Mooi nummer van die geweldige(letterlijk en figuurlijk)bleusman Albert King
Like A Road Leading Home van het album Lovejoy.
Opgenomen in de Skyhill Studios in Hollywood Dec.1970
Albert King -zang,guitar,Tippy Armstrong/Wayne Perkins-Rythm guitars, Barry Beckett -Keyboards,David Hood-bass,Roger Hawkins-drums.
Jeanne Green & MT Zionsingers
backgroundvocals.
The New Orleans Jazz & Heritage Festival is an annual celebration of
the music and culture of New Orleans and Louisiana. Taking place April
22nd – May 1st, 2016, the festival celebrates the indigenous music and
culture of New Orleans and Louisiana, so the music encompasses every
style associated with the city and the state: blues, R&B, gospel
music, Cajun music, zydeco, Afro-Caribbean, folk music, Latin, rock, rap
music, country music, bluegrass, and everything in between. And of
course there is lots of jazz, both contemporary and traditional
It was about halfway through the closing show at the New Orleans Jazz Fest Gentilly
Stage on Saturday (April 23). Master musician and songwriter Van
Morrison asked his guitarist to "give me a G." He modulated his voice to
match the chord then launched into a jaunty version of "Jambalaya." Who
knows, the Hank Williams tune may be a regular part of Morrison's
repertoire, but the Bayou State crowd accepted it as a tailor-made gift,
cheering and bobbing to the first few bars.
By
Doug MacCash, NOLA.com | The Times-Picayune
The ability of Morrison and his impeccable five-piece ensemble to
incorporate a loping, country classic seamlessly into the jazzy, R&B
flow of their set is a tribute to the team's flexibility. Flexibility
is key, because, stylistically speaking, there are several Van
Morrison's to accommodate. There's the pop radio Van Morrison of "Brown
Eyed Girl," the Christian mystic Van Morrison, the romantic balladeer,
the Ray Charles devotee, and the sultry jazz instrumentalist. All of
whom shared the stage Saturday.
By
Doug MacCash, NOLA.com | The Times-Picayune
In The Afternoon/Acient Highway ( (thanks to MysticFollower)
Despite the gorgeous weather, the notoriously deadpan Morrison
appeared, as is his custom, dressed for summer in San Francisco, with a
suit jacket, felt fedora, and ascot. He never frowned, nor did he crack a
smile. Except, perhaps, once. As the perfectionistic Northern Irish
knight began singing the comically bawdy lyrics to "Don't You Feel My
Leg," he may have, just may have, guffawed with laughter.
As the last notes of the closing jam faded away, an audience member quietly opined: "Fabulous, fabulous, fabulous."
By
Doug MacCash, NOLA.com | The Times-Picayune
Ik had de naam Nico Duportal al eens voorbij horen komen ,maar wist toch niet wat ik "live" moest verwachten..Het werd een mooi optreden,Nico Duportal is een begenadigt gitarist/zanger daarbij ondersteund door een prima ,op elkaar ingespeelde band.De stijl van Nico deed me erg aan T-Bone Walker denken Onafgebroken werd er een mix van rythm&blues,rock&roll en en swingblues gespeeld.Een van het eerste tot de laatste minuut boeiend optreden.Ook dit was weer een uitstekende keuze van de organisatoren van dit mooie festival
Nico
Duportal & His Rhythm Dudes hebben ook veel van de internationale
muziekartiesten en rock-'n-roll en Blues-legendes gesteund en begeleid
die een tournee door Europa hebben gemaakt, zoals: Big Jay McNeely,
Lynwood Slim, Mitch Woods, Wanda Jackson, R. J Mischo, Lloyd Price, Roddy Jackson, Gizzelle, Ruby Ann, Junior Watson, Mark Tortorici en Alex Vargas.
