zaterdag 17 december 2016

Paul Butterfield ,,The Thrill is Gone,,


    Paul Butterfield (Chicago, 17 december 1942 – Hollywood, 4 mei 1987)
"The Thrill is Gone" is a blues song written by Rick Darnell and Roy Hawkins in 1951 and popularized by B. B. King in 1970. The song was first recorded by Hawkins and became a minor hit for the musician. King recorded his version of the song in June 1969 for his album Completely Well, released the same year. The song's polished production and use of strings marked a departure from both the original song and King's previous material. When released as a single in December of 1969, the song became the biggest hit of King's career (#3 R&B / #15 Pop) and his signature song. B. B. King's recording earned him a Grammy Award for Best Male R&B Vocal Performance and a Grammy Hall of Fame award in 1998. King's version of the song was also placed at number 183 on Rolling Stone magazine's list of the 500 greatest songs ever.


The thrill is gone Paul Butterfield-zang/harp

Paul Butterfield (17 december 19424 mei 1987) was een Amerikaans bluesmuzikant en een van de meest innovatieve mondharmonica spelers van de Chicago Blues stijl. Paul Butterfield is geïnspireerd door Muddy Waters. Andere muzikanten die zijn stijl hebben beïnvloed waren Little Walter en James Cotton. Hij is oprichter van de Paul Butterfield Blues Band.

Ricky Sebastian - drums

Ricky Sebastian is one of the premier musicians and music instructors in the world today. Born in Opelousas, Louisiana, he started taking drum lessons at the age of eight and excelled at an amazing rate due to the tutelage of two great band directors: Carl DeLeo and Carl Schexnayder. Ricky spent years as the section leader for the drum line in every school he attended into college. He also started piano studies at the age of 14. He attended the University of Southwestern Louisiana on a full scholarship and later attended Berklee College of Music in Boston on a partial scholarship. Ricky returned to New Orleans in 1976 and started working professionally with all the great musicians in every musical genre that the city had to offer. In the next six years, he gained experience playing different styles of music such as Jazz, Afro-Cuban, Traditional New Orleans music, Carnival music, Brazilian, Reggea, Calypso, Funk, Rock, R&B, Cajun, and Zydeco. After exhausting his musical possibilities in New Orleans, Ricky decided to move to New York City in 1983 as most of his musical idols lived there. Over the following 18 years, Ricky built a career as an in demand recording and touring artist with a who’s who in Jazz, Latin, Brazilian, Funk, New Orleans and Louisiana music, Fusion, and the list goes on. He moved back to New Orleans in 1998 and was the head percussion instructor at the University of New Orleans under the direction of Ellis Marsalis.

Frank Gravis - bass guitar


Frank Gravis hails from San Antonio, Texas, and has been living in New York City since 1977. As a bassist, he's played and recorded with David Sanborn, Herbie Mann, Rupert Holmes (including the hit "Escape: The Pina Colada Song"), Donna Summer, The Paul Butterfield Blues Band, Ray Baretto, Suzanne Vega, Zhane, Brazilian guitarist Toninho Horta, Dr. John, Otis Rush, Bo Diddley, Peter Duchin, Angelo Badalamenti and others. Frank is a busy session bassist and also works as a singer and voiceover artist.

Danny Draher - guitar

Danny Draher, New York Blues & Jazz Society's Best Band Winner 2004 - is a guitarist, singer, musical director, consultant and producer. Born in Indianapolis, he heard the fascinating sounds of Wes Montgomery, James Brown, Ray Charles, and Elvis. He started playing piano and bass at a young age, then switched to the guitar and soon moved to Chicago. By age fourteen, Danny was performing at parties with local bands and began his professional life as a guitarist with Otis Rush and Buddy Guy at the Checkerboard Lounge. He recorded his first album with the Bob Reidy Band on Flying Fish Records at the legendary Chess Studios. He left Chicago and toured nationally with many popular,'top 40', rock, rhythm and blues bands.

vrijdag 16 december 2016

Jimi Hendrix - Hey Joe

Deze dag,16 Dec.1966 (50! jaar geleden) werd de single Hey Joe uitgebracht.Het begin van een prachtige ,maar veel te korte carriere van Jimi Hendrix

                    Realeased 16 December 1966(UK) 1 Mei 1967 (US.
                     Recorded October 23, 1966, De Lane Lea Studios, London
                     Label Polydor (UK)Reprise (US)
                     Writer  Billy Roberts
                     Producer Chas Chandler

