden van Tom Waits tijden het San Remo festival van 1986.
In het mooie Teatro Ariston speelde hij ,alleen begeleid door bassist Greg Cohen een selectie uit zijn reptoire.Hier een paar van mijn persoonlijke favorieten..


Downtown Train

"Downtown Train" komt van het album Rain Dogs uit 1985.

Rod Stewart nam een cover versie en bereikte hiermee een 3e plaats in the Billboard Hot 100,nummer 1 in Canada en de top 10 in the UK Singles Chart 1990.
Ook artiesten als Mary Chapin Carpenter,Patty Smyth Everything But the Girl en Bob Seger coverden het nummer


Jersey Girl

Waits schreef dit nummer samen met zijn toekomstige vrouw Kathleen Brennan,die in New Jersey gewoond had.

Waits vertelde in een interview uit 1980 "I never thought I would catch myself saying 'sha la la' in a song ... This is my first experiment with 'sha la la.'"



On the Nickel (Korte versie)Hieronder de complete tekst

.....It says sticks and stones can break my bones but I always will be true And when your mama's dead and gone, I'll sing this lullaby just for you What becomes of all the little boys who never comb their hair They're lined up all around the block on the nickel over there And if you chew tobacco and wish upon a star You'll find out where the scarecrows sit, now they just look like punch lines between the cars And I know a place where a royal flush can never beat a pair And even Thomas Jefferson is on the nickel over there So ring around the rosy, sleepin' in the rain You're always late for supper man you let me down again I thought I heard a mockingbird, Roosevelt knows where. I'm whistling past the graveyard, and they're on the nickel over there So what becomes of all the little boys who run away from home The world keeps gettin' bigger once you get out on your own But you never know how rich you are, you haven't got a prayer It's heads you win and tails they lose, You're on the nickel and you're over there...


(Looking For)Heart of Saturday Night

Komt van het gelijknamige album ,misschien wel een van zijn mooiste..

Tom Waits Official Website
http://www.tomwaits.com/

Bruce Springsteen - Jersey Girl(made by Arthur)
http://arthurfromholland.blogspot.com/2010/09/bruce-springsteen-jersey-girl.html


Tom Waits-Silent Night;Christmas Card from A Hooker in Minneapolis
http://arthurfromholland.blogspot.com/2010/12/tom-waits-silent-night.html

Tom Wait & The Kronos String Quartet
http://arthurfromholland.blogspot.com/2010/12/tom-waits-silentnight.html

Tom Waits Bridge School Benefit(1999) Complete set
http://arthurfromholland.blogspot.com/2008/10/tom-waitslive-at-bridgeschool-benefit.html

donderdag 5 december 2019

JJ Cale at the 2 Meter Sessions (1994) John Weldon "J. J." Cale (December 5, 1938 – July 26, 2013)

                                                                 
   
                                                                ///////////////////////
Het was een mooi programma De 2 Meter sessies  van Jan Douwe Kroeske.Het leverde prachtig beelden en een en rits prachtige cd,s.op. In deze show wordt sinds 1987 bekende en nieuwe artiesten de mogelijkheid geboden om in een studio-omgeving een inkijk in hun liedjes te geven en deze regelmatig tot een akoestische basis terug te brengen. In de afgelopen jaren werden meer dan duizend sessies opgenomen, met onder andere the Black Crows .Counting Crows, Radiohead, Foo Fighters, REM, Bush, Anouk, Nirvana, Milow, Crowded House, Venice, K's Choice, Joe Cocker, De Dijk, Sepultura, Golden Earring en Coldplay.Naast het optreden van The Black Crows  was het optreden van JJ.Cale wat mij betreft ook zeker een van de hoogtepunten.
 

Traveling Light

 John Weldon (J.J.) Cale (Oklahoma City, 5 december 1938) is een Amerikaanse singer-songwriter en gitarist. Hij groeide op in Tulsa, en is dan ook de bekendste vertolker van de Tulsa Sound.
 Heel veel artiesten hebben zijn nummers gecoverd "After Midnight"en "Cocaine" door Eric Clapton,"Cajun Moon" door Randy Crawford, "Magnolia" door Jai, "Bringing It Back" , Kansas, "Call Me the Breeze" en "I Got the Same Old Blues" door Lynyrd Skynyrd, "Travelin' Light" en "Ride Me High" door Widespread Panic, "Tijuana" by Harry Manx, "Sensitive Kind" door Carlos Santana, "Cajun Moon" door Herbie Mann met  Cissy Houston, en "Same Old Blues" door Captain Beefheart.



After Midnight

Het handelsmerk van Cale is het zogenaamde laid back-zingen,waar dit optreden zeker een voorbeeld van is. Dit is nét na de tel inzetten. Daarnaast is Cale, door zijn diensttijd bij de luchtmacht, handig met elektronica waardoor hij zijn eigen muziek mee produceert en zijn opnamen een specifieke sound krijgen. Onderdeel hiervan zijn het dubben van de zang en een lome, ingetogen sfeer.


Devil In Disguise
 De dame in de band is Christine Lakeland ,de gitariste/zangeres speelt op bijna alle albums van JJ Cale mee van sinds einde jaren 70’s.Ze zat in de studio en trad op o.a met Tanya Tucker, Hoyt Axton, Merle Haggard en  Leon Russell.

Meer 2 meter sessies P1
http://arthurfromholland.blogspot.com/2008/12/2-meter-sessies-1.html
-The Cranberries Jackson Brown- Rythm Kings-Joni Mitchell

Nog meer 2 meter sessies P2
 http://arthurfromholland.blogspot.com/2009/01/2-meter-sessies-2.html
James Taylor-Trigically Hip-Tom Jones&Stereophonics-Anouk&Sarah Bettens-The Prodigal Sons

 2 Metersessies met Willy DeVille
http://arthurfromholland.blogspot.com/2009/12/willy-deville-2-meter-session-1999.html

woensdag 4 december 2019

The Band - King Harvest (Has Surely Come)

"King Harvest (Has Surely Come)" is a song by The Band, which originally appeared as the final track on their second album, The Band.
The song is credited solely to guitarist Robbie Robertson, although drummer/singer Levon Helm claimed that "King Harvest" was a group effort.[1] It is sung in the first person from the point of view of a poverty-stricken farmer who, with increasing desperation, details the misfortune which has befallen him: there was no rain and his crops died, his barn burned down, he has ended up on skid row. A labor union organizer appears, promising to improve things, and the narrator tells his new associates, "I'm a union man, now, all the way", but, perhaps ashamed of his station, begs them to "just don't judge me by my shoes." The events depicted in the song are most likely a reference to the organizing drives of the Trade Union Unity League, which created share-cropper unions from 1928 to 1935, throughout the U.S. South.


The rock critic Greil Marcus called it "The Band's song of blasted country hopes" and suggested that "King Harvest" might be Robertson's finest song and the best example of the group's approach to songwriting and performing.[2] Author Neil Minturn praised its "dark, eerie earnestness."[3]
The song's structure is unusual: the verses, sung by pianist Richard Manuel, are energetic, while the choruses (sung by Manuel and Levon Helm) are more subdued, in contrast to typical song structure. This change possibly reflects the desperate if unsure hope the protagonist holds in the union