Arthur,s Muziekverzameling C 321-325

321 Larry Corryell Bolero





322 Counting Crows Hard Candy




323 Country Joe McDonald & The Fish
(Live at woodstock)





324 Country Joe McDonald & The Fish
(Live at Montery)





325 Cowboy Junkies the Trinity Sessions Revisted

Sam "Lightnin’" Hopkins

Sam "Lightnin’" Hopkins (15 maart 1912 — 30 January , 1982^[1]) was een country blues gitarist, uit Houston, Texas, United States.


Lonesome Road

Sam,,Lightning,,Hopkins was al vroeg voorbestemd om een van de groten in de blueswereld te worden.


Going Down Slow

Hij leerde gitaarspelen van zijn oudere broer Joel Hopkins en op 8 jarige leeftijd stond hij al op de planken met Blind Lemon Jefferson en een paar jaar later met zijn neef Texas Alexander.



Baby Please Dont Go

Een platenmaatschappij(Alladin Records) kwam op het idee om hem samen te laten spelen met pianist Wilson ,,Thunder,,Smith en dat was het begin van een lange succesvolle carriere.


Mojo Hand



Hij schreef honderden songs waaronder o.a Walking Blues,Somebody,s got to go,Penentiary blues
en dat allemaal op zo,n 20 verschillende labels



In de jaren 60 profiteerde Lighting Hopkins net als vele andere bluesartiesten van de opleving van de bluesmuziek en kreeg zijn carriere een nieuwe impuls.

Hij stierf in in 1982 in Houston Texas aan longkanker.

Discography

• 1959 - Lightnin' Hopkins Strums the Blues (Score)
• 1959 - Lightnin' Hopkins (Folkways)
• 1959 - Lightnin' and the Blues (Herald)
• 1960 - Country Blues (Tradition Records)
• 1960 - Last Night Blues (Bluesville Records)
• 1960 - Mojo Hand (Fire Records)
• 1960 - Lightnin' (Bluesville)
• 1961 - Autobiography in Blues (Tradition)
• 1961 - Blues in My Bottle (Bluesville)
• 1962 - Walkin' This Road By Myself (Bluesville)
• 1962 - Lightnin' and Co. (Bluesville)
• 1962 - Lightnin' Strikes (Vee-Jay Records)
• 1963 - Blues Hoot (Vee-Jay Records; live at The Ash Grove 1961 w/ Sonny Terry, Brownie McGhee, and Big Joe Williams)
• 1963 - Smokes Like Lightnin' (Bluesville)
• 1963 - Goin' Away (Bluesville)
• 1964 - Down Home Blues (Bluesville)
• 1965 - Hootin' the Blues (Bluesville)
• 1965 - Lightnin' Strikes (Tradition)
• 1965 - The Roots of Lightnin' Hopkins (Verve Folkways)
• 1966 - Soul Blues (Bluesville)
• 1967 - My Life in the Blues (Bluesville)
• 1967 - Original Folk Blues (Kent Records)
• 1967 - Lightnin'! (Arhoolie Records)
• 1968 - Freeform Patterns (International Artists)
• 1969 - California Mudslide (and Earthquake)
• 1991 - Swarthmore Concert Live, 1964
• 1991 - Sittin' in with Lightnin' Hopkins(Mainstream Records)
• 1991 - The Hopkins Bros. (Arhoolie Records, with his brothers Joel and John Henry)
• 1992 - Lonesome Life (Home Cooking/Collectables)
• 1995 - Po' Lightning
• 1999 - The Very Best of Lightnin' Hopkins

Bluesfestival Kwadendamme 8 & 9 mei 2009

 

Zwaar weekend voor Arthur,het jaarlijkse bluesfestival in het naburige dorp Kwadendamme. Donderdag was de aftrap in het plaatselijke cafe ,maar het leek me verstandig dit maar over te slaan. Dus vrijdagavond op de fiets naar Kwadendamme.... Het programma van Vrijdag bestond uit Bas Paardekoper& the Bleu Crue Lekker bandje , veelbelovend gitarist 

 

Tia and the Patient Wolves(Fr) & special guest Keith Dunn(film Rene) De eerste verassing van de avond ,niet heel bijzonder, maar door haar aparte presentatie het kijken en luisteren meer dan waard. .

