woensdag 11 juni 2014
Hat Fitz & Cara - Power (Goezot 2014)
Power
Zag ze een dag eerder op Blues Open Geldrop ,mooi optreden en prachtig album op de koop toe..
For Bookings:
http://goodtimebooking.com/hatfitzcara/
maandag 9 juni 2014
Fleetwood Mac - Go Your One Way ( Budokan, Tokyo Japan 5th Dec 1977)
Mick Fleetwood
Hoewel erg matig beeld/geluid vind ik dit toch erg mooi.Fleetwood Mac op zijn best!De geweldige ritmesectie John McVie en Mick Fleetwood,Lindsey Buckingham in topvorm en natuurlijk de prachtige vocalen van Christine en Stevie.Van onderlinge spanningen tussen de bandleden is hier niets te merken ,hoewel die er volgens de verhalen wel degelijk waren. Prachtig optreden!!(thanks Gerrit)
"Go Your Own Way" is een single van Fleetwood Mac uit 1976. Het werd de eerste top 10-hit van de band in de Verenigde Staten en de succesvolste single van Fleetwood Mac in Nederland.
"Go Your Own Way" is afkomstig van het studioalbum Rumours dat tot stand kwam onder liefdesperikelen (of beter scheidingsperikelen) en hevig drugsgebruik van de leden. John McVie en Christine McVie lagen overhoop met elkaar, maar de andere verbintenis binnen de muziekgroep was van veel groter belang. Lindsey Buckingham en Stevie Nicks trokken al een aantal jaren met elkaar op, maar tijdens de opnamen van dit album liep hun relatie op de klippen. In veel gevallen mondt dat uit tot het mijmeren over een verloren liefde maar Buckingham pakte het anders aan. 'Ga maar weg' luidde zijn motto in: "Packing up, shacking up is all you want to do".
Lindsey Buckingham
donderdag 5 juni 2014
Jimmy McCracklin-Ry Cooder-Wayne Bennet Live at The Sweetwater 1991
Village Music was a little record store in Mill Valley California and its owner, John Goddard, threw quite a few very interesting anniversary parties at the tiny nearby club, The Sweetwater. This is the video that exists from one of those parties.
Jimmy McCracklin (August 13, 1921 – December 20, 2012) was an American pianist, vocalist, and songwriter. His style contained West Coast blues, Jump blues, and R&B. Over a career that spanned seven decades, he said he had written almost a thousand songs and had recorded hundreds of them.McCracklin recorded over 30 albums, and earned four gold records. Tom Mazzolini of the San Francisco Blues Festival said of him, "He was probably the most important musician to come out of the Bay Area in the post-World War II years."
Wayne Bennett (December 13, 1931 – November 28, 1992)
Bennett was born in Sulphur, Oklahoma, and died in New Orleans Louisiana. He worked with blues musicians such as Bobby Bland, Boxcar Willie, Buddy Guy, John Lee Hooker, Alan Haynes and Elmore James, as well as with jazz musicians, including Cannonball Adderley, Sonny Stitt and Dexter Gordon. In 1990, he played on Willy DeVille's album Victory Mixture. Bennett also played with the Chi-Lites, the Lost Generation, the Hues Corporation;[1] among many others and cut his own record in 1968, an instrumental called "Casanova, Your Playing Days are Over" on the now defunct Brunswick label.
Bennett was a guitarist originally known for his jazz-tinged blues guitar work with Bobby "Blue" Bland. He worked with Bland for a long time, and his solo on "Stormy Monday" on Bland's album Here's The Man is still considered by many guitarists[who?] to be a classic, drawing both from T-Bone Walker and jazz influences. Another standout solo on Bland's "Wishing Well" displays a compelling virtuosity in the blues idiom that would become a model for young guitarists in England such as Eric Clapton who would become part of the British Invasion of the 1960s.
