Bonnie Raitt - Million Miles (live North Sea Jazz 14 July 2013)

 

Just a quick look back at the North Sea Festival from 11 years ago. Bonnie Raitt's performance was one of the highlights for me at this wonderful festival. This beautiful Bob Dylan song was part of the performance, much to my delight.

Million Miles van het BD album Time Out of Mind. (Thanks to the taper/fotographer)

 Bonnie Raitt: vocals, guitar - Mike Finnigan: keys, vocals - George Marinelli: guitar, vocals - James "Hutch" Hutchinson: bass, vocals - Ricky Fataar: drums

The Black Crows - Bullet Sound Studios - Hilversum, Holland 17 November 1996

We gaan weer verder met de Video collectie en kwam weer een paar mooie opnames tegen.Na de de beelden van The Allman Brothers in Woodstock deze keer The Black Crows tijdens de opnames voor de 2Meter Sessies van Jan Douwe Kroeske.Geweldige band die ik twee jaar geleden nog live in aktie zag op Peer Blues.

                                           How Much For You Wings   

 Chris Robinson : Vocals & Guitar
Rich Robinson : Guitar & Vocals
Johnny Colt: Bass & Vocals
Marc Ford : Guitar & Vocals
Eddie Harsch : Keys
Steve Gorman : Drums          

                                        He Was A Friend Of Mine


"He Was a Friend of Mine" is a traditional folk song in which the singer laments the death of a friend. The earliest known version of the song is titled "Shorty George" (Roud 10055) and was first recorded by musicologist couple John A. and Ruby Terrill Lomax in 1939 at the Clemens State Farm in Brazoria County, Texas in a version performed by African-American inmate Smith Casey, who accompanied himself on guitar.^[2] Alan Lomax described the song as a "blues" that was "a dirge for a dead comrade."
The song has since been recorded by many artists, including Bob Dylan, Dave Van Ronk, The Washington Squares, Bobby Bare, Mercury Rev, The Black Crowes, The Mitchell Trio, Willie Nelson, Nanci Griffith, Cat Power and, in a reworded version, The Byrds. The version recorded by Willie Nelson was used in the film Brokeback Mountain and inaccurately credits Bob Dylan as the songwriter.^[5] Dylan had arranged an early version of the tune in 1962 and his version can be heard on the compilation album The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991. (Wikipedia)

North Sea Jazz Zondag 14 July 2013

Het was deze keer niet moeilijk om een dag uit te kiezen voor dit driedaagse festival. Bonnie Raitt en Bettey Lavette ,voldoende redenen om op deze mooie zondag af te reizen.Altijd opvallend op dit festival de diversiteit van het publiek en de zeer relaxte sfeer.Ik zie graag een compleet concert dus is een planning vooraf van de concerten die je graag wil zien erg belangrijk.Anders is de kans erg groot dat je bij je favoriete concert ergens achteraan staat.Mijn "must see" concerten waren Calexico-Bettey Lavette-Bonnie Raitt en Charles Bradley en voor de rest zou ik me laten verrassen door wat ik op mijn pad tegen kwam.Doordat ik vrij vroeg aanwezig was kon ik nog een stukje van het optreden van Nynke Laverman & Javier Limon meepikken.Fado uit Friesland,mooie stem prima muzikanten.

                               Nynke & Javier Limon. (Congo tent))

Tijd voor Calexico ,wel bekend met hun muziek ,maar een band die ik nog nooit "live " aktie zag.
 De muziek van Calexico doet me altijd denken aan soundtracks uit films ,mooie gitaarklanken en veel trompetgeschal. Wat me vooral bijgebleven is is de titeltrack van hun nieuwe album Algiers,erg mooi .En natuurlijk hun versie van de "Love" klassieker "Alona Again Or".Samengevat een prachtig optreden.

                                Calexico (Maas zaal)

Weer terug naar de warme Congo tent voor het optreden van Bettey Lavette.Net op tijd voor een mooie plaats met zicht op het podium.Bettey staat bekend om haar zeer intense optredens en ze maakte het in de bloedhete tent volledig waar.De zangeres die in 2005 een geweldige comeback maakte gaf zich volledig,nieuwe songs maar ook een paar schitterende covers als Heart Of Gold van Neil Young(dan kan je bij mij niet meer kapot natuurlijk) Joy(Lucinda Williams) en Nights In White Satin(Moody Blues) een eerste, absolute hoogtepunt van deze zondag.

