Van Morrison & Chris Farlow - Stand By Me (Gent 23 July 2005)

Friday July 17 2015,is the 10th anniversary of Van Morrison gave a concert at the Ghent Jazzfestival.Op this day,10 years later, we do it one more time , same city, same location and probably the same weather. (Hot!) 10 years ago, a great party , hopefully this evening again!
 I'm there !!!

                Stand By Me (Thanks to the taper!)

Roy Buchanan(23September, 1939 - 14 Augustus 1988 )

Roy Buchanan wordt al jarenlang beschouwd als een van de beste, maar ook een van de meest onderschatte meest blues/rock-gitarist .Gitaristen als Jeff Beck, zijn pupil Robbie Robertson en ook Billy Gibbons zijn sterk door hem beinvloed.


When a Guitar plays the Blues (Part one)Roy Buchanan Live at Joseph's Foodliner
San Antonio, TX ,17 October 1987

Roy werd geboren in Ozark, Arkansas, op 23 september 1939, maar hij groeide op in Pixley, Californie. Hij begon al op 7-jarige leeftijd gitaar te spelen, waarbij hij begon op steel guitar en als 13-jarige wisselde naar de elektrische gitaar. Zijn instrument werd de Fender Telecaster. Toen hij 15 was besloot hij zich volledig op de muziek te concentreren. Hij verhuisde naar Los Angeles waar toen al een levendige blues en r&b-scene heerste. Kort nadat hij in Los Angeles arriveerde werd de jonge Roy onder de hoede genomen van Johnny Otis, waar hij de blues leerde spelen mensen als Jimmy Nolen (later bij James Brown), Pete Lewis en Johnny 'Guitar' Watson.


When a Guitar plays the Blues (Part two)Roy Buchanan Live at Joseph's Foodliner
San Antonio, TX ,17 October 1987

Vanaf het midden van de vijftiger jaren leidt Roy zijn eigen rockband, the Heartbeats, die al snel de begeleidingsband wordt van de rockabilly-artiest Dale Hawkins, bekend van "Suzy Q". In het begin van de zestiger jaren verhuist Buchanan nog een keer, nu naar Canada, waar hij speelde met Ronnie Hawkins. De bassist van Ronnie Hawkins' band The Hawks leert van Roy Buchanan de fijne kneepjes van het gitaarspel. Nadat Buchanan de band verlaat neemt deze de rol van sologitarist of en hij - bekend als Robbie Roberston - wordt de leider van een van de meest gewaardeerde bands: The Band. Buchanan werkt in de zestiger jaren verder als begeleider van diverse artiesten en als sessiegitarist voor mensen als Freddie Cannon, Merle Kilgore, Bobby Gregg en vele anderen, voordat hij zich vestigt in Washington D.C. en daar zijn eigen band vormt.


Down by the River (Neil Young)

Ondanks het feit dat hij onder zijn eigen naam nog geen enkele opnames heeft gemaakt begint zijn reputatie onder collegamuzikanten als John Lennon, Eric Clapton en Merle Haggard steeds groter te worden. Hij schijnt zelfs een aanbod gekregen te hebben om zich aan te sluiten bij the Rolling Stones toen deze een vervanger zochten voor Brian Jones. Dit aanbod werd door hem afgeslagen. Al deze aandacht resulteerde uiteindelijk in 1971 in een televisiedocumentaire van een uur over Buchanan, welke de toepasselijk "The Best Unknown Guitarist In The World" kreeg. Dit leidde uiteindelijk in een platencontract met Polydor. In de rest van de zeventiger jaren bracht hij meerdere solo-albums uit, waaronder zijn debuut "Roy Buchanan", "That's What I'm Here For" en "Live Stock", voordat hij wisselde naar Atlantic waar nog een aantal albums volgden. In de tachtiger jaren raakte hij gedesillusioneerd in de muziekindustrie vooral omdat deze hem meer in de mainstream richting wilde duwen.


