We zitten er weer klaar voor ,dag 3 van Swing Wesspelaar La Ratte Film by Eline Pomp (thanks Eline!)
De aftrap is met La Ratte .Trio uit Nederland met een mix van Texas Blues /rock met als frontman Harm van Essen.Fijne gitarist/zanger,met op drums Jochem Jorissen en op op bas een oude bekende Roelolf Klijn (invaller?)Mooie begin ,van wat een lange dag zou worden......
Doghouse Sam &His Magnatones film by Fred Celis (thanks Fred!)
Alweer een tijde geleden dat ik de mannen in aktie zag ,en nog steeds voor mij een topband!Authentieke Rythm en Blues zoals het gespeeld moet worden.Plus een zeer aangename en leuke presentatie van frontman Wouer Celis
Big Dave & the Dutchman film by Fred Celis (thanks Fred)
Met recht een superformatie genoemd Big Dave & The Dutchman.Keek uit naar dit optreden en stelde wederom niet teleur.De altijd zeer relaxte Big Dave Reniers op zang/mondharmonica. Mischa Den Haring op gitaar, de broers Dusty en Darryll Ciggaar op respectievelijk bas en drums en hammondwizard Roel Spanjer. Heerlijk optreden zeer genoten! https://bluestownmusic.nl/new-release-big-dave-the-dutchmen-big-dave-the-dutchmen/
Jovin Webb film by Fred Celis (thanks Fred)
Grote verrassing ,de voor mij onbekende Jovin Webb.Hij bracht en mix van Americana/Blues/Southernrock ,een geweldige stem ,en had ook nog een uitstekend band bij zich.Slotnummer Whipping Post van The Allman Brothers, Heerlijk optreden.
Powerlady Sheryl had een verrassende opkomst.Lopend van acher het veld naar het podium.Gelijk vol gas,geweldige stem en prachtige moves.Ondanks wat technische problemen(kapotte bassgitaar) prima optreden.
Take Me To The River film by Fred Celis (thanks Fred)
Take me To The River was een waardige afsluiter van dit mooie festival.Een All-Star band uit New Orleans bestaande uit 11 Musikanten,en niet de minste. Cyril
Neville, Omari Neville, Ian Neville, Big Chief Bo Dollis Jr. of the Wild
Magnolias, Anjelika “Jelly” Joseph, Rob Mercurio van de band
Galactic, en award-winning filmmaker Martin Shore.Cyril Neville stal de show(76 jaar) en nog jaloersmakend soepel in de heupen,kreeg ondanks de invallend kou de voetjes van de vloer!
Het einde van een prachtig festival.Behalve prachtige muziek,leuke ontmoetingen met muziekvrienden uit binnen en buitenland
Tot slot een dank voor de organisatie,het was wee dik voor elkaar!!
..Heerlijk geslapen,lekker ontbijtje.Klaar voor dag 2 van dit mooie festival.Lekker op tijd,de sessieband warmt op,en het plein stroomt langzaam vol.................
Mojo Hand & Luca film by Eline Pomp (thanks Eline)
De eerste band is Mojo Hand & Luca.Moja Hand is een Nederlandse Bluesband met als gast het gitaartalent Luca Holkenberg.Die zagen we al bij eerdere edities op de JamSessie Stage,nu op het hoofdpodium.Prima combinatie,en voor Luca voldoende ruimte om te soleren,mooi begin van een lange dag........
Aangename verrassing deze Jesse uit het verre Australie.Prima gitarist,goed op de mondharmonica.,en duidelijk geinspereerd door de "ouwe" muziek van Eric Burdon ,Mayalll e.a. Mooi in al zijn eenvoud!
MississippiMcdonald film by Fred Celis (thanks Fred)
Nog zo,n fijne verrassing deze gitarist uit London.Ik hoorde de Albert Collins,BB King en vooral Freddie King in zijn muziek.,dezelfde power!! Van begin tot einde zeer boeiend optreden.
Combinatiev van Blues en Rock bracht deze Eric Johanson, Een ontdekking van Tab Benoit waar hij twee jaar mee op pad was Hij .tourde vorig jaar als lid van de Ruf Blues Caravan in meer dan 10
Europese landen en deelde het podium met artiesten als Samantha Fish,
North Mississippi Allstars en Christone "Kingfish" Ingram.Uitstekend gitarist,we zouden hem later nog tegenkomen bij Take me To The River.