Released in December 1966, Hendrix’s version became a hit in the United Kingdom, entering the Top 10 of the UK Singles Chart in January 1967 and peaking at #6. The single was released in the United States on May 1, 1967 with the B-side “51st Anniversary” but failed to chart.[41] “Hey Joe”, as recorded by The Jimi Hendrix Experience, remains the best known version of the song.
  •  listed as #201 on Rolling Stone magazine’s The 500 Greatest Songs of All Time
  • In 2009 it was named the 22nd greatest hard rock song of all time by VH1.
  • “Hey Joe” was the last song Jimi Hendrix performed at the Woodstock festival in 1969 and as such, it was also the final song of the whole festival. The song was performed after the crowd, comprising the 80,000 who hadn’t yet left the festival, cheered for an encore.

donderdag 15 december 2016

Carter Sampson with Hidden Agenda Deluxe - "Crossroad Radio Sessions" Bergen Op Zoom (13-12-2016)

                                Carter Sampson - Wilder Side

Een sombere dinsdagavond,en ik moet toch altijd weer even zoeken naar cafe tZwijnshoofd in Bergen Op Zoom waar regelmatig de z.g "Crossroads Sessions"plaats vinden.Ik zag eerder al mooie optredens van o.a Ad Vanderveen en Eilen Jewell,deze avond was Carter Sampson het doel van mijn komst.


Carter had al eerder dit jaar een tour door Nederland gedaan,en ik had daar goede verhalen over gehoord.Ook mooie recenties gelezen over haar hier verschenen albums.Carter komt uit Oklahoma en is een druk dametje.Ze geeft gemiddeld zo,n 200 concerten per jaar en won al veel prijzen in de americana en bluegrass scene.


 Op deze tour word Carter Sampson begeleid door de Nederlandse band Hidden Agenda Deluxe met een exelerende gitarist BJ Baartmans in de hoofdrol.De band bestaat verder uit Eric de Vries- gitaar/zang,Gerard van Beuningen-bass en Sjoerd van Bommel -drums/zang.

                                          Willin (Little Feat)

Behalve Carter Sampson kwan ook de Hidden Agenda Deluxe ruimschoots aan bod o.a deze mooie Little Feat(LowellGeorge)cover..Samengevat,een mooie muzikale avond,de reis was niet voor niets geweest.En dat het bovenstaande album van CarterSampson het beluisteren meer dan waard blijkt te zin maakt de avond compleet.
Tot slot de complimenten voor de programmeurs van de "Crossroads Sessions" !!

 Crossroad Radio Sessions
http://members.home.nl/crossroadsradio/

website Carter Sampson
 http://www.cartersampson.net/

                               foto Arthur



dinsdag 13 december 2016

Cuby & The Blizzard at The Rheinhalle Dusseldorf

Voor diegene die het JazzFestival in Bilzen (1968) hadden bezocht,waaronder ikzelf,was het uitkomen van dit album een aangename verrassing.De setlist van dit optreden kwam denk ik veel overeen met het optreden in Bilzen Een van de redenen om destijds af te reizen naar Bilzen wasren C&B waar ik en mijn vrienden enorme fans van waren.Het werd toen toch een speciaal optreden en een bijzondere avond.Alexis Corner speelde een paar nummer mee en de avond werd afgesloten met een prachtige jam-sessie met C&B ,Alexis Corner,The Small Faces,Chris Farlow e.a. De promotor van het het bluesfestival in Dusseldorf was erg onder de indruk van het C&B optreden en nodigde de band uit om daar te komen optreden..De prachtige registratie van dit optreden in Dusseldorf geeft een mooi beeld van hoe de band er in die tijd voorstond.Ik denk dat ik ze in deze bezetting het meest heb zien optreden. De wat schuwe Harry op zang en harmonica,de onverstoorbare Herman pingelend op zijn piano,het geweldige gitaarspel van Eelco,dat alles ondersteund door Dick op drums en Jaap op bass.
De LP heeft al die jaren(43)goed doorstaan,voor de liehebbers Cuby & The Blizzards live!!

                            

LP SIDE ONE: Sugar Mama(John Lee Hooker)-Sweet Little Angel(BB King)- No Way Out(Gelling/vEik)

Intro Harry...eeeh Hello..Hallo..Daarna de interpetatie van C&B van twee bluesklassiekers Sugar Mama en Sweet Little Angel met mooi solo werk van Harry (harmonica) Herman en Eelco.De afsluiter van kant 1 is No Way Out ,een eigen(uptempo) nummer en een gelegenheid voor bassist Jaap van Eik om te soleren.Ook Alexis Corner doet mee.

