Mooi nummer van twee muzikanten uit de Jazz/Fusion scene.Van deze muzieksoort kom je niet veel tegen op mijn blog ,maar dit klinkt toch erg goed.Zeker ook door de geweldige rythmsectie,met speciale aandacht voor de drumsolo op het einde.
Lay It Down - 2011-07-04
45th Montreux Jazz Festival
Auditorium Stravinski, Montreux Music & Convention Centre, Montreux, Switzerland
.
Lee Ritenour - guitars .
Dave Grusin - piano, keyboard.
Melvin Davis - bass, vocals.
Sonny Emory - drums.
Lee Ritenour
Grammy winnaar Lee Ritenour is al ruim 30 jaar één van de beroemdste
jazzgitaristen ter wereld. Deze man uit California heeft een
spectaculair gevoel voor timing en sound. Zijn bijnaam ‘Captain Fingers’
is dan ook zeer gepast. Lee nam meer dan 40 studio albums op en zijn
hit ‘Is it you’ is een tijdloze jazzradio klassieker gebleken.
Ritenour is ook een veelgevraagde sessiemuzikant. Hij speelde ruim
3000 keer mee bij diverse bekende artiesten zoals: The Mamas and the
Papas (op 16-jarige leeftijd), Frank Sinatra, Barbara Streisand, Simon
& Garfunkel, Ray Charles, Steely Dan, B.B. King en zelfs op het
album The Wall van Pink Floyd! Ook werkte hij samen met andere grote
gitaristen als Mike Stern, George Benson, Steve Lukather, Larry Carlton
en Joe Bonamassa.
Dave Grusin
Robert David "Dave" Grusin (born June 26, 1934) is een Amerikaans componist,arrangeur en pianist.
Grusin heeft veel muziek gecomponeerd voor films en televisie,en won veel (12) Grammy,s
Zijn bekendste werk zijn de soundtracks voor films als The Graduate,On Golden Pound, Tootsie en The Goonies.Samen met zijn zakenpartner Larry Rosen bracht hij voor het eerst digitale opnames uit.
Toch nog maar even terug naar het concert van Neil Young van afgelopen woensdag.De soms matige foto,s op een rijtje,met de audio van die avond erbij geeft toch nog een redelijk resultaat
Powderfinger live at the Ziggo Dome Amsterdam 5 Juny 2013(foto,s Aart)
Een prachtige zonnige dag om af te reizen naar Amsterdam voor mijn zoveelste Neil Young concert,toch altijd een van de hoogtepunten van een concertseizoen(voor mij tenminste)
Allereerst was er de ontmoeting met mijn muziek vrienden Giel en Gerrit,leuk om weer eens"live"bij te praten.Voor Giel een wat ongebruikelijke omgeving (onder de rook van de Amsterdam Arena) maar het bier smaakte ondanks dat prima.
van L naar R Giel,Gerrit, Aart
Terwijl de mannen nog wat gingen eten sloot ik maar alvast aan in de rij om een mooi plaatje voor het podium te bemachtigen
Het voorprogramma werd verzorgt door Los Lobos,was al weer een tijdje geleden dat ik de mannen in aktie had gezien.Er waren nogal wat kilootjes bij gekomen(Carlos Lozano en David Hidalgo)maar ondanks wat technische problemen met de gitaar van Louis Perez was het toch een mooi optreden.
Foto Aart
Bijzonder was het gastoptreden van een jong accordeonistje uit Limburg,had een mooie Flaco Gimenez in huis,tot groot plezier van de band.Hoogtepunt tijdens Los Lobos optreden.
Tussen de twee optredens een hoop gedoe op het podium,mannetjes in witte pakken die een soort komische act opvoerden,niet aan mij besteed maar een mooie gelegenheid om bij te praten met een echtpaar uit Washington DC die speciaal uit Amerika overgekomen waren voor Neil,s Europese tournee.De echte die-hards N.Y. fans dus.