Voor mij was dit het laatste optreden van de dag,het kaarsje ging langzaam uit .Volgens de "insiders" heb ik bij de laatste act niet veel gemist ,dus op naar dag 3!!!
Vele malen op bezoek geweest op dit mooie en sfeervolle festival met altijd een mooi programma.Behalve de uitstekende muziek betekend dit festival ook ontmoetingen met veel oude bekenden,en ook werden er weer nieuwe muziekvrienden gemaakt
Film by MojoBreezer
David Ronaldo & The Dice volg ik al een tijdje,ook via FB vrienden Charly Verbinnen en David Ronaldo.Zag ze deze keer voor het eerst"Live" en stelden niet teleur.Pracht optreden!
Why don,t You Leave Me Alone/ film by Mojo Breezer
Don Martin uit Belfast .Mooie set van deze winnaar van winnaar van UK Blues Award ,en opgenomen in de UK Blues Hall of Fame.
film by Mojo Breezer
Deze band volg ik jaren en ze blijven nog steeds groeien Een enorm op elkaar ingespeeld trio met een mix van blues, soul,psychedelic en southern rock.Deze avond aangevuld met twee zangeressen Misschien niet besteed aan de bluespuristen,maar voor mij een prachtige afsluiting van een mooie avond.Op naar dag 2!!
A visit to Ramblin Roots also means, because the offer is so large and various artists play simultaneously, make choices. I saw the unknown Austin Lucas, he started a cappella but then went wild with a solid port of country rock. Ian Siegal, old acquaintance with an all-star band, nice performance. Afterwards Jim Keller, what and discovery! Excellent guitarist/singer supported by a Dutch backing band. I saw Alan Feiles at Ries de Vuyst last week and also came on a big stage herehe did full justice, beautiful performance. Dayna Kurtz and Robert Mache flew "last minute" from America especially for this occasion to replace Rhiannon Giddens. (thanks to Sandra Zuidema) for me also one of the highlights of the festival.They got the main hall quiet as a mouse. Beautiful!! The modest Diana Jones and the solid rock of Leif de Leeuw ensured the closure. In short, a wonderful festival, thanks to the organization!!
Led Zeppelin Communication BreakDown (Knebworth 1979)
De gitaarriff is geinspereerd door Eddie Cochrans "Nervous Breakdown
Het was een een van de hoogtepunten van de Led Zeppelin optredens.Soms was het de opener,maar het was ook regelmatig de toegift.
Jimmy Page ontwikkelde de riff tijdens hun eerste toernee door Scandinavie,ze traden toen nog op onder de naam The New Yarbirds
Pink Floyd Run Like Hell (Knebworth 1990)
Dit is een van de laatste songs die Roger Waters en David Gilmour samen schreven.
Tijdens het schrijven van The Wall was er veel spanning tussen die twee , die zo hoog opliep dat Waters uit Pink Floyd stapte en Gilmour zonder hem doorging.
Genesis Old Songs Medley ( Knebworth 1990)
Leuk zo,n medley uit mijn favoriete Genesis periode,maar zonder Peter Gabriel ontbreekt toch de magie.
Lynyrd Skynyrd Freebird (Knebworth 1976)
De band,s platenmaatschapij wilde dit nummer niet op een album.Ze vonden het te lang zodat geen enkel radio station het zou laten horen.Ook de band had nooit gedacht dat dit nummer een hit zou worden .
Skynyrd speelde dit nummer alleen als een instrumental vanaf de tijd dat leadzanger Ronnie van Zant bij een vliegtuigongeval was omgekomen in 1977 .Broer Johnny nam zijn plaats in maar wilde dit nummer niet zingen.als de band het nummer speelde zong het publiek de tekst.
the Rolling Stones Star Star (Knebworth 1976)
Een lied over groupies ,de originele titel is Starfucker maar dat mocht niet van de platenbazen.
Feministen waren niet blij met de voor de vrouw negatieve teksten,maar Mick Jagger heeft nooit zijn exuses aangeboden,ik beschrijf gewoon wat ik zie en meemaak zei hij ooit.