. Nine Below Zero(Stormy Monday) Film Rene Veel mensen waren voor deze band gekomen Twee ex begeleiders van Rory Gallagher maken deel uit van deze band.Persoonlijk(maar wie ben ik) vond ik het niet zo,n goeie keus,te veel pop te weinig blues.Dit was eigenlijk het enige ,,bluesnummer,, (foto Willem) De afsluiter was de franse groep Big Dez ,Goeie band niets meer en niets minder. Zo de stemming (en het bier) zit erin ,de fiets gepakt weer naar huis en alvast voorbereiden op de volgende dag.... Heerlijk uitgeslapen en we gaan weer op weg naar Bluesdorp Kwadendamme In de buurt van het dorp gekomen hoor je al de basstonen,ze zijn al begonnen,klinkt goed. (foto Willem) BooBoo Davis was de eerste band van de zaterdag.Begeleid door de prachtige slidegitaar van Jan Mittendorp en Jan Gerritse op zijn 60 jaar oude drumstel speelde hij een prachtige set.De toon was gezet ,het zou een mooie dag worden. (foto Willem) Na veteraan BooBooDavis was het tijd voor de jeugd. Coup de Grace(voorheen The Strikes) nam bezit van het podium Gitarist Sjors Nederlof stal de show met zijn schitterende gitaarwerk,zeer van genoten. Tussen de optredens op het grote podium even uitblazen buiten bij de Juke Joint stage Een voorzichtig zonnetje en de muziek van Rag Mama Rag Dit Britse echtpaar Ashley en Deborah Dow zag ik een paar weken geleden al bezig op het bluesfestival van Cuyck(zie mijn weblog,festivals) Ze spelen een mengeling van Missippi Blues,Ragtime,vroege Country en ik mag ze heel graag horen. (foto Arthur) James Harman Band feat.Gene Taylor (film Rene) James speelde al samen metRod Piazza, ook Henry Vestine, Bob Hite en Alan Wilson van Canned Heat. Hij fungeerde als frontman van The Icehouse Blues Band en was lid van the Blasters Gene Taylor werkte op 16jarige leeftijd al met Big Joe Turner en T-Bone Walker, was lid van the Blasters en The Fabulous Thunderbirds. Deze ervaren mannen met een prima begeleidings band verzorgden een prachtig optreden. De Seatsniffers waren de volgende act en aangezien ik deze uitstekende band al verschillende malen aan het werk heb gezien was het even tijd voor een "short break" even naar huis om o.a de honden uit te laten.(toch wel makkelijk zo,n festival naast de deur) Net op tijd voor de tweede set van Carolyn Wonderland op de Juke Joint stage.Ik had deze dame vorig jaar ontdekt (zie mij weblog ladys) en was dan ook erg benieuwd naar haar optreden.Zij stelde me niet teleur ,goeie stem ,prachtig gitaarwerk en zeer origineel.Voor mij een van de hoogtepunten van het festival!Zou op het groter podium zeker niet mistaan hebben.Mischien volgend jaar? (foto Arthur) (foto Willem) Weer een oude bekende , Reba Russell en haar band,vorig jaar al een keer gezien op een minipodiumpje,nu in Kwadendamme.Prachtshow met een hoofdrol voor slide gitarist Josh Roberts(rechts) De stemming komt erin,de beentjes van de vloer Natuurlijk is zo.n festival ook een sociaal gebeurenJe komt veel oude bekenden tegen ,je maakt nieuwe vrienden,kortom erg gezelig allemaal. Tijd voor Eddy,,TheChief,, Clearwater. 74 jaar en al een zware hartoperatie achter de rug,het is hem allemaal niet aan te zien.Begeleid door The Juke Joints zette hij een prima show neer met zeker ook een hoofdrol voor Juke Joint harmonicaspeler Sonny Boy.(Film Rene) En dan de afsluiter van het festival Eamon Mccormack(Eddy Samuel) Hij speelde met o.a RoryGallagher, JohnnyWinter ,Walter Trout en Jan Akkerman Ik had hem een paar weken geleden al bezig gezien op het bluesfestival in Cuyck,was toen al behoorlijk onder de indruk.Zeer energieke set en hij zette de tent behoorlijk op zijn kop. Een prima afluiter van een paar prachtige dagen. En dan is het opeens afgelopen, Organisator Peter Kempe bedankt het publiek,maar wij moeten natuurlijk hem en de vele vrijwillegers bedanken die dit prachtige festival mogelijk maken.Bij deze!!! Ik neem afscheid van mijn vele muziekvrienden en vriendinnen,sommigen tot volgend jaar,andere tot het volgende concert en fiets de donkere nacht in,het waren mooie dagen...... De mooie filmpjes zijn van Rene uit Beemster,hij heeft er nog veel meer ,kijk maar eens op: http://www.youtube.com/vtwin666

