zaterdag 28 november 2015

DRAGONFLY (repost)

Linksboven Huib Power Rechtsboven John Caljouw
Linkonder Tony de Queljoe Rechtsonder Rudy de Queljoe

Ik heb het op mijn Blog al eerder over de Zeeuwse band Dragonfly gehad,maar nu ik de film De Tijdgeest tegen kwam op het internet wil ik er toch nog eens op terugkomen.
Ook in de zestiger jaren erg in de (pop)muziek geintresseerd zijnde heb ik de opkomst en het einde van deze band van dichtbij meegemaakt.




De TijdGeest
John enHuib lopen door de Lange Delft in Middelburg Ze baarden veel opzien en ik zie veel bekenden tussen het publiek.
Op het einde van de film een van de weinige beelden die er zijn van live optredens van Dragonfly.
Ik denk dat ze in de Piek in Vlissingen gemaakt zijn,als dat zo is was ik bij dit optreden


Celestial Dreams
De dichter Hans Verhagen geldt als ontdekker van de popgroep Dragonfly. Hij zag de band eind 1967 in Vlissingen spelen, introduceerde de groep in de Amsterdamse ‘sien’ en produceerde hun eerste single.

Celestial Empire
Door zijn contacten wist Verhagen wel allerlei optredens voor Dragonfly te regelen. Ook trad hij op als producer van de eerste single: Celestial dreams (B-kant: Desert of Almond). Wim T. Schippers ontwierp het hoesje. De plaat, die begin 1968 uitkwam, werd een bescheiden hitje. In juni 1968 volgde de opname van de tweede single: Celestial empire/ Prince of Amboyna. Het plaatje strandde in de tipparade. Van een lp is wel sprake geweest, maar daarvan is het niet gekomen.
Dragonfly trad veel op, onder meer in februari 1968 tweemaal in het voorprogramma van de toen nog niet zo bekende band Pink Floyd, in Vlissingen en Terneuzen

Desert of AlmondHet Zeeuwse kwartet is vooral bekend geworden doordat ze regelmatig met beschminkte gezichten speelden. Het was een idee van de Zeeuwse beeldend kunstenaar Bert Quite, ook wel het vijfde bandlid genoemd. Mischien dat de Amerikaanse hardrockband Kiss, die later ook met beschilderde gezichten op het podium stond, weet moet hebben gehad van Dragonfly.


Prins of AmboynaMede door muzikale en andere meningsverschillen viel Dragonfly begin 1969 uiteen. Ook speelde een rol dat commercieel succes uitbleef. Rudy vond die beschilderde gezichten eigenlijk maar niks. Geen goed management en toch ook deels eigen schuld. Huib Pouwer vertelde eens ,,We waren een stel dromers, we waren niet met commercie bezig. Dat is ons opgebroken. We moesten eens op Texel optreden, maar bij Goes hadden we daar al geen zin meer in en draaiden we om... "
Jammer ,Dragonfly,was een band met veel potentie,er had veel meer ingezeten....
Naschrift
Jaren later,tijden een popfestival op de renbaan van Hilversum(1974),kwam ik Tony de bassist tegen.We raakten aan de praat o.a over Vlissingen,wederzijdse kennisen,en natuurlijk over muziek. We genoten van de optredende bands,Mahavishnu Orchestra,Dooby Brothers,Allman Brothers Tim Buckley en vele anderen en liepen ook Herman Brood nog tegen het lijf.
Later hoorde ik dat Tony al in 1983 overleden is......veel te vroeg natuurlijk

Links Rudy Rechts Tony

Rudy de Queljoe
http://arthurfromholland.blogspot.com/2010/03/rudy-de-queljoe.html

donderdag 26 november 2015

Iron Butterfly plays - Ball



De band ontstond in 1966 in San Diego en in 1968 kwam hun debuutalbum Heavy uit. De oorspronkelijke leden waren Doug Ingle, Ron Bushy, Jerry Penrod, Darryl DeLoach en Danny Weis. Na hun eerste album verliet iedereen de band, behalve Ingle en Bushy.

Het nummer "In-A-Gadda-Da-Vida" van hun tweede, gelijknamige album, duurt maar liefst 17 minuten. Dit nummer werd een gigantische hit en is eigenlijk ook hun enige hit. Het album dat daarna uitkwam was Ball en was al veel minder succesvol. Dit leidde uiteindelijk tot vele bandwisselingen en in 1971 hield Iron Butterfly ermee op.