Status Q Your in the Army now (Knebworth 1990)
Nummer van de Hollandse broertjes Bolland & Bolland
During this era of Memphis music history, most of the world thought of
Elvis and his recent comeback in 1968. But as you’ll witness in this
documentary, the actual Memphis was quite different.. Thanks to Fat
Possum Records and everyone who worked on this and released yesterday.
03:14 Rufus Thomas with The Bar-Kays
08:01 Bukka White
09:58 Nathan Beauregard
12:01 Sleepy John Estes & Yank Rachell
14:00 Jo Ann Kelly & "Backwards" Sam Firk
17:20 Son Thomas
20:20 Sleepy John Estes & Yank Rachell
22:07 Lum Guffin
23:21 Rev. Robert Wilkins & Family
26:09 John Fahey
28:56 Sid Selvidge with Moloch
30:53 John D. Loudermilk
35:43 Furry Lewis
42:35 Bukka White
43:53 Piano Red
47:05 Jefferson Street Jug Band with John Fahey and Robert Palmer
50:26 Insect Trust
52:25 Moloch
56:22 Johnny Winter
01:02:40 The Salem Harmonizers
01:05:34 Mississippi Fred McDowell
De voorbespreking met Herman,Arie,Aart ,Gerrit en Giel (foto Daniela van der Zee)
Dag 2 van het festival begint met een weerzien van veel bekenden in het bekende cafe Hofsteenge.
Nadat de laatste nieuwtjes zijn uitgewisseld ,op weg naar de grote tent ,het festival kan beginnen.
Robert Randolph en zijn band zag ik al eerder op het Peer Bluesfestival .soul /funk met af en toe een vleugje blues.Uitstekende band ,goed begin van dag 2
Van JJ Grey & Mofro heb ik niet veel meegekregen.Je kan niet alles zien ,etenstijd,bijpraten met bekenden(en onbekenden) enz.
Gelukkig zijn er de mooie beelden van Walter Wouters ,zodat we het achteraf nog eens kunnen bekijken.Walter bedankt!!
Supersonic Blues Machine was de vervanger van Jimmy Vaughan die zijn Europese tour had afgezegd .Geweldige keuze van de organsatoren,mede door de gastopredens van Walter Trout,Robben Ford en Billy Gibbons.Wat was het mooi om weer een topfitte en vrolijke Walter Trout na zijn ernstige ziekte weer aan het werk te zien,Ondanks een haperende apparatuur schitterend gitaarwerk,hij kan het nog steeds.
De inbreng van Robben Ford vond ik niet zo geweldig,dat in tegensteling tot Billy Gibbons.
Allemaal de zonnebril op ,Texas blues op zijn best .mooi optreden helaas beperkt tot maar twee nummertjes.
De Tedeschi Trucks Band was een van de redenen om naar Grolloo af te reizen.Het was de tweede keer dat ik ze in aktie zag,eerder dit jaar zag ik al een prachtig concert van de band in Tivoli/Vredeburg. Ze maakten het deze keer ook weer volledig waar,prachtig zang van Susan en bloedstollende solo,s van Derek.Dat alles begeleid door een geweldige band.
Twee prachtige optredens achter de rug,tijd voor een hapje en een drankje .Ik was niet de enige met dat idee ,zodat ik het begin van het Bonnie Raitt concert miste.
Twee jaar geleden zag ik Bonnie nog op het North Sea Festival,mooi optreden.Maar deze keer klonk toch nog beter,mede door het prachtige zaal/tent geluid.,Complimenten voor de geluidsmensen!
De setlist is een doorsnede van haar uitgebreide repertoire.Oud en nieuw werk.Tussendoor natuurlijk een paar politieke statements Ze
speelt al haar vroege en recente hits. Zoals bekend schuwt Raitt de
politieke statements niet. “Even weg van het politieke circus in de VS”,
verzucht ze.Een van de hoogtepunten was ook het optreden van organist Mike Finnigan .een prachtige blues ,opgedragen aan BB King met Bonnie op gitaar .
Tijdens de toegift worden ook Susan Tedeschi en Derek Trucks op het podium gevraagd.
Dan volg het prachtige John Prine nummer "Angel From Montgomery"een van mijn favoriete nummers in de uitvoering van Bonnie Raitt.