Foto Aart
Klokslag kwart voor negen betraden Neil en consorten het podium,en dat nog wel onder de tonen van het Wilhelmus!!erg apart.Het openings nummer is Love and Only Love gevolg door Powderfinger,de toon is gezet.Het echtpaar,vooral de dame ,word gek.brult constant Neillllll,maar ik geloof niet dat hij haar gehoord heeft.Wat verder opvalt dat de mannen er zin in hebben.er word onderling veel gedolt en wat verder opvalt is de prachtige belichting.
Foto Aart
Hierna twee nummers van Neil,s laatste album Psychedelic Pill en Walk Like a Giant.Voor de liefhebbers van de akoestische N.Y.even slikken,de volumeknop word opengedraaid en Neil ramt erg lustig op los.vooral Walk like a Giant hakt er in.Hierna opeens een rustmoment,we gaan terug naar het Woodstock uit de jaren 70,het decor laat een enorme regenbui zie(we horen zelfs no rain,no rain) en de band zet het mooie Hole In The Sky in.prachtig driestemmig gezongen door Billy,Neil en verscholen achter zijn drumkit Ralph Molina.Voor mij een van de hoogtepunten van het concert.
Foto Aart
Dan is het tijd voor een akoestisch intermezzo,natuurlijk Heart Of Gold met Neil rustig wandelend over het podium.Daarna Blowin In The Wind,verrassend want covers horen we niet vaak van Neil.
Had van mij ook The Needle of Old Man mogen zijn.Hierna verdwijnt Neil achter de piano en word voor mij onzichtbaar.Gelukkig word dat gecompenseerd door een prachtige dame met gitaarkoffer die over het podium paradeert ter ondersteuning van het lied Singer Without A Song.
Foto Aart
Hierna worden de gitaren weer ingeplugd,het derde nummer van Neils laatste nummer volgt ,Ramada In daarna een van mijn persoonlijke favorieten Cinnamon Girl ,in een krachtige korte versie.Daarna weer een verrassing Frank Sampedro kan ook zingen!!Een muzikale conversatie tussen Neil en Frank tijden het nummer Fuckin Up.Mooie soort discoachtige uitvoering met natuurlijk regelmatig Franks middelvinger als ondersteuning.Prachtuitvoering!.Dan volg een feest van herkenning,Bufallo Springfield komt om de hoek kijken"Mr Soul"samen met Johnny Rotten in "Hey Hey, My My.Hierna weer een korte onderbreking,weer die vreemde mannetjes op het podium,maar dan toch de toegift.
Foto Aart
.Het oude vertrouwde orgeltje is vanuit de nok nedergedaalt "Like A Hurricane" word ingezet.Ik dacht dat het niet kon ,maar de volume knop word nog meer opengezet.Een orkaan dendert door Dome die op zijn grondvesten staat te trillen,Neil gaat los,vergeet even dat hij bijna 68 jaar is,hij struikelt bijna,maar het loopt goed af.
Filmpje Aart
Daarna ,om af te koelen het rustige "Roll Another Number"een mooi afscheidsnummer waarbij Neil iedereen bedankt voor het komen, Ook"All of the Crazy Horse Personnel"word bedankt voor hun medewerking en Neill wenst ons allemaal een veilige thuisreis ..En wie weet ,misschien tot ziens...
Een mooie afsluiting van mijn zoveelste prachtige Neil Young avond.
Charles Robert Watts (IslingtonLonden, 2 juni1941), beter bekend als Charlie Watts is de drummer van de Engelse rockband The Rolling Stones.
De 23-jarige Rolling Stones-drummer Charlie Watts trouwt op 14 oktober 1964 in Bradford met de drie jaar oudere Shirley Ann Shepherd.
Hun vrienden Jeanette en Andy Hoogenboom zijn getuige. Charlie en
Shirley Ann hebben elkaar leren kennen op de kunstacademie in Londen. Zij krijgen één dochter. Seraphine Watts wordt op 18 maart1968
in een ziekenhuis in Howe geboren. Watts staat bekend als een rustig,
evenwichtig persoon en is zich, op een korte periode in de jaren 1980
na, nooit te buiten gegaan aan drank of drugs, zoals zijn bandgenoten.