                              Bettey Lavette (Congo tent)

Nog wat te vroeg om me voor het podium van Bonnie Raitt te installeren dus een mooie gelegenheid om nog een deel van  het optreden van Charlie Musselwhite en Ben Harper mee te pikken.Charlie loopt ook zo,n beetje mijn hele muzikale leven met me mee ,dus leuk om hem weer eens in aktie te zien. Ik persoonlijk ben niet zo kapot van de samenwerking tussen Ben en Charlie.Ik vind het gitaargeluid in combinatie met de mondharmonica wat aan de harde kant.Het merendeel van de zaal zal ,getuige de reactie,s,het hiermee niet eens zijn,dus wie ben ik om hier wat van te zeggen.Buiten kijf dat er prima bluesmuziek gemaakt werd.

                                 Charly Musselwhite & Ben Harper (Maas zaal)

Tijd om richting Nile zaal te gaan voor het  Bonnie Raitt optreden.Ruimschoots op tijd ,maar die werd mooi opgevuld door het het optreden van Bobby Womack op het naastgelegen podium.een echte overlever die Bobby,levende soul legende en de schrijver van "It,s All Over now".Voor zover ik het kon bekijken vanaf de zijkant,en op het scherm,en gezien de reacties van het publiek een prima optreden.

                                Bobby Womack (Nile zaal)

Ondertussen was ik ook Van Morrison die-hard fan VanFan met diens zoon tegengekomen.Behalve VM is hij ook een groot liefhebber van de in onze ogen "goeie" muziek.Er was nog voldoende tijd om bij te kletsen ,en grappig is dan toch ook weer dat je beide weer wederzijdse kennissen blijkt te hebben.
En toen was het moment daar ,de gordijnen open en een vrolijke en goedlachse Bonnie betrad het podium.Een van de eerste tot de laatste minuut zeer boeiend optreden.Nog steeds die prachtige stem(met dat ruwe randje)en fenomenaal (slide)gitaarspel.

                               Bonnie Raitt (Nile zaal)
Prachtige setlist met o.a Right Down The Line (Gerry Rafferty)Thing Called Love(John Hiatt)Million Miles(Bob Dylan)een werkelijk schitterende uitvoering van Angel Of Montgomery ,I Got News For You met een hoofdrol voor organist Mike Finnegan die ook nog over een geweldige stem bleek te bezitten.Tussen door werden natuurlijk ook de lippen nog even bijgestift,een behoorlijke hoestbui van Bonnie zonder gevolgen en de tijd vloog om.De zaal uit zijn dak en natuurlijk was er tijd voor een toegift met o.a I Can,t Make you Love me .Een geweldig optreden wat ik niet had willen missen.

 

                                  Bonnie Raitt (Nile zaal)
De band:George Marinelli (vocals, guitar); Mike Finnigan (vocals, keyboards); James "Hutch" Hutchinson (vocals, bass); Ricky Fataar (drums, percussion).

Het volgende optreden op mijn wenslijstje was Charles Bradley en zijn band in de Congo tent.Die was ondertussen al begonnen en het was daar dermate druk dat ik daar maar van afgezien heb .Tijd om de inwendige mens wat te versterken en een beetje bij te komen.Ondertussen was Sting ook begonnen maar daar had ik na Bonnie geen zin in.Ik prikte toen maar een willekeurig concert uit het programma en kwam in zaal Madeira uit,geen idee wat ik moest verwachten maar er waren in ieder geval heerlijke stoelen .Op het programma stond Hermeto Pascoal,nooit van gehoord maar in  de Braziliaanse Jazz geschiedenis een grootheid .Het hoogtepunt van zijn cariere bleek uit 1971 te stammen  toen hij met Miles Davis het album Live Evil opnam.Het werd voor mij een van de vreemdste concerten van de laatste tijd.Alleen de opkomst van de band was al bijzonder in optocht achter elkaar met allemaal een kwakend en piepend speelgoedbeest in handen...