The Times of Our Live (Ball)

De band was ook geboekt voor Woodstock, maar ze zaten vast op het vliegveld.



Soul Experience (Ball)


Filled With Fear(Ball)


De bezetting tijdens ,,Ball,, zag er als volgt uit:


Doug Ingle (born September 9, 1945 in Omaha, Nebraska, U.S.) was de organist, vocalist en componist van de band .
Ingle kon echter niet op tegen het jarenlang achtereen non stop toeren en raakte zwaar overspannen.Hij verliet in 1971 de band en heeft daarna weinig meer van zich laten horen.Met de latere opnames van de band heeft hij dan ook niets meer te maken .

Erik Keith Brann of Erik Braunn (August 11, 1950 – July 25, 2003),was de gitarist van de band.Tijdens de opnames vanIn-A-Gadda-Da-Vida (1968),was hij 17 jaar oud.
Braunn speelde nog regelmatig mee met Iron Butterfly in verschillende bezettingen ,maar overleed in 2003 aan een hartaanval.

Lee Dorman (born September 15, 1942) is nog steeds de bassist van Iron Butterfly. Hij speelde ook in de band Captain Beyond.

Ron Bushy (born December 23, 1945) is medeoprichter en drummer van de band .
hij is behalve drummer ook schrijver en tekenaar.De meeste platenhoezen van de band zijn van zijn hand.Het meest bekend is hij natuurlijk van zijn lange drumsolo in In Gadda Da Vida

zaterdag 21 november 2015

Warren Haynes feat. Chessboxer & Jeff Sipe - NSJ Club Amsterdam (19 Nov.2015) update!


foto Arthur
Nog maar net bekomen van het geweldige concert van de TedeschiTrucks Band in Tivoli/Vredeburg (dinsdag 17 nov). stond ik twee dagen later oog in oog met die andere fenomenale zanger/gitarist uit The AllmanBrothers band Warren Haynes.In tegenstelling tot dinsdag geen groot concertpodium,maar een intieme jazz club (NSJ Club)
                                foto Arthur

.Het voorprogramma werd verzorgd door Chessboxer ,pure bluegrass.Naar later zou blijken maakten zij ook deel uit van de Warren Haynes band.





Bank Of The Deep End  (part) film by Arthur

Ik had meer of min een soort semi/akoustisch optreden verwacht i.v.m met het album Ashes & Dust maar niets was minder waar.Ondanks de wat vreemde setting(twee banjo,s /viool)We werden getrakteerd op een meer dan twee uur durende show,een doorsnede van Warren Haynes muzikale carriere.
De setlist: 1 Spots Of  Time (Ashes & Dust) -2 Patschwork Quilt( Phil Lesh) -3 Its Me Or You (Ashes & Dust) - 4 Compagny Man (Ashes & Dust) - 5 Madman Across The Water (Elton John)- 6 Banks Of The Deep End(Gov,t Mule)


All Along The Watchtower/Trouble Mind Man/Jessica(part) film by Arther

7 - Blue Sky(Allman Brothers) -8 Skin It Back(Little Feat) - 9 Insrtumental Ilness (Allman Brothers)
10 - Glory Road (Ashes & Dust) 11 -Hattiesburg Hustle - 12 Stranded in Self Pity(Ashes & Dust)
13 Dusk Till Dawn (Allman Brothers) - Drums

Jeff Sipe  foto Arhur
             Opvallende verschijning in de WH Band drummer Jeff Sipe.    Prachig drumwerk!!
        

encore: Two Of A Kind,Working On A Full House  film by Arthur

Prachtig einde van een geweldige muzikale avond.Ook mooi om zo,n groot artiest op een wat kleiner podium in aktie te zien.Ik had een topavond!

/////////////////////  ///



maandag 16 november 2015

Frank Zappa - Easy Meat

                                      Circus Krone Munich, Germany.September 8, 1978

                  Easy Meat - album Tinsel Town Rebellion (1981)

 Tinsel Town Rebellion is a double live album released by Frank Zappa in 1981. The album was conceived by Zappa after he scrapped the planned albums Warts and All and Crush All Boxes, and it contains tracks that were intended for those albums.

woensdag 11 november 2015

Jason Isbell & The 400 Unit - Decoration Day

                                  American Songbook Series
                                  Allen Room Lincoln Center

                                New York, New York January 30, 2014



Jason Isbell & The 400 Unit - Decoration Day from Aart van Hoften on Vimeo.