Wat een mooie afsluiting van een geweldig festival.Alle lof voor de organisatoren en indien mogelijk ben ik volgend jaar zeker weer van de partij.Natuurlijk was er ook nog een nabespreking in Cafe Hofsteenge ,met bitterballen(Thanks Nicolette)!! Het bleef nog lang onrustig in Grolloo............
Swing Wespelaar,een festival waar ik al jaren graag kom,staat bekend om zijn verrassende en zeer gevarieerde programmering.Meestal toch wel aan blues gerelateerde muziek.maar toch ook wel een vleugjes jazz,roots,country,en zydeco komen regelmatig voorbij. Met de Temperance Movement werd toch wel een nieuw hoofdstuk op dit festival geschreven,Een geweldige rockband, beetje in de stijl van The Faces,The Black Crows.En een charismatische frontman met de stem van Steve Marriot,de looks van Paul Weller en de moves van Mick Jagger(maar dan beter)Een geweldige show en voor mij de ontdekking van het concertjaar 2018.
The Temperance Movement is opgericht door de uit Glasgow geboren zanger Phil Cambell en de gitaristen Luke Potashnick en Paul Sayer. De rhythmsection bestond in eerste instantie uit bassist Nick Fyffe en de Australische drummer Damon Wilson. Hun eerste EP Pride kwam uit in 2012 ,gevolg door hun debuut studioalbum in 2013 Ondertussen speeldeze veel samen met band als Rooster, Ben’s Brother, Jamiroquai, Ray Davies, The Waterboys , Feeder. In 2014 stond The Temperance Movement in het voorprogramma van The Rolling Stones tijden optredens in Berlin (Waldbühne),
Düsseldorf (Esprit Arena) en Vienna (Ernst Happel
Stadion)
Op 26 September 2015, verlaat Luke Potashnick de band,hij wil zich volledig richten op een carriere als songwriter/producer. Een oude vriend van de de band, Matt White is de vervanger en er word gewerkt aan het tweede album White Bear.
Op 30 November 2016 verlaat Damon Wilson de band ,hij wil meer tijd besten aan zijn familie.
De huidige bezetting The Temperance Movement is
Phill Cambell- vocals,Paul Sayers -guitars,Nick Fyffe -bass,Matt White -guitars,
Simon Lea -drums.
Ondertussen heeft de band ook alweer een derde album uitgebracht waarvan de laatste – A Deeper Cut – zeer lovende recensies in de media ontving.
Komende maanden gaat de band op toer door Amerika ,samen met Deep Purple en Judas Priest.Hopenlijk komen ze volgend jaar weer eens deze kant op,dan ben zeker van de partij!!
Sixth Big Sur Folk Festival 1969 Featuring:
Joan Baez
Joni Mitchell
Crosby, Stills, Nash & Young
John Sebastian
Johanna Demetrakas
Dorothy Morrison & the Edwin Hawkins Singers
Mimi Fariña
Julie Payne
Ruthann Friedman
Carol Ann Cisneros
The Comb Sisters
Chris Ethridge
Flying Burrito Brothers
Struggle Mountain Resistance Band
Down by the River van Neil Young. Crosby Stills Nash & Young op zijn best!
Met Dallas Taylor op drums en Gregg Reeves op bass.
Sea of Madness met Neil op organ. Stephen probeert een fan te kalmeren en loopt een klapje op,daarna toch een hele mooie 4+ 20 Grote klasse!
Jaon Baez Song for David (Haar toenmalige echtgenoot was David Harris)
John Sebastian(Lovin Spoonful) en Joni Mitchell
Crosby Stills Nash John Sebastian Joni Mitchell
A musical documentary of the 1969 Big Sur Folk Festival, filmed in a chaotic style reminiscent of Woodstock. It features performances by Joan Baez, John Sebastian, Crosby, Stills, Nash & Young, Joni Mitchell, and the Combs Sisters.
Some of the finest folk singers and musicians in the world positioned themselves on the edge of some of America's most glorious scenery for a farewell to summer and a celebration of nonviolence in mid-September. It was the sixth annual Big Sur Folk Festival.