                                 Hermeto Pascoal (zaal Madeira)

Daarna het echte musiceren,en wat een muzikanten!Latin Jazz en Bossa Nova ritmes,improvisaties alles onder strakke leiding van Hermato(soort Leon Russell look a like)Het mooist werd ook hier voor het laats bewaard tijden de toegift.Hermato solo op de vleugel en de volgens mij klassiek geschoolde zangers Alina Morena die een prachtige aria ten gehore bracht,Een mooi voorbeeld van Jazz meets Klassiek.

          

  Alina Morena

Dit was zo,n optreden waar ik normaal gesproken niet snel naar toe zou gaan ,maar dit festival leent zich er prima voor ook eens kennis te maken met andere muziekvormen.Ik heb ook hier in elk geval van genoten.

Al met al een mooie afsluiter van een heerlijk muzikale dag,

Alabama Shakes

Voor mij toch wel "De"ontdekking van 2012 Alabama Shakes ,een band uit Athens, Alabama


"Hold On" - Live from the Shoals 8-21-2011
The band originated when lead singer/guitarist Brittany Howard and bassist Zac Cockrell, both attending East Limestone High School in Athens, began meeting after school to write songs. The two played prog rock and other genres but soon found a calling playing roots rock. They approached drummer Steve Johnson, who was working at the local music store, to join the band and the trio soon went to a studio in Decatur, Alabama, to record some of the songs they were writing. Guitarist Heath Fogg joined the band after hearing the demo.^[2] Though they had been working on original material, they worked up cover songs by Led Zeppelin, James Brown, Otis Redding, AC/DC and others to fill a "one show only" 45 minute set, under the name The Shakes. The band later added Alabama to their name to differentiate themselves from other bands called the Shakes


Rise To The Sun- livefrom Austin City Limits Music Festival

 Alabama Shakes released the four-song EP Alabama Shakes in September 2011, gained media attention (including by NPR)^[5], and earned them an invitation to play at CMJ.^[6] The successful show CMJ in October 2011 caught the attention of Jon Pareles of The New York Times, who praised Howard's singing (comparing her to Janis Joplin) and the band's energy and musicianship.^[7] In late 2011 the band's song "You Ain't Alone" was used in a Zales jewelry ad and Alabama Shakes made MTV's list of 11 Artists To Watch In 2012.^[8][9] In the span of less than a year the band went from virtual obscurity to playing venues such as the historic Ryman Auditorium in Nashville, Tennessee. and the Troubadour and Music Box Theater in Los Angeles.^[10]

   

The band made their U.S. national television debut on February 7, 2012 on Conan ^[14] where they performed their first single, "Hold On" and a web-exclusive performance of "I Ain't the Same".^[15] On April 12, 2012 the band performed on the Late Show with David Letterman for his birthday episode. They made their UK television debut on April 24, 2012, where they appeared on Later... with Jools Holland and performed "Hold On", "Be Mine" and "Hang Loose." On August 14th, 2012 they appeared on Jimmy Kimmel Live!
In September 2012, the band performed at Bestival on the Isle of Wight, alongside The XX and Stevie Wonder.
In September 2012, the band performed at Bestival on the Isle of Wight, alongside The XX and Stevie Wonder.

 

Warren Haynes,Brad Withford & Joe Bonamassa - Bo

Warren Haynes performing at the Guitar Center's 2011 King of the Blues Finals with special guests Brad Whitford and Joe Bonamassa at the House of Blues in Los Angeles on September 1st 2011.

Bluestime with Albert King - Blues Power

Prachtig optreden van Albert King  in de legendarische Fillmore East in New York
The Velvet Bulldozer  op zijn best!

Albert King - Blues Power (September 23,1970)


Albert King (geboren als Albert Nelson; Indianola (Mississippi), 25 april 1923 - Memphis (Tennessee), 21 december 1992) .
Hij was één van de "Three Kings" van de Bluesgitaar (samen met B.B. King en Freddie King). King mat 1.98 meter en woog 118 kg .