George Ivan (Van) Morrison was born on 31 August 1945, at 125 Hynford Street, Bloomfield, East Belfast, Northern Ireland as the only child of George Morrison, a shipyard electrician, and Violet Stitt Morrison, a singer and tap dancer in her youth.Van Morrison's family roots descend from the Ulster Scots population that settled in Belfast.From 1950 to 1956, Morrison, who began to be known as "Van" during this time, attended Elmgrove Primary School Morrison's father had what was at the time one of the largest record collections in Ulster (acquired during his sojourn in Detroit, Michigan in the early 1950s), and the young Morrison grew up listening to artists such as Jelly Roll Morton, Ray Charles, Lead Belly, and Solomon Burke;
of whom Morrison later said, "If it weren't for guys like Ray and
Solomon, I wouldn't be where I am today.
Ray Charles - I Got A Woman
Jerry Roll Morton - I Tought I Heard Buddy Bolden Say
Lead Belly - Midnight Special
Those guys were the inspiration
that got me going. If it wasn't for that kind of music, I couldn't do
what I'm doing now." His father's record collection exposed him to various musical genres, such as the blues of Muddy Waters; the gospel of Mahalia Jackson; the jazz of Charlie Parker........
Sonny Terry & Brownie Mcgee - Sittin On The Top Of The World
When Lonnie Donegan had a hit with "Rock Island Line", written by Huddie Ledbetter (Lead Belly), Morrison felt he was familiar with and able to connect with skiffle music as he had been hearing Lead Belly before that.
Onbetwist de grootste singer/songwriter aller tijden word vandaag 73
jaar.Een carriere van meer dan 50 jaar,die ongelooflijk veel mooie songs
heeft opgeleverd.
En hij weet van geen ophouden,met zijn "Never Ending" toer reist hij nog
heel de wereld rond ,en zijn laatste album"Tempest" is van een grote
schoonheid.Bob reist al heel mijn muzikale leven met met mee en natuurlijk
heb ik als echte fan veel audio/video materiaal verzamelt ,en ter ere
van zijn verjaardag een kleine selectie.
Blind Willie McTell , a tribute to Martin Scorsese,Hollywood Palladium
Hollywood, CA January 12, 2011
Bob Dylan - vocals, harp
Stu Kimball - guitar
Donnie Herron - banjo
George Receli - drums
Tony Garnier - bass
Blowin In The Wind Blowin' in the Wind is het openingsnummer op van tweede studioalbum The Freewheelin' Bob Dylan uit 1963. Dit is zoals ik Bob het liefst zie,heerlijk pingelend op zijn akoestische gitaar.Helaas laat hij die om mij onbekende redenen tegewoordig thuis,jammer!
Masters of War
"Masters of War" nog een nummer van het album The Freewheelin' Bob Dylan De melodie komt van een traditinal"Nottamun Town".Het is een protestsong tegen de koude oorlog in de jaren 60,s
Het titelnummer van Dylans derde album, ‘The Times They Are a-Changin’,
werd één van de lijfliederen van de protestgeneratie. Later bleek dat
Bob Dylan daar op z’n zachtst gezegd niet erg gelukkig mee was. Hij
wilde niet de spreekbuis van een hele generatie zijn, hij wilde slechts
voor zichzelf spreken.
"It's All Over Now, Baby Blue" komt van het albumis Bringing It All Back Home uit 1965.
Ik denk dat ik het nummer voor het eerst gehoord heb in de versie van Them,.Het staat ook nog steeds regelmatig op de setlist van Van Morrison.
Bovenstaande nummers zijn willekeurig gekozen,ik vind het mooie uitvoeringen maar ik had met gemak voor vele andere kunnen kiezen.Tijdens mijn vele concertbezoeken van vooral singer/songwriters blijkt altijd weer de grote betekenis van het Dylan songbook,,met prachtige uitvoeringen van de meest uiteenlopende artiesten.
Bob Dylan, nogmaals Gefeliciteerd en nog een lang gezond en muzikaal leven toegewenst!