Ryland Peter "Ry" Cooder (born March 15, 1947)
vrijdag 23 mei 2014
Lightnin Hopkins/Sonny Terry-Hard To Love A Woman (randomplay)
Je zet je mediaplayer op randomplay en laat het een willekeurig nummer uit je uitgebreide verzameling afspelen.Kom je mooie dingen tegen.......
woensdag 21 mei 2014
Emmylou Harris & Daniel Lanois - Antwerpen 5 Mei-2014
Een mooie zwoele dinsdagavond ,op weg naar een concert van Emmylou Harris & Daniel Lanois.
In De Stadsschouwburg was ik nog niet eerder geweest en bleek een prachtig theater zijn.
Het optreden was in het kader van de heruitgave van het album Wrecking Ball dat het bijna 20 jaar geleden uitkwam.(overigens niet mijn favoriete EH album) Bijzonder was natuurlijk dat de toenmalige producer Daniel Lanois van de partij was.
(film Arthur)
En daarna ,voor mij misschien wel het hoogtepunt van de avond,het a capella gezongen Calling My Children Home
Het nummer werd opgedragen aan de ontvoerde Nigeriaanse schoolmeisjes. Ontroerend mooi!
Nog een keer kwam Emmylou terug ,samen met Daniel bracht ze het het nummer My Songbird van de vorige maand overleden Jesse Winchester.
My Songbird(film Arthur)
Ik had een mooi concert gezien,toch waren de meningen na afloop verdeelt.Ik denk dat veel mensen voor de country & western Emmylou gekomen waren,terwijl het album Wrecking Ball nu juist het album was om van dat image af te komen.Ik zag een vrouw die op 68 jarige leeftijd nog steeds een groot publiek weet te boeien. Een mooie avond in een ondertussen regenachtig Antwerpen....
In De Stadsschouwburg was ik nog niet eerder geweest en bleek een prachtig theater zijn.
Het optreden was in het kader van de heruitgave van het album Wrecking Ball dat het bijna 20 jaar geleden uitkwam.(overigens niet mijn favoriete EH album) Bijzonder was natuurlijk dat de toenmalige producer Daniel Lanois van de partij was.
(Foto Arthur)
Dat Daniel Lanois een uitstekend en bijzonder producer is bekend,als gitarist was ik toch wat minder onder de indruk.Hij opende de avond op solo de pedal-steel ,en nadat bassist Jim Wilson en drummer Steven Nistor er bij kwamen bracht Lanois enkele van
zijn bekende, in het Frans/Engels gezongen folksongs .De set werd afgesloten met een
psychedelische improvisatie ,Daniel ging behoorlijk "los"maar waarschijnlijk voor het wat oudere publiek wat te luidruchtig.
(Foto Arthur)
Toen was het beurt aan Emmylou ,Daniel was ondertussen uitgeraast,en de volumeknop was wat terugedraait.Het was een wat moeizame opening van Emmylou,stem wat schel ,soms erg hees en ze leek wat kortademig(tja die leeftijd he?)Voor de rest zag ze er stralend uit en gaandeweg het concert kwam ze toch behoorlijk op haar oude niveau.Wrecking Ball werd in albumvolgorde afgespeelt,
Where Will I Be - Goodbye - All My Tears -Wrecking Ball - Goin’ Back To
Harlan -Deeper Well - Every Grain Of Sand - Sweet Old Word - May This
Be Love -Orphan Girl,
Blackhawk (film Arthur)- Waltz Across Texas Tonight.
(Foto Arthur)
Tot zover het album Wrecking Ball ,daarna twee nummers van Daniel Lanois ,Still Water en natuurlijk The Maker,De afsluiter was de Emmylou Harris klassieker Boulder To Birmingham ,nog uit de tijd dat ik nog bruin haar had ,zoals ze zelf zei.
(foto Arthur)
Natuurlijk was het concert nog niet afgelopen,er zouden nog twee toegiften volgen.Zoals verwacht met het onvermijdelijke Townes van Zandt nummer Pancho & Lefty,bekend geworden door Willie Nelson,maar ik was eerder!grapte ze.
