woensdag 6 oktober 2010

Mark Knopfler Live (5 Juny 2005)


Mark Knopfler (Glasgow, 12 augustus 1949)

LIVE AT THE ZENITH Lille (France)
(5 JUNY 2005)


Done With Bonaparte
Mooie,,Anti War,,song van het album Golden Heart


Donegan,s Gone
Deze song schreef Mark naar aanleiding van het overlijden van Lonnie Donegan.
,,Stack A Lee and a Gamblin Man,Rockin My Soul in the Bosom of Abraham,
Gone,Lonnie Donegan,Donegan Gone,,


Ole,Ole (improvisatie)Leuk!


Rudiger
Deze song gaat over ene Rudiger, een Duitse handtekeningenjager die echt bestaat en ook Mark Knopfler regelmatig lastigvalt,, Rüdiger waits at the hall in Berlin, He waits there all night, Security's tight, They know who he is but they don't let him in,, Rüdiger was er zelf bij toen dit nummer in 2001 werd gespeeld in Berlijn. De man is invalide en zit in een rolstoel. Maar hij zal wel apetrots zijn dat er een nummer over hem is geschreven.



Dire Straits (1977-1979)
http://arthurfromholland.blogspot.com/2010/09/dire-straits-1977-1979.html

zondag 3 oktober 2010

Van Morrison & Lonnie Donegan-Live at The Soutporth Theatre Southport 15 Maart 1999


                            The Soutporth Theatre Southport 15 Maart 1999


Midnight Special(Trad)

"Midnight Special" is a traditional folk song thought to have originated among prisoners in the American South. The title comes from the refrain which refers to the Midnight Special and its "ever-loving light" (sometimes "ever-living light").

Let the Midnight Special shine her light on me,
Let the Midnight Special shine her ever-loving light on me. (Traditional)

The song is historically performed in the country-blues style from the viewpoint of the prisoner. The song has been covered by many different artists.
ABBA, The Beatles, Burl Ives, Mischief Brew, Johnny Rivers, Big Joe Turner, Cisco Houston, Creedence Clearwater Revival, Mungo Jerry, Van Morrison, Odetta, Sonny Terry & Brownie McGhee, Little Richard, Leadbelly, Buckwheat Zydeco, Pete Seeger, Otis Rush, The Kingston Trio, The Spencer Davis Group, Lonnie Donegan, Eric Clapton, Harry Belafonte, Big Bill Broonzy, Ursa Major and Paul McCartney,


I,m Alabammy Bound (Huddie Ledbetter / Lonnie Donegan)


Lonnie Donegan MBE (29 April 1931 – 3 November 2002[1]) was a skiffle musician, with more than 20 UK Top 30 hits to his name. He is known as the "King of Skiffle" and is often cited as a large influence on the generation of British musicians who became famous in the 1960s. The Guinness Book of British Hit Singles & Albums states Donegan was "Britain's most successful and influential recording artist before The Beatles. He chalked up 24 successive Top 30 hits, and was the first UK male to score two U.S. Top 10s".

More Van Morrrison info:
VanFan
http://freewheeler.web-log.nl/

vrijdag 1 oktober 2010

Eric Burdon & War



Eric Burdon & War live at TV-Byen
Gladsaxe, Denmark
1971-01-22


Spirit

WAR was de begeleidingsband van Deacon Jones ,een American Football Player(LA Rams)die tussen het voetballen door optrad als Rythm and Blueszanger.De band heette toenNightShift. Producer Jerry Goldstein kwam op het idee van een samenwerking tussen Eric Burdon en deze band ,hij noemde het"Eric Burdon Declares WAR".