Albert King beïnvloedde honderden bluesgitaristen, inclusief beroemdheden als Jimi Hendrix, Eric Clapton, Mike Bloomfield, Peter Green, Gary Moore, Johnny Winter, en een generatie later weer Stevie Ray Vaughan of bijvoorbeeld Robert Cray. Zo was Eric Claptons gitaarsolo in de Cream-hit "Strange Brew" een letterlijke cover van Kings solo van zijn Stax Records-hit "Personal Manager" en "Oh,Pretty Woman". Ook niet-bluesgitaristen als Alex Lifeson van Rush zijn indirect schatplichtig aan Albert King - Lifeson raakte, via een omweg, geïmponeerd door Kings karakteristieke geluid nadat hij de Cream/Clapton-cover van Born Under A Bad Sign - een compositie van Booker T. Jones en William Bell - had gehoord op de Cream-LP "Wheels of Fire" (1968).

Willie Nelson & Neil Young - Long May You Run

Get More:

From Willie Nelson's 80th birthday celebration. Neil Young, who joined Nelson for the Stills-Young classic ‘Long May You Run.”

The Nimmo Brothers - Waiting For My Heart To Fall

Ben al een aantal jaren fan ven de band van Alan en Steve Nimmo ,The Nimmo Brothers. Zag ze al in grote zalen,festivals,cafe,s e.a maar deze keer was wel voor een bijzondere lokatie gekozen,het dak van een parkeergarage.Plaats van handeling Mortsel,een buurgemeente van Antwerpen Het optreden was er niet minder door,hardblues,ballads,natuurlijk ondersteund door geweldige gitaarpartijen.Veel werk van het nieuwe album "Brother To Brother"maar natuurlijk mocht mijn echte Nimmo klassieker"Long Way From Everything" niet ontbreken.Dat de band in Belgie ook een grote schare fans heeft bleek ook weer deze avond uit de enthousiaste reactie,s van het talrijke publiek.


Waiting For My Heart To Fall ,van het laatste album "Brother To Brother"

 The Nimmo Brothers live in Cafe De Viersprong (2009)
 http://arthurfromholland.blogspot.nl/2009/04/nimmo-brothers-live-in-goes-10-4-2009.html

Van Morrison - Pinkpop 1990

Dit weekend alweer de 44ste editie van Pinkpop.Ik heb er verscheidene mogen meemaken op mooie optredens gezien.Ik noem Thin Lizzy UB40,Ian Dury,U2,Waterboys ,Graham Parker & The Rumour ,The Cure ,Little Feat, Michael Schenker en vele anderen.



 Ook de editie van 1990 zag er weer prima uit  .TheBlack Crowes, Mano Negra, Neville Brothers, Urban Dance Squad, Nick Cave, Melissa Etheridge, Texas,Red Hot Chili Peppers,The Mission maar natuurlijk op de eerste plaats Van Morrison!
Het weer was niet geweldig,regenachtig,maar tijdens het optreden van Van Morrison was het toch redelijk droog.
Van Morrison op festivals is niet altijd een succes(Peer)maar dit optreden was toch van een behoorlijk niveau.

                                           Gloria
Van en  zijn band hadden een een uur tot hun beschikking en ze kregen het toch voor elkaar om 16 nummers af te werken.In een razendsnel tempo ging men door het uitgebreide repertoire van heen,het werd een soort Greatest Hits optreden.De aftrap was met dit Gloria(meestal de afsluiter)de stemming zat er gelijk in.Hierna een stampend Full Force Gale en even op de Ierse toer met Star Of The County Down.Daarna  op adem komen met ,een prachtige uitvoering van Northern Muse(Solid Ground)erg mooi.

                                            Northern Muse (Solid Ground)
Het blijf moeilijk om de aandacht van een festivalpubliek tijdens een wat ingetogener nummer vast te houden,vandaar waarschijnlijk deze wat korte versie.Dus tijd voor een meezinger Jacky Wilson Said ,ook bekend in de versie van The Dexy,s Midnight Runners.Van heeft het naar zijn zin,en de band komt lekker op dreef.