Wayfairing Pilgrim Toegift Rockpalast Concert 24 Feburary 1985

Hij nam dan ook van 1981 tot 1985 even een pauze. Gelukkig wist het blueslabel Alligator uit Chicago hem te overtuigen weer een album op te nemen. Hij bracht bij hen in de komende jaren de albums "When A Guitar Plays The Blues", "Dancing On The Edge" en "Hot Wires" uit. Zijn come-back bracht hem ook naar Europa. Helaas sloeg op het hoogtepunt van zijn carriere het noodlot toe. Op 14 augustus 1988 werd hij door de politie in Fairfax, Virginia gearresteerd voor openbare dronkenschap en werd hij voor een nacht opgesloten. Een politieman ontdekte bij een nachtelijk routinecontrole dat Roy Buchanan zichzelf in zijn cel had opgehangen. Hiermee kwam helaas een einde aan het leven van een van de beste (maar zeker ook een van de meest onderschatte) gitarist aller tijden
.

Rory Gallagher - I Could've Had Religion

The song "I Could've Had Religion" was Gallagher's salute to what he called the "redemption style blues" of Reverends Robert Wilkins and Gary Davis. After hearing the song on this album Bob Dylan expressed interest in recording it and assumed it was a traditional blues number rather than an original song by Gallagher.




Live at the Marquee London April 1972

Steve Winwood & Eric Clapton - Dear Mr. Fantasy

                                ERIC CLAPTON & STEVE WINWOOD Japan Tour 2011
                               2 December 2011 Nippon Budokan, Tokyo, Japan

"Dear Mr. Fantasy" is a rock song by Traffic from their 1967 album, Mr. Fantasy. An extended live version (10:57) of the song also appears on the 1971 Traffic album Welcome to the Canteen. The lyrics were written by Jim Capaldi, while the music was written by Steve Winwood and Chris Wood.

Tedeschi Trucks Band - I Pity The Fool

                                            live at the Infinity Hall, Norfolk, CT.

               "I Pity the Fool" is a song originally recorded by Bobby Bland in 1961 for Duke Records. The song was credited to Deadric Malone, a pseudonym of Duke Records owner Don Robey.

Bob Dyan - Blowin In The Wind (Recorded this day, 9 July -1962)

Dylan recorded "Blowin' in the Wind" on July 9, 1962, for inclusion on his second album, The Freewheelin' Bob Dylan, released in May 1963.

                    

In June 1962, the song was published in Sing Out!, accompanied by Dylan's comments:

There ain’t too much I can say about this song except that the answer is blowing in the wind. It ain’t in no book or movie or TV show or discussion group. Man, it’s in the wind – and it’s blowing in the wind. Too many of these hip people are telling me where the answer is but oh I won’t believe that. I still say it’s in the wind and just like a restless piece of paper it’s got to come down some  ...But the only trouble is that no one picks up the answer when it comes down so not too many people get to see and know . . . and then it flies away. I still say that some of the biggest criminals are those that turn their heads away when they see wrong and know it’s wrong. I’m only 21 years old and I know that there’s been too many   . . . You people over 21, you’re older and smarter.

Eric Burdon & War - Love is all Around

                            Eric Burdon & War - TV-Byen, Gladsaxe, Denmark 1971-01-22

                     Love is all Around

Eric Burdon : vocals, percussion , Lee Oskar : harmonica ,BB Dickenson : bass
Charles Miller : tenor sax ,Harold Brown : drums ,Papa D : conga ,Lonnie Jordan : keyboard
Howard Scott : guitar

Ad vanderVeen - Water Under The Bridge (Requests Revisited/Present of the past)

              Water under the Bridge - Album ,Requests Revisited/Present of the past(hidden track)

Prachtig dubbelalbum van de in mijn ogen een van de beste singer/songwriters uit Nederland,bovendien een begenadigt gitarist.Deel1 bestaat uit nieuw werk van het bekende AvdV. niveau . Deel 2 bestaat uit favorieten ,gekozen door de trouwe AvdV fans.Natuurlijk klassiekers als First Feelings,Blues so Bad,Well of Wonder,Still Now,maar geen Water Under The Bridge,mijn persoonlijke favoriet?Jawel hoor,als verborgen track, dus niet vermeld op de hoes.En nog wel in een bijna 20 min.durende uitvoering.Erg mooi ,het maakt dit mooie dubbelabum compleet.
Een aanwinst in mijn ondertussen behoorlijke Ad vanderVeen verzameling en een absolute aanrader.