The festival, held on the tree-shaded lawns of Esalen, also differed from other recent celebrations in that here the "scene" did not eclipse the music, but merely served as a complement. According to its producers, Nancy Carlen and Paula Kates, Big Sur was designed as a "performers festival," an opportunity for artists to come together after a hectic summer on the festival circuit for some peace and solitude.
Crosby Stills Nash and Young played the final set, as on Saturday, repeatedly bringing the thinning crowd to it's feet. For a finale - with the audience pushed forward around the pool, closer to the performers now - everyone at the festival reprise "Oh Happy Day"
.
Ik heb het nog even nagekeken,het is precies 21 jaar geleden dat ik een nog zeer jonge Kenny Wayne Shepherd zag optreden in het voorprogramma van The Eagles in De Kuip (Rotterdam)Ik was hem toch een beetje uit het oog verloren en deze avond betekende een hernieuwde kennismaking. Een prachtig optreden ,een mix van rock en blues .Uitstekend gitaarwerk ,en Noah Hunt is een erg goeie zanger.Een van de hoogtepunten van een toch al mooie eerste avond van het H.I.B.F.
Het jaarlijkse Hardly Strictly Bluegrass festival levert elk jaar weer mooie beelden op.Het is een drie dagen durend" free festival" en word altijd gehouden in het Golden Gate park in San Fransisco.De eerste editie was in 2001,en in eerste instantie werden er alleen bluegrass artiesten uitgenodigt.In 2004 besloot de organisatie ook andere genres uit te nodigen en groeide het uit tot een zeer groot evenementmet zo,n 600,000 bezoekers.
Chris Isaacs
////////////////////////////////////////
Robert Plant& The Band Of Joy - Thank You
////////////////////////////
Gillian Welsh & David Rawlings - White Rabbit
///////////////////////////////////
Merle Haggard& Kris Kristofferson - Back To tulsa
/////////////////////////////////////////
foto Arthur
De afsluiting van een prachtige week in de mooie provincie Drente ,het Holland International Bluesfestival.En dat allemaal ter nagedachtenis van mijn oude,veel te vroeg overleden bluesheld Harry"Cuby" Muskee.Het dorp Grolloo ,de woonplaats van Cuby,met een bevolking van zo,n 800 inwoners zou dit weekend zo,n 10000 bezoekers verwerken.Mede door de meer dan uitstekende organisatie heeft dat volgens mij geen problemen opgeleverd.
foto Arthur
Ana Popovic mocht de opening in de reusachtige tent verzorgen,en dat is wel aan haar toevertrouwd.
Ana is een bekend gezicht op de Nederlandse podia,en versterkt door een blazersectie zette ze een stevige portie bluesrock neer.De toon voor het verdere festival was gezet.
"Later" Het programma van Jools Holland op de BBC is een vaste waarde voor de meeste muziekliefhebbers.
foto Arthur
Hier in Grolloo werd eigenlijk een live versie van dit mooie
programma gepresenteerd.Losjes werden door Jools de zangeressen en de
bandleden op zijn symphatieke manier geintroduceert.Achter zijn piano
zijn bekende BoogieWoogie rifjes en een relaxt spelende blazersectie.Met
blues had het allemaal niet veel te maken ,zeker niet toen het skaduo
The Selecter het podium betrad.(On My Radio).Menige bluesliefhebber
fronste toch wel even de wenkbrouwen.Vaste zangeres besloot de set met
een prachtige soulballads,.Toch een mooi en zeer vermakelijk optreden
Beth Hart was de hoofdact van de avond.Ze heeft een grote schare fans in Nederland en veel daarvan waren speciaal hiervoor naar Grolloo afgereisd.De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen.
foto Arthur
Beth betreed zoals gewoonlijk zeer energiek het podium,en vergeet volgens mij in haar enthousiasme haar microfoon goed te gebruiken .Een wat vreemd (geluid) begin,maar gaande het optreden komt het allemaal toch nog goed.Vooral achter de piano vind ik ze ijzersterk,emotionele songs (Learning to Live) en ballads.Het optreden werd afgesloten met de klassieker I,d Rather Go Blind van Etta James Een prachtige afsluitng van een mooie avond.
Roots in the Park 2015 op een mooie zaterdag in een prachtige omgeving (Juliana Park Utrecht)
Een line-up om je vingers bij af te likken,voor ieder muziekliefhebber wel iets van zijn gading.