Jacky  Wilson Said

We gaan even terug in de tijd,Them komt om de hoek kijken.Baby Please Don,t Go ,Oorspronkelijk van Big Joe Williams maar hier toch bekend geworden als B-Side van Gloria,de hitsingle van Them.

                   
                     Baby Please Don,t Go

Weer even tijd voor bezinning,Did You Get Healed?Nou ,de eerste 20 rijen zeker dat zijn de ware VM gelovigen O ja, die gitaar is even niet nodig.

Did Ye Get Healed
 
 In 1989 kwam het mooie album Avalon Sunset uit.Er werden hiervan maar twee nummers ten gehore gebracht ,natuurijk Have I Told You Lately en dit mooie Orangefield. Het nummer gaat over de school die van Morrison in zijn jeugd bezocht(tegenwoordig Orangefield High School).Even zien we op het laatst de driftige Van,drummer Dave Early moet zachter!!

                                       Orangefield

Candy Dulfer komt de band versterken tot grote vreugde van het publiek.Have i Told You Lately en het onvermijdelijke Moondance/Fever .Het uur is omgevlogen,toch nog tijd voor een toegift?Voor het publiek er om begint te vragen staat de band(met Candy) alweer op het podium voor de afsluiter Bright Side of The Road.

                 Bright Side Of The Road
                  Big hand for The Van Morrison Band:
Richard Buckley - Sax,Dave Early-Drums,Georgie Fame -key,s,Steve Gregory-Sax,
Bernie Holland-Guitar,Neil Drinkwater-Key,s,Brian Odgers-Bas,Special guest Candy Dulfer

Note:
Ik wil langs deze mijn waardering uitspreken voor de makers van bovenstaande beelden.
Waarschijnlijk gemaakt onder moeilijke omstandigheden ,en nog van  voor het digitale tijdperk.
Dank zij hun zijn veel mooie concertenbeelden van Van Morrison bewaard gebleven ook voor het nageslacht.,Namens vele Van Morrison fans en de lezers van mijn blog,Big hand fot the Tapers!!!!
Aart

Lee Ritenour & Dave Grusin - Lay It Down.

Mooi nummer van twee muzikanten uit de Jazz/Fusion scene.Van deze muzieksoort kom je niet veel tegen op mijn blog ,maar dit klinkt toch erg goed.Zeker ook door de geweldige rythmsectie,met speciale aandacht voor de drumsolo op het einde.

Lay It Down - 2011-07-04 45th Montreux Jazz Festival Auditorium Stravinski, Montreux Music & Convention Centre, Montreux, Switzerland .
 Lee Ritenour - guitars .
Dave Grusin - piano, keyboard.
 Melvin Davis - bass, vocals.
 Sonny Emory - drums.


 
 Lee Ritenour

Grammy winnaar Lee Ritenour is al ruim 30 jaar één van de beroemdste jazzgitaristen ter wereld. Deze man uit California heeft een spectaculair gevoel voor timing en sound. Zijn bijnaam ‘Captain Fingers’ is dan ook zeer gepast. Lee nam meer dan 40 studio albums op en zijn hit ‘Is it you’ is een tijdloze jazzradio klassieker gebleken.
Ritenour is ook een veelgevraagde sessiemuzikant. Hij speelde ruim 3000 keer mee bij diverse bekende artiesten zoals: The Mamas and the Papas (op 16-jarige leeftijd), Frank Sinatra, Barbara Streisand, Simon & Garfunkel, Ray Charles, Steely Dan, B.B. King en zelfs op het album The Wall van Pink Floyd! Ook werkte hij samen met andere grote gitaristen als Mike Stern, George Benson, Steve Lukather, Larry Carlton en Joe Bonamassa.


 
Dave Grusin

 Robert David "Dave" Grusin (born June 26, 1934) is een Amerikaans componist,arrangeur en pianist.  Grusin heeft veel muziek gecomponeerd voor films en televisie,en won veel (12) Grammy,s
Zijn bekendste werk zijn de soundtracks voor films als The Graduate,On Golden Pound, Tootsie en The Goonies.Samen met zijn zakenpartner Larry Rosen bracht hij voor het eerst digitale opnames uit.