He bluesfestival in Ridderkerk is de laatste jaren een vaste waarde op mijn concert/festival lijst.Altijd een aantrekkelijke programmering met bands uit binnen en buitenland.Dit jaar waren dat GG & The Cruisers,Richard van Bergen & Rootbag,BoogieBeats,Jane Lee Hooker,Big Daddy Wilson,Nico Duportal en Joey Gilmoore
Richard van Bergen & Rootbag was een van de redenen om naar Ridderkerk af te reizen.......
That,s what you do to me (album Walk On In)
Alweer meer een jaar geleden dat de mannen in aktie zag ,ergens op een bluesroute.Deze keer op een groot podium met veel fans voor het podium.Uitstekende set,prachtig gitaarwerk en goed gezongen.
En natuurlijk samen met de prima rythmsectie Jody van Ooyen op drums,en Roelof Klein op bas.
When he comes (album Rootbag)
Ook een mooi gelegenheid om het laatste album van de band te scoren,en met deze in de player maakte de thuisreis(ondanks het noodweer ) zeer aangenaam.
Little Feat's classic line-up (L-R): Bill Payne, Richie Hayward, Sam Clayton, Lowell George, Paul Barrere, Kenny Gradney
Little Feat timmert nog steeds aan de weg zoals ik zelf op het bluesfestival in Peer afgelopen zomer mocht constateren
Dit zijn opnamen met de originele bezeting van de band uit 1975,natuurlijk met de onvergetelijke Lowell George
Ik was David Byrne een beetje uit het oog verloren,maar gelukkig is er dan altijd nog mijn muziekvriend Gerrit uit het hoge noorden om me weer op het goede spoor te zetten.David is bezig met een reeks van 80 concerten,een volstrekt unieke show .Hij noemt het zelf zijn "Most Ambitious Show"sinds Talking Head,s Stop Making Sence.Hier een fragment uit de show.....
Slippery People (Talking Heads song)
“I had an idea that everyone in the band might be mobile… so there would
be no risers, drum platform or any of that stuff,” Byrne previously explained
of the tour. “With everyone mobile, I realized the stage could be
completely clear. If we could have the monitors in our ears, the amps
off-stage and the lights up high, then we had the possibility of a
completely empty space.” Byrne will be backed by a 12-piece band,
according to a press release.
Een aangename verrassing deze avond in t,Beest.De voor mij onbekende zangeres Elles Bailey bracht een mix van rock,blues en ballads,begeleid door een uitstekende band.
Time Is A Healer (album Wildfire)
Het optreden bestond hoofdazkelijk uit nummers van haar eerste volledige album "Wildfire".Goede perfomance ,gevarieerd ,up-tempe nummers afgewisseld door een enkele ballad.
Angel From Montgomery(John Prine)
Volgens mij de enigste cover van de avond.En laat dat nu net mijn all-time favorite John Prine song zijn. Al ontelbare uitvoeringen van deze song gezien,maar deze scoorde toch ook meer dan voldoende,
Encore..
Het eerste nummer van de toegift.droevig lied over een overleden vriend.Ook een moment dat Elles me erg aan Beth Hart deed denken.
Samengevat ,een prachtige avond met een veelbelovende artieste waar we in de toekomst waar we waarschijnlijk nog veel van gaan horen.
Prachtig optreden van VanWyck op een zeer bijzondere lokatie. Het vond plaats in ‘De Tent’, een rond ‘yurt-achtig’
bouwwerk ,gelegen in een schitterende aangelegde tuin.Op dit mooie terrein vinden met regelmaat door Stichting de Bunder georganiseerde activiteiten plaats die betrekking hebben op kunst in de breedste zin van het woord.
film by Culture Rebel .
Bring It On Right (album An Average Woman)
VanWyck is het alter-ego Amsterdamse zangeres Christine Oele ,en als ik het goed begrepen heb ,heeft Christine Zeeuwse roots (Oma uit Ellewoudsdijk)
Het werd een middag met zeer mooie ingetogen songs,natuurlijk de bijzondere stem van Christine,maar zeker ook door de prachtig vocalen van Marjolein van der Klauw.