Title track from  The Drive By Truckers album Decoration Day.
 As is the Truckers' trademark, a number of Decoration Day's songs deal with elements of southern folklore. The title track, written by guitarist Jason Isbell, tells "a story that's rumored to be true" of two families involved in a passionate intergenerational feud which has gone on so long that few can remember why such hatred exists between them. Isbell wrote the song just three days after joining the band while touring in support of Southern Rock Opera.

vrijdag 6 november 2015

GRAM PARSONS TRIBUTE

De zanger Gram Parsons (1946-1973) verwierf bekendheid door zijn optredens met The Byrds en The Flying Burrito Brothers. Zijn invloed op andere popmusici, zoals The Byrds, Tom Petty en Elvis Costello, is enorm. The Rolling Stones schreven voor en over hem de ballade "Wild Horses'. Zijn met verhalen omgeven dood in 1973 in de Amerikaanse Mojave Desert maakte hem tot een legende.
Dit is een eerbetoon van verschillende artiesten aan Gram.



Steve Earl Dave Rawlings Gillian Welsch (Sin City)

De Amerikaanse zanger en songschrijver Gram Parsons werd in november 1946 in Winter Haven in Florida geboren als Ingram Cecil Connor III. Gram Parsons' muzikale leven begon op de middelbare school met het bandje Pacers, waarin ook Jim Stafford en Roland Kent Lavoie speelden. In 1963 vond Parsons aansluiting bij de folkband Shilos. De groep verhuisde naar New York, waar Gram Parsons de groep in 1965 verliet voor een studie aan het Harvard College. Deze studie hield hij echter al snel na zijn inschrijving voor gezien


Ryan Adams & EmmyLou Harris (Grievous Angel)

In New York richtte Gram Parsons de Submarine Band met John Nuese (gitaar), Ian Dunlop (bas) en Mickey Gauvin (drums). De groep verhuisde al snel naar de westkust, waar twee singles werden opgenomen. Met de nieuwelingen Bob Buchanan (gitaar) en Jon Corneal (drums) nam Parsons "Safe at home" op. Dit album wordt tegenwoordig belangrijk bevonden voor de ontwikkeling van de country-rock. Toen "Safe at home" in april 1968 uitkwam, had Gram Parsons de Submarine Band al ingeruild voor The Byrds.



Dave Rawlings Gillian Welsh EmmyLou Harris (Hickory Wind)

Met The Byrds nam Gram Parsons het countryalbum "Sweetheart of the rodeo" op. De invloed van Gram Parsons op de totstandkoming van dit album was groot. The Byrds sloegen met "Sweetheart of the rodeo" een nieuwe weg in, zoals bijvoorbeeld te horen is in de ballade "Hickory wind". Toen de Byrds concerten in Zuid-Afrika wilden geven, verliet Gram Parsons The Byrds uit protest.
Gram Parsons bracht enkele maanden door in gezelschap van de Rolling Stones en richtte een jaar later met Chris Hillman (gitaar), Sneaky Pete Kleinow (steelgitaar), Chris Ethridge (bas) de Flying Burrito Brothers op.


Kathleen Edwards John Doe (We'll Sweep Out Ashes in the Morning)

Op "The gilded palace of sin" (1969) staat "Hot burrito #1", een van de beste songs van Graham Parsons. Het tweede album "Burrito deluxe" (1970) kende minder hoogtepunten dan het debuutalbum van Flying Burrito Brothers. Gram Parsons kwam vaak niet opdagen en nam, mede door overdadig drugsgebruik, de verplichtingen van de Flying Burrito Brothers niet erg serieus. In april 1970 werd hij door Hillman uit de groep gezet.



Norah Jones (She)

Met de begeleidingsband van Elvis Presley en de toen nog onbekende zangeres Emmylou Harris nam Gram Parsons in 1972 het album "GP" (1972) op. Hierna ging Parsons op tournee met Jock Bartley (gitaar), Neil Flanz (steelgitaar), Kyle Tullis (bas) en N.D. Smart II (drums). Inmiddels hadden zijn drank- en drugsgebruik al grote vormen aangenomen, waardoor hij vaak niet of slecht in staat was om een fatsoenlijk optreden te verzorgen. Ook werden nog opnamen gemaakt, inclusief "Love hurts" en "Hearts on fire" voor een tweede album, dat als "Grievous Angel" (1973) verscheen.