Love is all Around

Deze opnames zijn gemaakt tijden hun Europese toernee in 1971,halverwege de toer verliet Eric de band om onduidelijke redenen,

De Band:
Eric Burdon - vocals
Howart Scott - guitar, vocals
B.B. Dickerson - bass, vocals
Lonnie Jordan - keyboards
Charles Miller - tenor sax, flute
Lee Oskar - harmonica
Harold Brown - drums
Dee Allen - percussion



Eric Burdon & War Official Website
http://ericburdonandwar.com/home.html

Eric Burdon Official Website
http://ericburdon.ning.com/

maandag 27 september 2010

Arthur,s Concert Foto,s (1)

klik op afbeelding ,rechts(fotograaf)

zaterdag 25 september 2010

BluesTime !!... on Arthur.s Musical Journey



John Lee Hooker Hobo Bleus
John Lee Hooker (Clarksdale (Mississippi), 22 augustus 1917 - Los Altos (Californië), 21 juni 2001) was een invloedrijke Amerikaanse blueszanger, gitarist en songwriter die tijdens zijn leven verschillende soorten stijlen hanteerde. Hij geldt als een belangrijke vernieuwer van de blues. Bekende nummers van Hooker zijn onder andere Boom Boom en I'm in the Mood.


Eddy Boyd Five Long Years
Edward Riley Boyd known as Eddie Boyd (November 25, 1914 – July 13, 1994[1]) was a blues piano player, born on Stovall's Plantation near Clarksdale, Mississippi.
Eddy Boyd in Nederland
Het succes van de lp Desolation van Cuby &The Blizzards trok nog veel mensen naar het kleine Drentse dorp Grolloo, ook buitenlanders. Bijvoorbeeld John Mayall. De Engelse ‘Father of the blues’ sliep in de bedstee van Harry en werd, in gezelschap van zijn mede-muzikanten Dick Heckstal-Smith en John Hiseman, dronken van de bessenjenever in café Hofsteenge. En Eddie Boyd was misschien wel de eerste neger die zich in Grollo vertoonde. Deze legendarisch blueszanger uit de Mississippi Delta is in 1914 geboren in Stovall, vlakbij Clarksdale, op de katoenplantage van Frank Moore. Later woonde hij op de Stovall Plantation, dezelfde plantage waar ook Muddy Waters opgroeide. Eddie Boyd was één van de eerste zwarte Amerikaanse blueszangers die de overstap maakte naar Europa. In 1966 toerde hij met John Mayall and the Bluesbreakers door Engeland. Een jaar later meldde hij zich in Grolloo. Boyd zat bij Phonogram, hetzelfde label als Cuby and the Blizzards. Met producer Tony Vos nam Boyd op 9 maart 1967 de lp "Praise the blues" op. Negen eigen stukken en één van Willie Dixon werden met begeleiding van de Blizzards op de plaat gezet. Het was Harry's eerste persoonlijke kennismaking met een zwarte blueszanger. Het laatste contact met Eddie Boyd was in 1990 tijdens een uitzending op Radio Drenthe ter gelegenheid van Muskees 25-jarig jubileum. Harry Muskee werd toen benoemd tot ereburger van de stad Assen

.
Junior Wells with Otis Rush(git.)HooDooMan Blues
Junior Wells (December 9, 1934 – January 15, 1998]), echte naam Amos Wells Blakemore Jr., was een blues zanger en harmonica speler.Speelde samen met o.a Muddy Waters, Buddy Guy, Bonnie Raitt, The Rolling Stones and Van Morrison.

Otis Rush (29 april, 1934, Philadelphia, Mississippi) is een bluesmuzikant, -zanger en -gitarist. Zijn stijl werd bekend als "West Side Chicago-blues". Hij beïnvloedde onder andere Michael Bloomfield, Eric Clapton, Peter Green en Stevie Ray Vaughan.

dinsdag 21 september 2010

Susan Tedeschi - AVO Session Basel (2009-10-31)

Susan Tedeschi (born November 9, 1970 in Boston, Massachusetts) is an American blues/soul artist and gifted guitarist. Nominated several times for several Grammy Awards. Married to that other phenomenal (slide) guitarist Derek Trucks. In the meantime, the duo has been playing under the name The Tedeschi Trucks Band for years.