Ron Splinter is na een zwaar ziekbed op 19 mei 2013, op 64-jarige leeftijd, overleden.
Het word een soort "In Memoriam"blog, dit Arthur,Musical Journey.eerst Ray Manzarek ,en dan zojuist het bericht van Ron Splinter,naast Wally Tax toch ook het gezicht van The Outsiders.
Lekker bandje ,en het was een van mijn eerste grote ""live" concerten.Daarna zouden erg nog vele volgen ,maar dot optreden in ,t,Schuttershof te Goes staat me nog goed bij.Ron.R.I.P.
Het
moet een van mijn eerste echte ,,Live,,concerten zijn geweest The
Outsiders in dat prachtige Schuttershof in Goes Het zal ergens in
1966/67 geweest zijn.Vijf klein magere mannetjes met erg lange haren
,maar wat een energie op het podium .Vooral Wally natuurlijk ,ik zie het
na die jaren nog zo voor me.
Het was het begin van vele mooie concerten die nog zouden volgen......
The Outsiders was een Amsterdamsenederbeaband onder aanvoering van zanger Wally Tax. De band werd door Tax in 1960
opgericht toen hij 12 jaar was. In eerste instantie speelde de band
voornamelijk in Amsterdamse gelegenheden. Later toerden de Outsiders
door het hele land. Bezetting
Frank Beek gitaar, basgitaar, toetsen (vanaf 1968)
The Outsiders speelden in het voorprogramma van het tweede optreden van de The Rolling Stones in Nederland. Vanwege de chaos in 1964 in het Kurhaus organiseerde Paul Acket die toen in de Brabanthallen te 's-Hertogenbosch, op 26 maart 1966. Hitweek, (het vakblad voor langharig werkschuw tuig)
schreef dat The Outsiders beter waren dan de Stones en veel fans waren
het daar mee eens. De Outsiders braken vervolgens landelijk door. De
band had al een platencontract bij het OpArt label van Muziek Expres en namen You mistreat me en I Love Her Still, I Always Will op. Het werden geen hits, maar leverden de groep wel een contract bij platenmaatschappij Relax van Willem Duys op. Het erop volgende Lying All The Time belandde hoog in de hitparade, gevolgd door Touch, het meest bekende nummer van The Outsiders. Andere hits zijn Keep On Trying, Monkey On Your Back en Summer is here.
De stijl van The Outsiders was veel meer garagerock dan typische Nederbiet. De eerste langspeelplaat van The Outsiders bevatte naast studio-opnames ook live-opnames. Die waren op 17 februari 1967 opgenomen in Beatcentum 'De Schuur' in Breda, een primeur in Nederland. De band trad op in Parijs in het voorprogramma van Chuck Berry. Zanger Wally Tax had toen inmiddels ook solo een aantal successen.
Rond
1968 naderde het einde van de band snel nadat Krabbendam in '67 uit de
band werd gezet en Rammers midden '68 uit eigen beweging naar C.C.C.
Inc. vertrok. Ze werden door multi-instrumentalist Frank Beek vervangen
en maakte nog één LP C.Q. In 1969 hield de band op te bestaan en ging over in de band Tax Free. Wladimir (Wally) Tax (Amsterdam, 14 februari1948 - Amsterdam, 10 april2005)
Raymond Daniel (Ray) Manzarek (Chicago, 12 februari1939 - Rosenheim, 20 mei2013)
Twee jaar geleden zag ik Ray nog in aktie op het bluesfestival van Peer.Kwam als een soort proffessor ,met een boek het podium op en doceerde "The Doors".Al die prachtige nummers kwamen voorbij en ik was blij dat ik erbij was. Ray R.I.P.
Riders On The Storm
The song was recorded at the Doors Workshop in December 1970 with the
assistance of Bruce Botnick, their longtime engineer, who was
co-producing the recording sessions. Jim Morrison recorded his main
vocals and then whispered the lyrics over them to create the echo
effect. This was the last song recorded by the members of The Doors,
according to Manzarek, as well as Morrison's last recorded song to be
released.