(film Arthur)
En daarna ,voor mij misschien wel het hoogtepunt van de avond,het a capella gezongen Calling My Children Home
Het nummer werd opgedragen aan de ontvoerde Nigeriaanse schoolmeisjes. Ontroerend mooi!
Nog een keer kwam Emmylou terug ,samen met Daniel bracht ze het het nummer My Songbird van de vorige maand overleden Jesse Winchester.
Ik had een mooi concert gezien,toch waren de meningen na afloop verdeelt.Ik denk dat veel mensen voor de country & western Emmylou gekomen waren,terwijl het album Wrecking Ball nu juist het album was om van dat image af te komen.Ik zag een vrouw die op 68 jarige leeftijd nog steeds een groot publiek weet te boeien. Een mooie avond in een ondertussen regenachtig Antwerpen....
zondag 11 mei 2014
Kwadendamme BluesFestival 2014 - Een terugblik (1)
De vooruitzichten waren niet best,storm regen kou ,en het programma vond ik in eerste instantie niet zo aansprekend.Wat het eerste betreft kwam kwam dat wel uit ,maar wat het programma betreft moest ik mijn mening herzien.Het zou een van de mooiste edities van de laatste jaren worden.Zeker de zaterdag was van de eerste tot de laatste minuut muzikaal zeer boeiend.De eerste band die ik op vrijdag zag was Ryan McGarvey,voor mij de aftrap en een zeer veelbelovend begin.
(Film Rene Brons)
Prima band,uitstekende set.Het is dan ook niet voor niets dat in 2010 Ryan uit een deelnemersveld van liefst 4000 gitaristen de Ernie Ball wedstrijd gewonnen heeft en een plekje veroverde op het prestigieuze Eric Clapton Crossroads Guitar festival in Chicago.
Ryan McGarvey (foto Lianne)
De zaterdag was ik precies op tijd voor het optreden van Julian Sas.Leuk om hem weer eens in aktie te zien,dat was al weer een tijdje geleden.
(Film Rene Brons)
Julian Sas viert dit jaar zijn 20e bestaan als band, in 1995 stond Julian voor de eerste keer op het Kwadendamme podium,waar ik ook bij was.Ook deze keer verzorgde hij een ijzersterke set samen met zijn maten Tenny Tahamata en Rob Heijne.Prima optreden!!
Julian Sas Band(foto Arthur)
Het optreden van Shana Waterstown gemist ,maar wel op tijd voor de eerste grote verrassing van het festival The Mitch Kashmar Band.
(film Rene Brons)
Een zeer relaxt optreden,maar voor de die -hard bluesmensen misschien wat te "jazzy".Mitch heeft een paar geweldige muzikanten om zich heen verzamelt,vooral de pianist beviel mij prima.Hoogtepunt, een prachtuitvoering van het Horace Silver "Song For My Father met Mitch op de mondharmonica en een hoofdrol voor de pianist.Mijn dag kon al niet meer kapot.
Mitch Kashmir Band (foto Arthur)
Hoewel volgende act werd aangekondigt als misschien wel de nieuwe Rory Callagher ,deed AaronKeylock. mij meer aan een jonge Jimmy Page denken.Aan zijn podiumpresentatie moet nog wel gewerkt worden,maar dat het een enorm talent is is wel zeker.
(Film WonderfulGrey)
Aangezien de leeftijd van Aaron en zijn begeleiders (net 16 jaar) gaan we van deze jongens nog veel horen.Dat hij de blues in zijn vingers heeft bleek tijdens een prachtige slowblues van ik dacht Albert King.Mooi optreden
Aaron Keylock (foto Arthur)
Tussen de optredens natuurlijk de gelegenheid voor ontmoetingen met veel (oude)bekenden ,en ook leuk om veel FB vrienden weer eens"live" te spreken.