Sweet Forgiveness (DeMent)

This performance is for a different audience than is usual with her. This time no noisy blues/festival audience, but a room full of distinguished ladies and gentlemen. It does have a big advantage, people are listening!!!



Talking About (Tedeschi/Bramhall)

Susan Tedeschi was opener for John Mellencamp, B.B. King, Buddy Guy, The Allman Brothers Band, Taj Mahal and Bob Dylan. In 2000, the album Just Won't Burn reached the Gold record for sales of 500,000 units in the United States, a lot for a blues album. She opened for The Rolling Stones in 2003, played in all major stadiums, but it didn't earn her much financially. She herself said the following about it: "They pay, but it's not great. I don't make any money 'cause I've got to pay all my sidemen. I'll be lucky if I break even.



Precense of the Lord (Winwood/Clapton)


Susan Tedeschi's voice has been compared to that of Bonnie Raitt and Janis Joplin, and she herself says that she was very much influenced by both singers. her guitar work is inspired by Buddy Guy, Johnny "Guitar" Watson, Stevie Ray Vaughan, Freddie King and Doyle Bramhall II.

Band:
Susan Tedeschi - vocal, guitar
Dave Yoke - guitar
Ted Pecchio - bass
Tyler Greenwell - drumms
Matt Slocum - keyboard
Ron Holloway - saxofon

Official Susan Tedeschi Website
http://susantedeschi.com/

zondag 19 september 2010

The Mofo Party Band De Viersprong 17-9-2010


Afgelopen vrijdag was weer de aftrap van het nieuwe bluesseizoen in het altijd gezellige cafe De Viersprong.Hans en zijn medeorganisatoren hadden gekozen voor The Mofo Party Band als opener ,en als dit de opmaat is voor het komende seizoen dan staat ons weer veel moois te wachten.We kenden de band al van een eerder optreden op het Bluesfestival van Kwadendamme ,ze speelden toen de tent plat,en dat was ook deze avond weer het geval.Hieronder een paar sfeerbeelden van de avond,de foto,s zijn deze keer van ,,The Lady of the Blues,,Caren ,en de muziek is van hun laatste album ,,Low Down,,


(Foto Caren)

What Kind Of Woman Is That

De band komt uit Fresno, California en spelen Chicago/WestCoast Blues en de bandleden zijn John Clifton -zang/harmonica ,Bill Clifton-Gitaar,Darryl Jones-Drums en Steve Carter-Bass


(Foto Caren)

Jealous Woman

The MoFo Party Band toeren over de hele wereld zowel op de grote festivals als in de kleinere clubs (b.v de Viersprong) maar ook op Peer Belgie,Luxemburg Jazz & Blues Rally ,Blues Express Festival in Polen en The San Francisco Blues Festival in California.


(Foto Caren)

Cool Breeze

"People tell us they like us because it always looks like we are having fun," zegt lead guitarist Bill Clifton, "that,s because we are and we love what we do."


(Foto Caren)

Check Yourself

Ze fungeerden als begeleidings band voor Chicago blues legende Luther Tucker en West Coast Harp Master Johnny Dyre, ze deelden het podium met o.Bo Diddley, Robert Cray, Charlie Musselwhite, Los Lobos, Otis Rush, Huey Lewis, Tommy Castro e.a


(Foto Caren)

Dying On The Vine

Na afloop nog een een gezelige nababbel met John en Bill Clifton,natuurlijk nog een CDtje gescoord,, en met een tevreden gevoel naar huis.

