Jefferson Airplane - Holland Pop Festival (Kralingen Rotterdam 1970)

 

Jefferson Airplane was vooral actief in de tweede helft van de jaren '60. De band debuteerde op 13 augustus 1965 in de Matrix club in San Francisco. De bandleden waren Marty Balin (gitaar, zang), Paul Kantner (zang, gitaar), Jorma Kaukonen (gitaar, zang), Signe Anderson (zang, werd later vervangen door Grace Slick), Jack Casady (bas, kwam in oktober 1965 bij de band), Spencer Dryden (drums, kwam in juni 1966 bij de band) en Grace Slick (zang, piano, werd in oktober 1966 de zangeres).
Het eerste grote concert van de band ging in februari 1966 door in het Fillmore Auditorium in San Francisco. Daarna speelden ze nog op het Berkeley Folk Festival, Monterey Jazz Festival, Monterey Pop Festival, Woodstock, en op Altamont.
De band had groot succes op het Woodstock-festival waar ze om 7 uur 's morgens op de laatste dag van het festival het podium betraden met Slicks legendarische woorden "now you will see morning maniac music".
De LP Surrealistic Pillow bevat de twee bekendste stukken White Rabbit en Somebody to love. White Rabbit beschrijft de effecten van LSD .
In 1996 werd de band opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame

Bij het Holland Pop Festival een jaar later was Jefferson Airplane ,samen met bands als The Byrds,Santana,Canned heat PinkFloyd en vele andere topacts ook van de partij.
Uiteraard was ik er ook, in mijn herrinering was het vrij rommelig optreden Grace Slickwas erg bleekjes(volgens de geruchten zwanger) en zanger Paul Kartner stal de show.
Als ik de beelden nu terug zie valt het toch wel weer mee,waarschijnlijk was ik op dat moment zelf niet zo fit meer.


Wat mij betreft het hoogtepunt van het J.Airplane optreden op dit schitterende festival.


,,Ballad of you and me,, van het album After Bathing at Baxter.s


If you were a bird and you lived very high,
You'd lean on the wind when the breeze came by,
You'd say to the wind as it took you away,
That's where I wanted to go today"
And I do know that I need to have you around
Love like a mountain springtime,
flashing through the rivers of my mind;
it's what I feel for you.
You and me go walking south
And we see all the world around us,
The colors blind my eyes and my mind to all but you,
And I do know that I need to have you around,
And I do, I do know that I need to have you around.
I have a house where I can go
When there's too many people around me;
I can sit and watch all the people
Down below goin' by me;
Halfway down the stair is a stair
Where I sit and think about you and me;
But I wonder will the sun still see all the people goin' by.
Will the moon still hang in the sky when I die,
When I die, when I'm high, when I die?
If you were a cloud and you sailed up there,
You'd sail on water as blue as air,
You'd see me here in the fields and say,
"Doesn't the sky look green today

 

Buddy Guy - Mary Had A Little Lamb (SuperSession,London ,March 1969)

                            Feat: Buddy Miles-Jack Bruce- Dick Hestall Smith - Chris Mercer

Supershow was  intended to be Britain's first music super session, with several famous blues, jazz and rock artists of the time coming together to be filmed whilst performing. The project was instigated by the Colour Tel film company, the recent credits of which included The Rolling Stones Rock and Roll Circus and Jimi Hendrix at Royal Albert Hall.
The took place over a two-day period in March 1969 in a disused linoleum factory at Staines, England. Artists who were filmed on 25 March included Led Zeppelin, Buddy Guy, Jack Bruce, Buddy Miles, Dick Heckstall-Smith and Chris Mercer. Those filmed on 26 March included Eric Clapton, Jon Hiseman's Colosseum, Buddy Guy, Roland Kirk and Stephen Stills.  Allegedly Jimi Hendrix was due to appear but missed the plane from New York City.(WikiPedia)

Elvis Presley - Alabama Fair and Dairy Show 26 Sept. 1956

Elvis Aaron Presley (Tupelo (Mississippi), 8 januari 1935 – Memphis (Tennessee), 16 augustus 1977) R.I.P  Prachtige beelden van Elvis Presley in zijn geboorteplaats Tupelo , Missippi.
Elvis"King of Rock & Roll!!"