Keith Richards Norah Jones (Love Hurts)

Gram Parsons overleed in september 1973 bij Joshua Tree in Californië. Zijn lichaam werd door vrienden gestolen en gecremeerd in de woestijn. Een legende was geboren.



Gram Parsons & Emmylou Harris (Streets of Baltimore)

woensdag 4 november 2015

Roger Waters - Shine On Your Crazy Daimonds (16 0kt.2015 Washington)



Last Friday in DC ,Roger Waters with the men and women of Musicorps and GE and Tom and Billy and Jeff and Rich and Jake.



  Rocking out at our benefit concert last week with our good friends Roger Waters, Tom Morello, GE Smith, Jake Clemons, Rich Pagano, Jeff Kazee, and MusiCorps musicians Greg Galeazzi, Nathan Kalwicki, Will Cook, Tim Donley, Johnathon Mullen, Marcus Dandrea, Juan Dominguez, Eric Scott, BJ Kerwin, JW Cortes, Theresa Brim, Mary Lankford, Marie Campbell, Arthur Bloom, and Greg Loman. Video by Sean Evans.



Pink Floyd’s Roger Waters rehearsing with the MusiCorps Wounded Warrior Band

 http://www.musicorps.net/Home.html

 The MusiCorps Wounded Warrior Band is the performance component of MusiCorps, and has performed with Roger Waters, Yo-Yo Ma, Sheryl Crow, Aaron Neville, and the Kansas City Symphony, among others, and on The Colbert Report, at the Kennedy Center, the Grand Ole Opry, and Madison Square Garden. The Band’s members have learned or relearned their instruments through MusiCorps, and their extraordinary performances are a testament to their resilience and talent.

dinsdag 3 november 2015

Dave Matthews Band - HMH Amsterdam (2 Nov.2015)

                         foto Arthur
Mooie avond in de Heineken Music hall,samen met mijn muziekvrienden uit Friesland, Daniela en Gerrit. Zag de band jaren geleden al eens op Parkpop in Den Haag ,was ze een beetje uit het oog verloren .Maar mede door Gerrit werd ik al weer een tijdje geleden geatendeert op de grote klasse van deze band.Hoogste tijd om de band weer eens live in aktie te zien en we werden niet teleurgesteld,het zowel muzikaal en visueel een topavond!

Setlist
1 Seven
2 When the world ends

                                Tim Reynolds (foto Arthur)

De muziek van DMB spreekt veel leeftijd generaties aan getuige deze avond.Alle leeftijden waren vertegenwoordigt van 18 tot 65(ahum)

3Warehouse


                  Proudest Monkey (fragment)                  filmed by Arthur

Sinds de oprichting van de Dave Matthews Band in 1991 hebben de mannen acht albums en vele liveregistraties uitgebracht. De Grammy-winnaars zijn in Nederland voornamelijk bekend van de nummers What Would You Say, Crash Into Me en The Space Between. De band kwam in 2010 voor laatst naar Nederland, tevens voor een concert in de HMH.

4   Proudest Monkey
5   Satelitte





6   Dead On The Highe Seas
7   Save Me
8   Crush

9   Black an Blue Bird
10 Don,t Drink The Water

                                Stefan Lessard



11 Hunger  for the great light


12 Lover lay down


13 Too Much
14 What would you say

15 Jimi Thing
encore


16 The Space Between

                                Boyd Tinsley

17 Grey Street

 The Band:
Stefan Lessard-bass,- Boyd Tinsley-violin,Carter Beauford-drums,Dave Matthews-vocals,guitar,piano,,Jeff Coffin-sax,flute,Rashawn Ross-trompet,flugelhorn ,Tim Reynolds-guitar.




donderdag 29 oktober 2015

FLEETWOOD MAC - Happy Birthday Peter Green!!

                                                   ////////////////////////////////////

Like it this way.
Prachtig optreden voor een zeer braaf publiek.
Fleetwood Mac op zijn best, met een hoofdrol voor Danny Kirwan,verder met Mick Fleetwood,Peter Green en John Mcvie,Jeremy Spencer heb ik op dit filmpje niet kunnen ontdekken.