Ad vanderVeen webside:
http://advanderveen.com/about/

Ad vander Veen live in de Wegwijzer
 http://arthurfromholland.blogspot.nl/2011/11/ad-vanderveen-live-in-de-wegwijzer-19.html


Ad vanderVeen- Iain Matthews - Kersten  de Ligney
http://arthurfromholland.blogspot.nl/2012/05/ad-vanderveen-kersten-de-ligny-and-iain.html

DELANEY & BONNIE with FRIENDS(repost)

Samen met Eric Clapton schreef Bramlett het nummer Let it Rain. Zijn carrière begon al in de jaren zestig, maar zijn muziek wordt ook nu nog veel gebruikt. In de succesfilm Juno van afgelopen jaar is zijn nummer Superstar bijvoorbeeldDelaney & Bonnie and Friends was een rock/soul revue van het singer/songwriters echtpaar Delaney and Bonnie Bramlett.

Delaney Bramlett (geb. 1 July 1939, Pontotoc County, Mississippi, USA) leerde al op jeugdige leeftijd gitaarspelen en emigreerde in 1959 naar Los Angeles.Hij werd sessiemuzikant en lid van the Shindogs, de huisband van ABC-TV series Shindig! (1964-66), gitarist/keyboardspeler Leon Russellspeelde in deze band.

Bonnie Bramlett (geb.als Bonnie Lynn O'Farrell, op 8 November 1944, Alton, Illinois, USA) trad al op 14 jarige leeftijd op met Albert King en in de Ike & Tina Turner Revue .Ze vertok naar Los Angeles in 1967, en trouwde met Delaney in datzelfde jaar .

Ze tekenden een platencontract bij Stax maar hun eerste album Home was niet erg populair. In 1969 stapten ze over naar Electra om hun tweede album te maken . Accept No Substitute, was produceerd door Leon Rusell en Donald Duck Dunn,Het album werd gewaardeerd door muzikanten in Amerika en Europa maar echt verkopen deed het niet Accept No Substitute bevat toch prachtige nummers als 'Get Ourselves Together en 'Love Me a Little Bit Longer'. mede hierdoor werden ze gevraagd als voorprogramma voor de US tour van Blind Faith,(Eric Clapton, Steve Winwood, Ginger Baker and Rick Grech.)Na het uiteenvallen van Blind Faith ging Eric Clapton deel uitmaken van de band van .Delaney & Bonnie

Coming Home Wat een band!! o.a Eric Clapton- George Harrison-Bobby Keys -Billy Preston(niet in beeld)-Jim Gordon-Carl Radlle-Bobby Withlock. Later werd dit de nieuwe band Eric Clapton Derek and the Domino,s aangevuld met Duane Allman


Delaney & Bonny with friends Eric Clapton-Dave Mason
Poor Elyah Tribute to Robert Johnson


I don,t now why Hoofdrol voor Eric Heeft in deze band echt leren zingen.


Delaney & Bonnie in de film Vanising Point (mooie film!)
De vrouw met de vlechtjes is Rita Coolidge en David Gates (Bread) zit achter de piano.


Nog een keerPoor Elya dit keer met de complete band.

In Maart 1970 viel de band uit elkaar ,Sommige gingen naar Joe Cocker's Mad Dogs and Englishmen andere naar Eric Clapton's Derek and The Dominoes en veel van hen deden ook mee op Dave Mason's eerste solo album, Alone Together. Delaney and Bonnie bleven samen platen maken met wisselend succes 'Never Ending Song of Love' haalde nog een 13e plaats in de charts. Hun huwelijk kwam ten einde na de release van Togheter in 1972 en hun laatste hitsingle was toepasselijk Move em Out

Delaney Bramlett

Delaney Bramlett (b. 1 July 1939, Ponotoc County, Mississippi, USA - d. 27 December 2008, Los Angeles, California, USA) R.I.P

Roots in the Park -Utrecht (27 Juni 2015)

                               Foto Arthur

Roots in the Park 2015 op een mooie zaterdag in een prachtige omgeving (Juliana Park Utrecht)
Een line-up om je vingers bij af te likken,voor ieder muziekliefhebber wel iets van zijn gading.
Met dank aan YouTube en al die geduldige filmers een samenvatting....
 

Herman Brock Jr. & The Brockettes (gefilmpt door Walter Wouters)

Bluegrass  van mijn Zeeuwse streekgenoten. Zag ze al eerder op het bluesfestival van Kwadendamme.Waren nog net op tijd om een deel van de set mee te pikken.Mooi optreden voor helaas nog te weinig publiek.