Songs: 1- HEARTBREAK HOTEL, 2- LONG TALL SALLY, 3- I WAS THE ONE, 4- I WANT YOU, I NEED YOU, I LOVE YOU, 5- I GOT A WOMAN, 6- DON'T BE CRUEL, 7- HOUND DOG. Feat. Scotty Moore  Guitar Bill Black, Bass and The Jordanairs.

more elvis..
 http://arthurfromholland.blogspot.nl/2008/04/elvis-presley.html

BOB DYLAN COVERS (Live)

Joan Beaz Forever Young Album Planet Waves
-------------------------------------------------------- -----------------------------------------------------------------------
Brian Ferry Gates of Eden
Album Bring it all Back Home
---------------------------------------------------- --------------------------------------------------------

Lou Reed Food of Pride The Bootleg Series Vol.1-3 (1961-1991)
-------------------------------------------------------- ------------------------------------------------------------

Bob Weir Phill Less Jerry Garcia (Grateful Dead) She belong to me
Album Bring it all Back Home
---------------------------------------- ---------------------------------------------------

George Harrison & Bob Dylan If not for You
Album New Morning
-----------------------------------------------------------------

Rick Danko (December 29, 1942 – December 10, 1999)

Richard Clare"Rick"Danko (Geb.Greens Corner,Ontario,29 Dec1942 -Overleden inNew York op 10 dec.1999) Natuurlijk het meest bekend als bassist/zanger van "The Band".



Java Blues
Paul Butterfield - Harmonica, Vocals ,Rick Danko - Bass, Vocals ,Blondie Chaplin - Guitar, Vocals ,Rick Belke - Guitar ,Tom Stevenson - Piano ,Ron McRory - Drums. Live at?? 10-12-1979

I think Rick was one of the greatest and most soulful singers I've ever heard. Definitely, the most original bass player I've ever heard and one of the kindest hearts to have ever graced this planet." (Robbie Robertson)


Stage Fright

Rick's singing had a tremendous influence on me - I think you have to be a great musician before you can sing like that." (Eric Clapton)



The Unfathfull Servant
Rick Danko werd geboren in landelijk gebied nabij de stad Simcoe uit een Canadese familie van Oekrainse afkomst. Hij groeide op met country & western/r&b muziek en was een bewonderaar van Hank Williams en Sam Cooke.
Als veertienjarige stopte hij met school voor een carrière in de muziek en drie jaar later werd hij slaggitarist later basgitarist, van The Hawks, de begeleidingsgroep van zanger Ronnie Hawkins. Daar leerde hij drummer Levon Helm en gitarist Robbie Robertson kennen. Na hen voegden ook pianist Richard Manuel en organist Garth Hudson zich bij deze groep, die toen gold als een van de beste in Canada.

Crazy Mama

Toen Danko in 1963 ruzie kreeg met Hawkins, nam de groep het voor hem op. Zij namen ontslag, gingen zelfstandig verder als Levon and The Hawks en hadden veel succes in het clubcircuit. In 1965 vroeg Bob Dylan hen om met hem te gaan optreden. Ze begeleidden zijn overgang van folkrock naar de meer "heavy" rockmuziek en maakten met hem de grote tournee door de Verenigde Staten, Europa en Australië die legendarisch is geworden door de vijandige reacties van een deel van het publiek. Vervolgens woonde de groep, die zich nu The Band noemde, met Dylan in het huis Big Pink in West Saugerties, Woodstock, waar de Basement Tapes werden opgenomen. Danko droeg daaraan als co-auteur o.a. de song This Wheel's On Fire bij.


Love You To Much

Na Dylans vertrek voelde The Band zich vrij zijn eigen muziek te maken, wat resulteerde in een reeks invloedrijke albums, waarvan vooral Music from Big Pink (1968), The Band (1969), Stage Fright (1970) en Northern Lights - Southern Cross (1974) klassiekers zijn geworden. The Band gold nu als een van de belangrijkste groepen op het Noord-Amerikaanse continent. Rick Danko's aandeel bestond uit het bespelen van niet alleen de basgitaar, maar zo nodig ook allerlei andere instrumenten, zoals de viool, terwijl zijn karakteristieke stem de sfeer van veel nummers bepaalde. Vooral in meer emotionele songs, zoals Unfaithful Servant, Stage Fright, It Makes No Difference en Endless Highway, maakte zijn zang grote indruk. Als songwriter werd hij al spoedig overvleugeld door Robertson, al benadrukte Levon Helm later dat de songs van The Band eerder het resultaat waren van groepswerk dan van één man.