Was het tot nu al zeer goed bevallen,het mooiste (in mijn ogen) was tot het laatst bewaard.
JPSoars & The Red Hots ,wat een geweldige band!
Soars zegt beinvloed te zijn door artiesten als T-bone Walker, Jesse May Hemphill, Wes Montgomery, Django Reinhardt, Muddy Waters, Johnny Guitar Watson, Guitar Slim and Louis Jordan. Tito Puente, Miles Davis, Hank Williams, Black Sabbath and Slayer."Veel van deze muziekstijlen kwamen voorbij..JP Soars is een geweldige (slide)gitarist ,en ook op zijn zelfgebouwde sigar-box guitar toverde de mooiste klanken.
Zoals te zien is op het filmpje zat de stemming er goed in Ter verhoging van de feestvreugde. speelde organisator Peter Kempe ook nog een nummer mee .De band was een prachtige afsluiter van wederom een geweldig festival.
Peter,Kees en alle andere medewerkers bedankt en tot volgend jaar!!
JPSoars en organisator Peter Kempe
vrijdag 9 mei 2014
Grateful Dead - El Paso ( Tivoli Copenhagen Denmark 04/17/72)
Bob Weir of The Grateful Dead often introduced the Marty Robbins penned "El Paso" as the band's "most requested number." Over a twenty-five year period, The Dead performed the tune 389 times.
From the album"Steal Your Face"
The original
"El Paso" is a country and western ballad written and originally recorded by Marty Robbins, and first released on Gunfighter Ballads and Trail Songs in September 1959. It was released as a single the following month, and became a major hit on both the country and pop music charts, reaching number one in both at the start of 1960. It won the Grammy Award for Best Country & Western Recording in 1961, and remains Robbins' best-known song. It is widely considered a genre classic for its gripping narrative which ends in the death of its protagonist, its shift from past to present tense, haunting harmonies by vocalists Bobby Sykes and Jim Glaser (of the Glaser Brothers) and the eloquent and varied Spanish guitar accompaniment by Grady Martin that lends the recording a distinctive Tex-Mex feel. The name of the character Feleena was based upon a schoolmate of Robbins in the fifth grade — Fidelina Martinez.
donderdag 8 mei 2014
Grateful Dead - "Trucking" ( Jerry Carcia ( 1 augustus 1942 – 9 augustus 1995)R.I.P.
//////////////////
"Truckin'" is a song by the Grateful Dead, which first appeared on their 1970 album American Beauty. It was recognized by the United States Library of Congress in 1997 as a national treasure. The single reached number 64 on January 27, 1971 on the U.S. Pop Singles chart and stayed there for eight weeks. "Truckin'" was the highest-charting pop single the group would have until the surprise top-ten performance of "Touch of Grey" 16⅔ years later.
"Truckin'" is a song by the Grateful Dead, which first appeared on their 1970 album American Beauty. It was recognized by the United States Library of Congress in 1997 as a national treasure. The single reached number 64 on January 27, 1971 on the U.S. Pop Singles chart and stayed there for eight weeks. "Truckin'" was the highest-charting pop single the group would have until the surprise top-ten performance of "Touch of Grey" 16⅔ years later.
zondag 4 mei 2014
Van Morrison - Listen To The Lion (The Orphanage, San Francisco, July 29, 1974 )
The Orphanage San Francisco, California July 29th 1974
Mario Cipolinna-Bass,John Colla-AltoSax,John Farey-Keyboards,Brian Hogan-TenorSax,Bill Gibson-Drums,Dennis Langevin-Guitar
Sound Hole
In the early 70s Sound Hole became Van Morrison's back-up band. A friend of John Farey who had been painting some covers for Van Morrison introduced the band to Van. Months later Van called the band and Sound Hole went on the road with him, backing him up for several months. One of Sound Hole's concerts with Van Morrison - July 29, 1974 at The Orphanage, San Francisco, CA, was even televised on PBS.