Website The Mofo Party Band
http://www.mofopartyband.com/index.htm

Shame,Shame

donderdag 16 september 2010

Neil Young ,,Angry World ,, Premiere


“Angry World” makes good on the title of Neil Young’s forthcoming Daniel Lanois-produced solo album, Le Noise. The sludgy track lays Young’s thoughts on bankers and the ages of darkness/light over a fuzzed-out noisy crunch, vocal loops. As Young promised, it’s “very electric.” It’s also very mellow, considering the ire. This shadowy b&w video for the song pairs well with the Le Noise album art. Probably because it’s an excerpt of a film he’s releasing with the album (as a CD/DVD). The footage was shot by Adam CK Vollick in Lanois’s house. As you’ll note, some of it’s Young recording the song live in the studio, but there’s a lot more going on outside that window.

woensdag 15 september 2010

Do You Remember......Joni Mitchell



Veel aandacht voor Joni Mitchell op het Weblog van VanFan daarom speciaal voor Elsa,Vanfan,Herman,Moniek,en natuurlijk alle musiclovers deze mooie opname van Joni


Big Yello Taxi

VanFan Weblog
http://freewheeler.web-log.nl/

dinsdag 14 september 2010

Dire Straits (1977-1979)

Dire Straits vulde de grote stadions in de jaren 1980/90,een echte supergroep met grote hits.Optredens in de grote stadions,veel hits en mooie songs.Toch gaat mijn voorkeur uit naar de vroege Dire Straits,een heerlijk onbevangen bandje met die meesterlijke gitarist Mark Knopfler.


Mark Knopfler, zijn jongere broer David Knopfler, John Illsley en Pick Withers hebben de band in 1977 opgericht. De naam Dire Straits (Ned: Ernstig in het nauw zitten) verwijst naar de financiële moeilijkheden die de band in zijn beginjaren kende en is verzonnen door een vriend van John Illsley. De band schraapte 120 pond bij elkaar en besloot een demotape met vijf nummers op te nemen. De tape bevatte de nummers Wild West End, Sultans of Swing, Down to the Waterline, Sacred Loving en Water of Love. Ze stuurden deze tape naar de DJ Charlie Gillett die een show genaamd Honky Tonkin had op de radio op BBC Radio London. Gillett vond de muziek zo goed dat hij Sultans of Swing zelfs in zijn show draaide.


Six Blade Knife

Twee maanden later tekende Dire Straits een contract met Phonogram Records en Ed Bicknell werd de manager.
De band ging door met het maken van demotapes voor de radio en er werd hard gewerkt aan een album. Het album, genaamd Dire Straits, werd opgenomen in de Basing Street studios in Londen in februari 1978 voor een budget van 12.500 pond. Het album werd uitgegeven door Vertigo Records, een onderdeel van Phonogram, en werd aanvankelijk geen succes.


Lady Writer

Nadat het nummer Sultans of Swing, wat ook op het debuutalbum stond, opnieuw steeg in de Britse charts kwam er interesse van de grotere platenlabels. Dit leidde tot een contract met het Amerikaanse platenlabel Warner Bros. Records, en zo werd, nog voor 1978, het debuutalbum Dire Straits wereldwijd opnieuw uitgegeven. Er werd ditmaal veel reclame voor het album gemaakt en zo bereikte het album meerdere top-10 plaatsen in verschillende hitlijsten.


Once upon a time in the west

Het volgende jaar ging Dire Straits op zijn eerste Noord-Amerikaanse tour. Ze speelden 51 uitverkochte concerten over een periode van 38 dagen. Bob Dylan, die de band in Los Angeles had zien spelen, was zo onder de indruk dat hij Mark Knopfler en drummer Pick Withers uitnodigde om op zijn volgende album, Slow Train Coming, te komen spelen.
Het tweede album van Dire Straits, Communiqué, werd opgenomen in december 1978 en uitgegeven in juni 1979. Ook ditmaal besteeg het album de charts met een #11 notering in de Verenigde Staten en een #8 notering in het Verenigd Koninkrijk. In Nederland behaalde het album zelfs een #3 notering. Wereldwijd werd het album meer dan 7 miljoen keer verkocht.


Water of love

Dire Straits debuteerde in een tijdperk waarin de punkmuziek zeer populair was. Dat de rockband als buitenbeentje toch succesvol werd, ligt volgens velen aan het unieke geluid van Mark Knopfler en zijn verfijnde gitaarspel. Het blad Rolling Stone plaatste Knopfler op plaats 27 in de lijst van 100 beste gitaristen aller tijden.