Just Your Fool (1987)
Rick Danko met Happy Traum op guitar, Andy Robinson op drums en Sredni Vollmer op harmonica.

Het succes eiste zijn tol. Aanvankelijk stond The Band bekend als een groep ingetogen, hardwerkende musici, maar naarmate hun populariteit groter werd, raakten ook zij verstrikt in drugs en drank. Naast Richard Manuel, die zich ontwikkelde tot alcoholist, was het vooral ook Rick Danko die verslaafd raakte aan verdovende middelen. Het beïnvloedde de sfeer in The Band en ook hun muziek, die tekenen van vermoeidheid begon te vertonen. Vooral Robbie Robertson kreeg genoeg van het leven on the road. Hij forceerde het eind van The Band, nadat er eerst nog in november 1976 een afscheidsconcert was gehouden in San Francisco dat bekend is geworden als The Last Waltz en verfilmd werd door Martin Scorsese. In die film is Danko te zien terwijl hij een fragment uit een van zijn solocomposities (Sip the Wine) uitprobeert. Gevraagd naar de toekomst zonder The Band, antwoordt hij dat hij "gewoon mooie muziek" wil maken.

In 1977 kwam zijn eerste solo-album Rick Danko uit, waaraan alle andere Band-leden hun bijdrage leverden, evenals Ronnie Wood, Blondie Chaplin and Eric Clapton. Het had weinig commercieel succes en de al opgenomen opvolger werd niet uitgebracht (delen ervan kwamen pas in 2005 postuum uit op Cryin' Heart Blues)
In de jaren tachtig en negentig maakte Danko deel uit van de opnieuw gevormde Band (zonder Robbie Robertson en de overleden Richard Manuel) die met de nieuwe leden Jim Weider, Randy Ciarlante en Richard Bell drie cd's maakte, maar hij werkte ook samen met o.a. Eric Andersen en Jonas Fjeld, Eric Clapton, Ringo Starr, Van Morrison en Sinéad O'Connor. Hij leverde bijdragen aan allerlei cd's van anderen en maakte zelf ook een aantal cd's, zoals Live on Breeze Hill (1999) en het postuum verschenen Times Like These.
De roem uit de gloriejaren van de oude Band was echter definitief voorbij en bovendien had Danko ernstige gezondheidspoblemen. Op een tournee door Japan in 1997 werd hij gearresteerd en later veroordeeld wegens drugsbezit. Hij had heroïne het land in gesmokkeld. Zijn ernstige verslaving aan heroïne en morfine was - volgens zijn verklaring voor de rechtbank - begonnen na een auto-ongeluk in 1968, toen hij pijnstillers nodig had. Daarnaast had hij astma en een slechte hartconditie. In zijn laatste jaren maakte hij een ongezonde en opgeblazen indruk, maar zijn enthousiasme bij het maken van muziek was er niet minder om. Op 10 december 1999 gaf zijn hart het definitief op en stierf Rick Danko in zijn slaap. Rick Danko R.I.P.
Rick Danko & Neil Young

Freddy King - Ain't Nobody,s Bussines

 Freddie King (September 3, 1934 – December 28, 1976) was an American blues guitarist and singer. He recorded several hits for Federal Records in the early 1960s. His soulful and powerful voice and distinctive guitar style inspired many musicians, particularly guitarists. He was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 2012.

 "Ain't Nobody's Business" (originally "Tain't Nobody's Biz-ness if I Do") is a 1920s blues song that became one of the first blues standards. It was published in 1922 by Porter Grainger and Everett Robbins. The song features a lyrical theme of freedom of choice and a vaudeville jazz–style musical arrangement. It was first recorded, as "'Tain't Nobody's Biz-ness if I Do", in 1922 by Anna Meyers, backed by the Original Memphis Five.