Listen To the Lion (version 1)
"Listen to the Lion" was first recorded during the sessions for Morrison's third solo album Moondance in 1969 but not used. The longer eleven minute version that is featured on the Saint Dominic's Preview album was recorded during the 1971 sessions at the Columbia Studios in San Francisco and intended for the album Tupelo Honey.
Listen To The Lion (version 2)
"Listen to the Lion" was one of the 1001 Songs written about in the 2006 book by critic Toby Creswell who says in part: "Listen to the Lion has almost no words, just the phrase 'Listen to the Lion inside of me'...He sings the phrases like an incantation, sometimes desperate and longing for love and at other times boasting of the power of his passion; and then at other times he sings in despair that these emotions have brought him nothing but ruin. He doesn't need to speak, there's nothing more to be said..."
Mario Cipolinna-Bass,John Colla-AltoSax,John Farey-Keyboards,Brian Hogan-TenorSax,Bill Gibson-Drums,Dennis Langevin-Guitar
Sound Hole
In the early 70s Sound Hole became Van Morrison's back-up band. A friend of John Farey who had been painting some covers for Van Morrison introduced the band to Van. Months later Van called the band and Sound Hole went on the road with him, backing him up for several months. One of Sound Hole's concerts with Van Morrison - July 29, 1974 at The Orphanage, San Francisco, CA, was even televised on PBS.
"Listen to the Lion" was first recorded during the sessions for Morrison's third solo album Moondance in 1969 but not used. The longer eleven minute version that is featured on the Saint Dominic's Preview album was recorded during the 1971 sessions at the Columbia Studios in San Francisco and intended for the album Tupelo Honey.
"Listen to the Lion" was one of the 1001 Songs written about in the 2006 book by critic Toby Creswell who says in part: "Listen to the Lion has almost no words, just the phrase 'Listen to the Lion inside of me'...He sings the phrases like an incantation, sometimes desperate and longing for love and at other times boasting of the power of his passion; and then at other times he sings in despair that these emotions have brought him nothing but ruin. He doesn't need to speak, there's nothing more to be said..."
zaterdag 3 mei 2014
TedeschiTrucksBand - AB Brussel 30 April 2014
Nog even een terugblik op het TTBconcert afgelopen Woensdag 30April in Brussel. Een optreden wat aan alle verwachtingen voldeed,van de eerste tot de laatste minuut boeiend.Een mix van soul ,blues en jazz,met een uitblinkende Derek Trucks op (slide)gitaar en de prachtige vocalen van Susan Tedeschi.Dat alles begeleid door een 10 koppige band.Dat het optreden van Johnny Lang door ziekte niet doorging was al snel vergeten,het betekende wel een extra lang TTB.Ondanks een enorme verkeersschaos in Brussel waren ruimschoot op tijd om een mooi plaatje voor het podium te veroveren. (zie de foto,s)Dat via DimeaDozen ook de geluidsopnames van het concert beschikbaar kwamen was een mooie bijkomstigheid en kwam ik tot deze samenvatting.(met dank voor de taper mdekoning) De volgende nummers werden gespeeld:
1 Idle Wind
2 Made Up Mind
4 Leaving Trunk
5 Get What You Deserve
8 Nobody,s free
9 The Sky Is Crying(filmed by bluesyfil)
12 More And More
13 Live Together
14 Misunderstood
15 bound For Glory
Tot zover een paar momenten uit een prachtig concert.Samen met mijn muziekvrienden Freek en Caren hadden we een geweldige avond.Dat Brussel nog nog steeds een bruisende stad is bleek na afloop tijdens de gezellige nababbel in een sfeervol cafeetje.Op weg naar de auto nog even een fotootje geschoten en met een tevreden gevoel reden we weer op op huis aan.
foto Arthur
Het hele concert is hier te downloaden:
http://www.dimeadozen.org/torrents-details.php?id=490621
Abonneren op:
Posts (Atom)

.png)

.png)
.png)
.png)




.png)

