The Bridge School Benefit is an annual non-profit charity concert held in Mountain View, California every October at the Shoreline Amphitheatre. The concerts are all organized by musician Neil Young and his wife, Pegi.
Proceeds benefit the Bridge School, which assists children with severe physical impairments and complex communication needs. One of the thrusts of the program is the use of advanced augmentative and alternative communication systems and assistive technology.
The first concert was in October 1986, and, with the exception of 1987, the concert has been held every year since. It is known for having a relatively high-profile lineup and strong performances, probably due to Neil Young's extensive connections within the music industry. As a practice, but not a rule, the performers use acoustic instruments. Young also personally performs every year.
Tom Waits, geboren als Thomas Alan Waits (Pomona (Californië), 7 december 1949) is een Amerikaans zanger, componist, schrijver en acteur. Zijn stem kan omschreven worden als een lage, rauwe, bijna grommende stem, en soms hees fluisterend.
Tom Waits' carrière begon in 1971 toen hij naar Los Angeles verhuisde en een contract kreeg aangeboden door Herb Cohen, de manager van onder andere Frank Zappa. Na veel afgebroken opnamesessies bracht hij in 1973 zijn eerste album uit, het melancholieke Closing Time. Het album kreeg goede kritieken, maar kreeg pas echt aandacht toen The Eagles het nummer Ol' '55 opnamen in 1974.
Waits is een zanger die uit het nachtclubcircuit komt en op zijn volgende albums is dit ook te merken. Het album The Heart of Saturday Night is half gezongen, half gesproken met een zachte jazzbegeleiding op de achtergrond. Zijn album Nighthawks at the Diner is opgenomen in de studio, maar met een klein publiek om de sfeer van een liveshow na te bootsen. Op het album staan ook lange gesproken stukken zoals hij ook in een echt optreden met het publiek praatte.
Tom Waits (Live at the Bridge School Benefit 1999(part two)1980 was het jaar waarin hij een lange werkrelatie startte met Francis Ford Coppola, die hem vroeg de muziek voor de film One from the Heart te schrijven. Tom speelt ook in sommige van Coppola's films, onder andere The Outsiders, The Cotton Club en Dracula. Hij werkte daarnaast ook met andere regisseurs, zoals Robert Altman. Samen met zijn vrouw schreef Tom Waits de surrealistische concertfilm Big Time. Hij trad hier ook in op.
Nadat hij het Asylum Records-label verliet, werd zijn muziek minder mainstream. Zijn drie albums uit het midden van de jaren tachtig, Swordfishtrombones, Rain Dogs en Frank's Wild Years, hebben alle tot op zekere hoogte een eclectische instrumentatie waarin hij vaak de hoornpartijen uit de soulmuziek samenvoegde met stukken avant-gardepercussie of de distorted gitaarklanken van Marc Ribot. De laatste van deze drie en zijn latere samenwerking met schrijver William S. Burroughs aan The Black Rider demonstreren zijn interesse in het theater, wat tot een enigszins succesvolle acteercarrière en soundtrackwerk heeft geleid.
In de algemene opinie blijft zijn werk toch gekarakteriseerd door zijn rockstem, zijn sterke persoonlijkheid en theatrale aanwezigheid op het podium, en de late night smoky bars-humor van zijn teksten ("I'd rather have a full bottle in front of me than a full frontal lobotomy"). Tijdens zijn optredens gebruikt hij vele verschillende vormen. Soms zingt hij door een megafoon, of hij zet op onnavolgbare wijze zijn hoed scheef en gooit wat zaagsel in de lucht.
Waits trad voor het laatst op in de Verenigde Staten in augustus 2006, ter promotie van zijn nieuwe cd "Orphans" (release 21 november 2006).
Hoewel zijn liederen door veel beroemde artiesten zoals Bruce Springsteen, Meat Loaf en Rod Stewart zijn uitgevoerd, blijft Tom Waits een cultartiest, altijd buiten de mainstream.
http://www.tomwaitslibrary.com/