LP SIDE TWO: Dont Love You Twice (Muskee/Gelling) - Five Long Years(E.Boyd) - Dust My Blues(E.James)

Kant 2 opent met een eigen nummer Dont Love You Twice ,Alexis Corner doet mee,en daarna het absolute hoogtepunt van het album Five Long Years geschreven door Eddie Boyd.Harry schreeuwt de longen uit zijn lijf,en bovendien weergaloos solowerk van Eelco Gelling.Met zegt wel eens dat met het ouder worden de herinerringen steeds mooier worden ,maar na zo,n 43 jaar later blijkt nog steeds wat een topgitarist Eelco Gelling was.In deze vorm zou hij vandaag aan de dag nog zeker bij de beste gitaristen horen. De afsluiter is het overbekende Elmore James nummer Dust My Blues en de gelegenheid voor de muzikanten hun kunnen te tonen.

Ik zou me sterk moeten vergissen,maar ik denk dat bovenstaande setlist behoorlijk overeenkomt met die van het optreden op Jazz Bilzen

Natuurlijk heb ik later C&B in diverse bezettingen op zien treden,altijd goed.Maar dit was toch  mijn favoriete formatie en een prachtige jeugdherinerring!


                 
                   Cuby & the Blizzards Live Bilzen 1968

(Herman Brood piano,Dick Beekman drums,Jaap van Eyk bass,Eelo Gelling gitaar,Harry Muskee zang)

Naar aanleiding van het album van de week gaan we nog maar eens 41!jaar terug in de tijd.Met het kleine autootje van Jos op naar Jazz Bilzen.
Ons eerste grote festival(er zouden er nog veel volgen)en wat voor een!We zagen optredens van Roland,The Pebbles,Tyrannosaurus Rex,Ferre Gringard,Euson & Stax,The Small Faces.We spraken met een verlegen Marc Bolan,Stonden op het podium naar een spectactulair optreden van The Move te kijken(Carl Wayne met bijl)en natuurlijk Cuby en zijn mannen,wat waren ze goed in die tijd!(zie film)Die avond werd besloten met een geweldige jam sessie.Cuby met o.a The Small Faces,Chris Farlow en Alexis Corner.onvergetelijk!als daar toch eens een filmpje van was.

maandag 12 december 2016

The Dickey Betts Band - Ramblin Man (Rockpalast 2008)

"Ramblin' Man" is a song by American rock band The Allman Brothers Band, released in September 1973 as the lead single from the group's fourth studio album, Brothers and Sisters (1973). Written by guitarist Dickey Betts, the song was inspired by a 1951 song of the same name by Hank Williams. It is considerably more inspired by country music than other Allman Brothers Band compositions, which made the group reluctant to record it. Guitarist Les Dudek provides guitar harmonies, and it was one of bassist Berry Oakley's last contributions to the band.
                                                         
The Dickey Betts Band - Ramblin Man door  morrisanddylan
 Dickey Betts - guitar/vocals, Duane Betts - guitar, Frank Lombardi - drums/vocals,Michael Kach - organ/vocals,Pedro Aravelo - bass,James Vanardo - drums,Andy Aledort - guitar



 "Ramblin' Man" was first created during songwriting sessions for Eat a Peach. An embryonic version, referring to a "ramblin' country man," can be heard on the bootleg The Gatlinburg Tapes, featuring the band jamming on an off-day in April 1971 in Gatlinburg, Tennessee.[1] Betts continued to work on the song for a year, but the lyrics came together in as little as twenty minutes. "I wrote "Ramblin' Man" in Berry Oakley's kitchen [at the Big House] at about four in the morning. Everyone had gone to bed but I was sitting up," said Betts in 2014.[2] Trucks noted that the band acknowledged it was a good song but were reluctant to record it, as it sounded too country for them.[3] New member and keyboardist Chuck Leavell enjoyed the song, noting, "It's definitely in the direction of country but that didn’t bother me in the least […] I think our attitude was, 'Let's take this thing and make it as great as we can.'"[2] The song was inspired by a 1951 song of the same name by Hank Williams.[4]

zondag 11 december 2016

Beth Hart - A Change Is Gonna Come

                                    Don,t know where,or when,but i love this perfomance..

                                          A Change Is Gonna Come

"A Change Is Gonna Come" is a song by American recording artist Sam Cooke, released on December 22.
 The song concerns African-Americans and contains the refrain, "It's been a long time coming, but I know a change is gonna come." The song was inspired by various personal events in Cooke's life, most prominently an event in which he and his entourage were turned away from a whites only motel in Louisiana. Cooke felt compelled to write a song that spoke to his struggle and of those around him, and he recorded the song for its first release on his final album, Ain't That Good News.

More Beth Hart
 http://arthurfromholland.blogspot.nl/2016/06/beth-hart-holland-intbluesfestjune-4th.html

http://arthurfromholland.blogspot.nl/2013/07/govt-mule-with-beth-hart-at-roots-in.htmlhttp:

 http://arthurfromholland.blogspot.nl/2008/04/beth-hart.html