Bob Dylan Live Dublin 6-5-2009

Man In the Long Black Coat.
(Soms een beetje wiebelig,maar toch wel een mooie opname)

REBA RUSSELL Goes 30-05-2008 (repost)

..

Zaterdag 9 Mei Live op het bluesfestival in Kwadendamme!!!!
(20.00-21.15)

Meer dan 40 jaar is de grote hobby van Arthur het bezoeken van concerten en de vraag die dan dikwijls gesteld word is ,gaat dat dan nooit vervelen ?Het antwoord is nee, want je kan toch altijd weer verrast worden. Gisteravond in Goes ook weer zo,n bandje The Reba Russell Band

(foto Arthur)

Wat maakt zo,n Band nou bijzonder,op de eerste plaats de geweldige zangeres Reba Russell een frontvrouw met een natuurlijke swing en een prachtstem
Op de tweede plaats een WarrenHaynes/Dereck Trucks achtig gitaristje die met prachtige licks en een goeie timing de noten op de juiste plaats weet te zetten.

(foto Arthur
Naast veel eigen nummers ook mooie covers van Memphis Minny, Janis Joplin(Peace of my Heart) Aretha Franklin (Do right Woman)

(foto Arthur

Natuurlijk na afloop nog een CDtje gescoord en als dan blijkt dat die het beluisteren meer dan
waard is kan de avond helemaal niet meer kapot.
Op naar het volgende ,,verassende,, concert!!

CAROLYN WONDERLAND (Repost)

Zaterdagmiddag 9 mei Live op het Bluesfestival in Kwadendamme!!!!

Carolyn Wonderland is een Amerikaanse singer, songwriter en muzikante.

Geboren in Houston,maar tegenwoordig wonend in Austin Texas(als ze niet op toernee is)

Carolyn Wonderland draait al een tijdje mee in de muzikanten scene van Austin, Texas. Ze tourde in het verleden al met grote namen als Buddy Guy en Johnny Winter. Haar stem houdt het midden tussen Bonnie Raitt en Janis Joplin, niet de minsten en dat is Wonderland zeker ook niet. Het bereik van haar stem is behoorlijk indrukwekkend, dan weer ruig, dan weer glad, het lijkt of ze het zo uit de mouw schudt. Overigens is zingen niet bepaald het enige wat ze doet. Deze muzikale duizendpoot speelt meer dan behoorlijk gitaar en trompet, verder gebruikt ze af en toe ook de accordeon, mandoline, toetsen, naar verluid dreigt ze ook de neusfluit te gaan bespelen als niemand haar tegenhoudt.


Carolyn sings Revolution

Learning to Play Guitar
Well, I used to sneak around and play on my mom's Martin when she wasn't home, and I'd often get scolded or grounded for it if I hadn't done my chores or if I hadn't washed my hands after grubbing on it last time. I guess I was about 8 years old when I started really started writing songs on it, and wanting to play it every day. And I broke a string -- I remember that very clearly, because I was so proud, I found the right gauge and strung it up. But I strung it up backwards. She didn't find out for two days, and I never heard the end of that. So that Christmas, I got my own guitar.