Freddy King - Aint No Sunshine When You,re Gone (1972)

            

                                 MADISON SQUARE GARDEN DECEMBER 23,1972
                                                          
                                                   Hey,my name is Freddie King!

                 Aint No Sunshine When You,re Gone

       

Bonnie Raitt - Give It Up Or Let Me Go (Los Angeles. 1977-02-14)

 In 1977 the Dutch public broadcasting association VARA made a documentary called Wonderland, about then up-&-coming recording artists Warren Zevon, Linda Ronstadt, Bonnie Raitt & Jackson Browne. Here is that film. Warren Zevon at Griffith Observatory, Linda Ronstadt in studio “Tracks Of My Tears” alternative studio version, Linda Ronstadt outside her Malibu house, Warren Zevon at a burrito stand, Warren Zevon in concert “Carmelita”, Bonnie Raitt at Frederick’s, Bonnie Raitt in concert “Nothing Seems To Matter”, Linda Ronstadt in the bedroom of her Malibu house, Linda Ronstadt in studio “Lose Again” alternative studio version, Warren Zevon at Griffith Observatory, Warren Zevon in rehearsal “Frank And Jesse James”, Bonnie Raitt, Bonnie Raitt in concert “Give It Up Or Let Me Go”, Jackson Browne, Jackson Browne in concert “Before The Deluge”

 Give It Up Or Let Me Go (album Give It Up)
 Give It Up is the second album by Bonnie Raitt, released in 1972.

"Give It Up [comes] closest to perfecting her approach," wrote critic Dave Marsh for early editions of The Rolling Stone Album Guide. "She [mingles] her blues resources with a variety of contemporary and folk-oriented songs, coming up with classics in "Been Too Long at the Fair" and Eric Kaz's "Love Has No Pride". Her version of the latter remains definitive..." Robert Christgau echoed these sentiments in his Consumer Guide column and gave the album an 'A' rating. Rolling Stone critic Jon Landau also praised the album, writing that "the best thing about Bonnie Raitt is her singing, and the best thing about Give It Up is that she sings great from beginning to end; in doing so, she successfully handles a far greater range of styles and material than on her first album and has produced a more interesting and satisfying record in the process."^[4] It was ranked as number 496 and in 2012 at #495 in the book version of Rolling Stone's 500 Greatest Albums of All Time

John Lennon - (9 October 1940 – 8 December 1980)

John Lennon Live in New York City 1972

Two concerts took place, in the afternoon and evening of 30 August 1972 .

"Mother"is  first released on his 1970 album John Lennon/Plastic Ono Band. An edited version of the song was issued as a single in the United States on Apple Records, on 28 December 1970.

  "Mother" is actually a cry to both his parents, who abandoned him in his childhood. His father, Alf, left the family when John was an infant. His mother, Julia, didn't live with her son, although they had a good relationship; she was hit and killed in a car accident on 15 July 1958 by a drunk off-duty policeman named Eric Clague, when Lennon was 17.

Tom Petty & The Heartbreakers - Isle of Wight, UK June 22nd 2012

             

 

Thomas Earl Petty (October 20, 1950 – October 2, 2017) was an American singer, songwriter, musician, record producer, and actor. He was the lead vocalist and guitarist of Tom Petty and the Heartbreakers, formed in 1976. He previously led the band Mudcrutch, and was also a member of the late 1980s supergroup the Traveling Wilburys.
                                             

                                               

                           Learning To Fly

Tom Petty – lead and backing vocals, rhythm and lead guitar, bass guitar, harmonica, keyboards, ukulele (1976–2017; his death) 

Mike Campbell – lead and rhythm guitar, mandolin, bass guitar, backing vocals (1976–2017)

Benmont Tench – keyboards, backing vocals (1976–2017)

Ron Blair – bass guitar, backing vocals (1976–1982, 2002–2017)

Scott Thurston – rhythm and lead guitar, keyboards, harmonica, backing vocals (1991–2017)

Steve Ferrone – drums (1994–2017)

 

                        Refugee

Early in the morning on October 2, 2017, Petty was found unconscious in his home, not breathing, and in full cardiac arrest. Following premature media reports of his death, Petty later died at the UCLA Medical Center in Santa Monica, California. He was 66

                                  Thomas Earl Petty (October 20, 1950 – October 2, 2017)R.I.P.