maandag 18 februari 2008

PINK FLOYD (SYD BARRET)

Pink Floyd Pink en Floyd verwijzen naar twee bluesmuzikanten, Pink Anderson en Floyd Council.[7][8] Niet veel later viel het begrip "sound" weg uit de groepsnaam. In de begindagen speelde de band covers uit het rhythm and blues-genre maar tegen de tijd dat de definitieve naam "Pink Floyd" leek bezonken, vergaarde de groep bekendheid met psychedelische interpretaties, uitgebreide improvisaties en zogeheten 'spaced out'-solo's. In die tijd speelde Pink Floyd in het Londense underground-uitgaansleven.
Ik herriner me nog dat ik het singeltje zag liggen bij de plaatselijke muziekwinkel,gelijk luistereren natuurlijk,maar wat een vreemde muziek was dat!Het leek nergens op,maar wel heel apart.Een jaar of twee(1967) later zag ik ze voor het eerst live in Vlissingen(concertgebouw)toen al met een prachtige lichtshow en in mijn herrinering voor die tijd keihard!Syd Barret was volgens mij al vervangen door David Gilmour(maar dat weet ik niet zeker) De op zich wat flauwe filmpjes geven toch een aardig tijdsbeeld van de jaren zestig.
Deze twee singles werden door Syd Barrett geschreven. Van de 11 songs op het debuutalbum The Piper At The Gates Of Dawn, dat in augustus 1967 verscheen, schreef Barrett er acht eigenhandig en werkte hij mee aan twee andere. Als vernieuwend gitarist onderzocht hij de muzikale mogelijkheden van dissonantie, distortie, feedback, echomachines en diverse geluidseffecten op band. Het typische Pink Floyd gitaargeluid werd onder meer verkregen doordat Barrett met een Zippo aansteker over de snaren van zijn Fender Esquire gitaar gleed die aangesloten stond op een echobox.

Een reactie posten