                                  The Dirty Aces (foto Arthur)
Een band die waarschijnlijk in een bluesclub beter tot zijn recht komt. Ze konden mij niet echt overtuigen .Wel opvallend de uitstekende leadgitarist Filip Kozlowski



Dayna Kurtz (gefilmpt door Coen Flach)

Ik ben fan van Dayna ,zij was dan ook een van de redenen om af te reizen.Vorig jaar zag ik haar nog tijden een intiem optreden van de foyer van de Stadsgehoorzaal in Middelburg. Ook hier op het grote podium kwam ze volledig tot haar recht. Een aandachtig luisterend en muisstil publiek wisten haar mooie stem en prachtige songs te waarderen.Gitarist Robert Mache is een toegevoegde waarde .


The James Hunter Six (gefilmpt doorWalter Wouters )

 James Hunter kende ik uit de band van Van Morrison Lang geleden deed Van the Man nog concerten van bijna 3 uur en had James daar een belangrijk aandeel in.Ondertussen al weer jaren op pad met de James Hunter Six.James Hunter Heeft nog niks van zijn enthousiasme verloren,een vrolijke man met lekkere korte nummertjes .Een mix van soul en blues.Mooi optreden.



Marc Broussard (gefilmp doorWalter Wouters )
Beetje gemengde gevoelens bij de voor mij onbekende Marc Broussard. Mooie stem en een prima (Nederlandse) begeleidingsband.Misschien niet helemaal op zijn plaats op een z.g rootsfestival,
Muzikaal was het allemaal prima in orde,het grootste deel van het publiek vond het mooi,dus wie ben ik om daar wat van te zeggen.


Joan Shaw Taylor (gefilmpt door Jeroen van Wijngaarden)

Ik zag de laatse jaren veel (blues)gitaarspelende dames voorbij komen. De een spreekt wat meer aan dan de ander , Joan Shaw Taylor scoort wat mij betreft erg hoog.Over haar zangkwaliteit kan men van mening verschillen ,maar haar gitaarspel is van een zeer hoog niveau. Prachtig optreden (let op bij 1.55 gaat ze los)



Ben Miller Band(gefilmpt door Jeroen van Wijngaarden)

Ook nieuw voor mij de Ben Miller Band.Tamelijk woest uitziende jongens en een erg lange soundcheck.Achteraf gezien goed te begrijpen aangezien de boys nogal een uitgebreid aantal instrumenten hadden meegenomen(gitaar,banjo,wasteilbas,drums,trombone,wasbord,lepels).Het was het wachten waard,een uitstekende festivalband!



John Hiatt - Cry Love Gefilmpt doot (Walter Wouters)

Het mooiste was ook nu weer voor het laatst bewaard.Ik zag John al diverse malen optreden .o.a nog met  The Gooners (Sonny Landreth) en op festivals als Peer en North Sea.John word een dagje ouder maar heeft nog niets aan kracht ingeboet.En wat heeft hij toch veel en mooie songs geschreven



John Hiatt -  Face of God/Paper Ting (gefilmpt door moggio666)

Zijn optreden was een feest der herkenning,hoogtepunten uit zijn lange carriere en een enkel nieuw nummer



John Hiatt - Have a little faith in me (gefilmt door moggio666)

Hiatt vertelt hoe hij als tiener een hekel had aan traditionals en country, maar die tijd is voorbij en met 'Crossing Muddy Waters' brengt hij zijn eigen traditional. Ten slotte vertelt Hiatt dat hij 29 jaar geleden in een Amsterdams park een brief schreef aan zijn vriendin met de vraag of zij met hem wilde trouwen. Per brief, e-mail was nog onbekend, kwam haar antwoord dat ze dat wel wilde en ze zijn nog steeds getrouwd. Het niet stuk te krijgen 'Have a Little Faith in Me' sluit het festival af. Ik had het idee dat hij nog wel langer had willen doorgaan ,maar de organisatoren namen geen enkel risico.De vergunning is tot 11 uur en waarom zou je risico,s nemen als je volgen jaar weer zo,n prachtig festival wil organiseren.Nog een opmerking over de geluidsmensen ,de sound was in een woord geweldig, een genot voor het oor.Mijn complimenten!!