De twee overige muzikanten,Reyer Zwart(bas) en Sander Donkers(gitaar) maakten het plaatje compleet.Het was een uitstekende kennismaking met deze zangeres en haar band.Het smaakt naar meer..... Oja,en het album An Avarage Woman is een absolute aanrader!
Foto Arthur
Steve Howe - Geoff Downes - Jon Davison - Billy Sherwood - Alan White- Jay Shellen.
Een mooie avond in de prachtige nostalgische concertzaal De Roma..Op het de podium een van grondlegger van de symfonische rock de band YES ,jawel ze bestaan nog steeds.Weliswaar met nog maar twee leden uit de beginperiode ,Steve Howe en Alan White,de muziek staat nog steeds als een huis.
Starship Trooper
Het optreden bestond uit twee delen,de openingmuziek was The Firebird Suite van Igor Stravinsky
en daarna barste de band los.Yours is no disgrace, Iv,e seeen good people,geweldige binnekomers natuurlijk.Wat gelijk opvalt de stem van zanger Jon Javidson,indentiek aan die van Jon Anderson.Sweet Dreams,South of the Sky,Onward(opgedragen aan Chris Squire),Mood for a day,Wonderous Story,s,Paralels,And you and I..Het eerste gedeelte was omgevlogen,louter hoogtepunten ,mede door het superieure gitaarwerk van Steve Howe.
foto Arthur
We hadden de koffie net achter de kiezen of de band betrad het podium alweer voor de tweede set. Deze bestond uit een intergrale uitvoering van het album Tales From Topographic Oceans.Een lange set en wat een muzikanten!Natuurlijk Steve Howe,maar ook Geoff Downes achter de keys en Billy Sherwood tilden de muziek op een hoger niveau. Drummer Alan White,die wegens rugproblemen niet het hele optreren mee kon doen had ondertussen plaatsgenomen achter de drumkit. De toegift bestond uit Roundabout en Starship Trooper .Prachtige afsluiters van een absolute topavond!!
Van Morrison's band in 1970:
Alan
Hand-Keyboards,John Platania-Gitaar, Keith Johnson-Trompet, Dahaud
Shaar-Drums,Van Morrrison , John Klingberg- Bass,Jack Schroer - Sax
Cyprus Avenue (Atral Weeks
Well, I'm caught one more time
Up on Cyprus Avenue
Caught one more time
Up on Cyprus Avenue
And I'm conquered in a car seat
Not a thing that I can do
I may go crazy
Before that mansion on the hill
I may go crazy
Before that mansion on the hill
But my heart keeps beating faster
And my feet can't keep still
And all the little girls rhyme something
On the way back home from school
And all the little girls rhyme something
On the way back home from school
And the leaves fall one by one
And call the autumn time a fool
Yeah, my t-tongue gets tied
Every, every, every time I try to speak
My tongue gets tied
Every time I try to speak
And my inside shakes just like a leaf on a tree
I think I'll go on by the river with my cherry, cherry wine
I believe I'll go walking by the railroad with my cherry, cherry wine
If I pass the rumbling station where the lonesome engine drivers pine
Wait a minute, yonder come my lady
Rainbow ribbons in her hair
Yonder come my lady
Rainbow ribbons in her hair
Six white horses and a carriage
She's returning from the fair
Baby, baby, baby
Well, I'm caught one more time
Up on Cyprus Avenue
Caught one more time
Up on Cyprus Avenue
And I'm conquered in a car seat
And I'm looking straight at you
Way up on, way up on, way up on, way up on, way up on, way up on, way up on
The avenue of trees
Keep walking down
In the wind and rain, darling
You keep walking down when the sun shone through the trees
Nobody, no, no, no, no, nobody stops me from loving you baby
So young and bold, fourteen-year old
Baby, baby, baby