Met dank aan YouTube en al die geduldige filmers een samenvatting....
Herman Brock Jr. & The Brockettes (gefilmpt door Walter Wouters)
Bluegrass van mijn Zeeuwse streekgenoten. Zag ze al eerder op het bluesfestival van Kwadendamme.Waren nog net op tijd om een deel van de set mee te pikken.Mooi optreden voor helaas nog te weinig publiek.
The Dirty Aces (foto Arthur)
Een band die waarschijnlijk in een bluesclub beter tot zijn recht komt. Ze konden mij niet echt overtuigen .Wel opvallend de uitstekende leadgitarist Filip Kozlowski
Ik ben fan van Dayna ,zij was dan ook een van de redenen om af te reizen.Vorig jaar zag ik haar nog tijden een intiem optreden van de foyer van de Stadsgehoorzaal in Middelburg. Ook hier op het grote podium kwam ze volledig tot haar recht. Een aandachtig luisterend en muisstil publiek wisten haar mooie stem en prachtige songs te waarderen.Gitarist Robert Mache is een toegevoegde waarde .
James Hunter kende ik uit de band van Van Morrison Lang geleden deed Van the Man nog concerten van bijna 3 uur en had James daar een belangrijk aandeel in.Ondertussen al weer jaren op pad met de James Hunter Six.James Hunter Heeft nog niks van zijn enthousiasme verloren,een vrolijke man met lekkere korte nummertjes .Een mix van soul en blues.Mooi optreden.
Marc Broussard (gefilmp doorWalter Wouters )
Beetje gemengde gevoelens bij de voor mij onbekende Marc Broussard. Mooie stem en een prima (Nederlandse) begeleidingsband.Misschien niet helemaal op zijn plaats op een z.g rootsfestival, Muzikaal was het allemaal prima in orde,het grootste deel van het publiek vond het mooi,dus wie ben ik om daar wat van te zeggen.
Ik zag de laatse jaren veel (blues)gitaarspelende dames voorbij komen. De een spreekt wat meer aan dan de ander , Joan Shaw Taylor scoort wat mij betreft erg hoog.Over haar zangkwaliteit kan men van mening verschillen ,maar haar gitaarspel is van een zeer hoog niveau. Prachtig optreden (let op bij 1.55 gaat ze los)
Ook nieuw voor mij de Ben Miller Band.Tamelijk woest uitziende jongens en een erg lange soundcheck.Achteraf gezien goed te begrijpen aangezien de boys nogal een uitgebreid aantal instrumenten hadden meegenomen(gitaar,banjo,wasteilbas,drums,trombone,wasbord,lepels).Het was het wachten waard,een uitstekende festivalband!
Het mooiste was ook nu weer voor het laatst bewaard.Ik zag John al diverse malen optreden .o.a nog met The Gooners (Sonny Landreth) en op festivals als Peer en North Sea.John word een dagje ouder maar heeft nog niets aan kracht ingeboet.En wat heeft hij toch veel en mooie songs geschreven
John Hiatt - Face of God/Paper Ting (gefilmpt door moggio666)
Zijn optreden was een feest der herkenning,hoogtepunten uit zijn lange carriere en een enkel nieuw nummer
John Hiatt - Have a little faith in me (gefilmt door moggio666)
Hiatt vertelt hoe hij als tiener een hekel had aan traditionals en
country, maar die tijd is voorbij en met 'Crossing Muddy Waters' brengt
hij zijn eigen traditional. Ten slotte vertelt Hiatt dat hij 29 jaar
geleden in een Amsterdams park een brief schreef aan zijn vriendin met
de vraag of zij met hem wilde trouwen. Per brief, e-mail was nog
onbekend, kwam haar antwoord dat ze dat wel wilde en ze zijn nog steeds
getrouwd. Het niet stuk te krijgen 'Have a Little Faith in Me' sluit het festival af. Ik had het idee dat hij nog wel langer had willen doorgaan ,maar de organisatoren namen geen enkel risico.De vergunning is tot 11 uur en waarom zou je risico,s nemen als je volgen jaar weer zo,n prachtig festival wil organiseren.Nog een opmerking over de geluidsmensen ,de sound was in een woord geweldig, een genot voor het oor.Mijn complimenten!!