Bad Girl

An Attraction to the Blues

What first attracted me to the blues as a youngster playing guitar is that it was a chance to get to play with a group of people. You've only got so many chords, you've only got so many patterns you can do, but it's what you do with those colors that make it. And that's something that can't be quantified in math, can't be quantified on a chart -- that's your actual soul coming out... So that's what attracted me to the blues.

Wind Cries Mary

Staying Close to Her Roots

It's always been an evolution of the sound, always, but it's never strayed from the first things that I heard. I mean, "Still Alive and Well" is one of the songs that we recorded on the new record, "Miss Understood," and that's one of the first guitar riffs that I ever went around the house on my mom's guitar going, "Is this how it goes?" And she was like, "Why don't you take up finger painting?"

I Found the Lion

playing in Biker Bars

A lot of the places that would hire me when I was underage were biker bars, by and far. It was never a consideration that I was a chick. And most of the folks there treated me like the dirty kid sister. Which was killer for me, I never had to wear make-up, I never had to do any of that crap. It wasn't until I was on the road, I suppose, where I started to see a little change in treatment.


The Farmer

'Van Full' and Always on the Road

Part of living your dreams sometimes is realizing you have to live cheaply. And sometimes you go to extremes to prove something to yourself, and sometimes you put yourself out more than you have to and you give yourself the blues. For example, I was in my van for the better part of two years. It was partly by choice, and partly because there wasn't a lot of money to be made making music. Or, at least, the way that I was going about it, I sure couldn't find it. So that the result of that was just to go on tour all the time, and be OK with that. Even at the point where some people would have considered me homeless, I considered myself "van full," because I always had wheels, and I was always on the road.

A Different Measure of Success

I love getting to play life. I love freaking out. When you're playing, you don't care. I really care more about what I sound like than what I look like on any given night. I'm not thinking. If it's the end of the song, I always get surprised. "What song did we play? What song should play next?" I don't usually have set lists, so sometimes I have to look around to the band. "We haven't played this yet, right?" Because you're outside of yourself. And to me, that's success. It may never come with money, but it sure comes with that. You get to jump out there and do that all the time -- it's really lucky.

“My theory is, the more you gig, the less you suck,” says guitarist and road warrior Carolyn Wonderland. When the Austin-based Wonderland isn’t touring the world, she’s gigging nearly every night in and around the Lone Star state’s capitol, laying down her brand of deeply soulful blues-inflected music. An ace guitarist, lap-steel player, and an absolutely transcendent vocalist,

(Grateful )Dead played Van Morrison

Sinds 2003 treden voormalige leden van de Grateful Dead met gastmuzikanten weer op als The Dead. Bob Weir treedt daarnaast regelmatig op met zijn band RatDog en Phil Lesh met zijn groep Phil Lesh & Friends, met zo nu en dan leden van Phish, Grateful Dead, Ryan Adams, John Scofield, Warren Haynes, Chris Robinson en anderen.


The Dead (vocals Warren Haynes) Into the Mystic(Van Morrison)
live at the Times Union Center in Albany, NY on 4/17/09.

Thanks for the tip VanFan!
http://freewheeler.web-log.nl/

Arthur,s Muziekverzameling C 316-320

//////////////////////
316 Ry Cooder & Manuel Galban Mambo Sinuendo
(Drume Negrita)





317 Sam Cooke Bring it on home to me





318 Sam Cooke Live at the Harlem Squire Club






319 Sam Cooke Night Beat





320 Sam Cooke Everybody likes the Cha Cha cha

Bob sings Neil , Van, &The Stones!

Een droom concert van Bob Dylan in 2002 in Hartford
Bob die de mooiste nummers speelt van die andere,, All Time Favorites,, van Arthur.
In een woord ,geweldig!


Old Man(Neil Young)
Van het prachtige Harvest Album.
6 juni maar eens kijken naar de uitvoering van Neil in Antwerpen (Sportpaleis) .



Brown Sugar (The Rolling Stones)


Carrying A Torch(Van Morrison)
Een van mooiste nummers van het dubbelalbum Hymn To The Silence.

Civic Center Coliseum, Hartford, Connecticut, US
Sunday, 17th November 2002

The Band:
Bob Dylan - keyboard
Tony Garnier - bass
George Recile - drums
Larry Campbell - pedal steel
Charlie Sexton - lead guitar

Eilen Jewell

Eilen Jewell is een zangeres singer, band-leider en songwriter woonachtig in Cambridge, Massachusetts. geboren in Boise, Idaho op 6 April 1979. Eilen treed met haar roots, blues, jazz en country georienteerde muziek op in de omgeving van Boston regio sinds 2003.

Op haar veertiende ontdekte ze de oude platen van haar ouders, en daarmee Bob Dylan, Bessie Smith en Billie Holiday. Op haar negentiende begon ze met optreden, in café’s in de buurt van het ouderlijk huis.



Heartache Boulevard

De tengere zangeres trok van platteland naar stad om haar muziek aan de man te brengen. "Ik heb eerst Jason Beek ontmoet, de drummer. Hij woonde in Boston, ik twee uur daarvandaan, op het platteland. Ik bezocht Boston in de weekends, omdat er zoveel te doen is qua muziek. Op een open mic avond haalde Jason me over om er te gaan wonen. Wij twee wilden een band oprichten. Hij kende gitarist Jerry Miller en bassist Johnny Sciascia en stelde voor hen aan te nemen. Die twee spelen al erg lang, van kinds af aan. Ze zitten in meerdere bands, dus je mag wel stellen dat ze al aardig wat konden voor ze mij ontmoetten."




Boundery Country

Haar eerste cd bracht ze zelf uit in 2005, Boundary Country heette die. Een vergelijking met Lucinda Williams en June Carter Cash werd snel gemaakt in de regio Boston waar Eilen woont .
Eilen’s stijl, en die van haar band, is klassiek in de folk-stijl, maar nergens retro, of nostalgisch. De muziek wordt gespeeld alsof-ie gisteren is uitgevonden, met een frisheid die een verademing
is.



Back to Dallas

Zoals Eilen zelf zegt: “I always preferred songs that leave room, that don’t get all cluttered up. There’s so much clutter in our lives these days. The fewer tricks you have going on, the fewer antics, the more bare you are.” En dat voor iemand die als zevenjarig meisje, na het horen van de pianosonates van Beethoven, haar ouders smeekte om pianoles te mogen hebben.



Rich Man

Opvallend is dat Jewell naast haar eigen teksten een aantal covers op plaat gezet heeft: een nummer van Dylan, een lied van Eric Andersen, een traditional... "Ik denk dat ik nummers kies om te coveren waarvan ik met name de teksten waardeer. Ik ben erg tekstgericht. Ik hield als meisje al van het verhaal, de beelden in die liedjes.


De mix van muziekstijlen die we maken is belangrijk voor me. Ik hou niet van alle genres, hoor. Het meest richt ik me op blues en country. Maar ook andere genres als surf, rockabilly en jazz vind ik waanzinnig. Die heb ik dan ook allemaal op plaat verwerkt. Waarom ik mijn band de 'Flying J's' noem? Omdat er zoveel J's in mijn band zitten: Jason, Jerry en Johnny. En als ze beginnen met spelen hebben ze nogal eens de neiging om op te stijgen."


Taggin along with Jesus

In September komt Eilen en haar band naar Nederland,een ,Must see,voor iedere muziekliefhebber dus ook Arthur zal zeker bij een van de concerten van de partij zijn.

Hier het tourschema:
10 -9 013 Tilburg
11-09 Paard van Troje Den Haag
12-09 De Furs Lage Vuursche
13-09 Roepean Ottersum
15-09 Stania state Oenstjerk
16-09 Cobbelstone Club Oldenzaal
17 -09 Huis Verloren Hoorn
18-09 De Piek Vlissingen


http://www.eilenjewell.com/