Norah Jones Live at The Sopot Festival (Polen) 31-08-2007

Norah Jones is de volgende dame op mijn blog.Zangeres/pianiste maar ook regelmatig op de gitaar.En dat vind ik het leukst,daarom de gitaargedeelten uit dit concert.


Norah Jones, volledige naam Geetali Norah Jones Shankar (New York City, 30 maart 1979),
Jones is een dochter van de Indiase sitarspeler Ravi Shankar en Sue Jones. Ze is een halfzuster van muzikante Anoushka Shankar, geboren uit het tweede huwelijk van haar vader Shankar. Jones bracht haar jeugd door bij haar moeder, die naar Dallas (Texas) verhuisde toen ze vier jaar oud was.


Come Away with me
Haar eerste concert in Polen op een echt Oost Europees songfestivalpodium.
Jones is sterk beïnvloed door de muziek van (onder andere) Bill Evans en Billie Holiday. Ze beschouwt Willie Nelson als haar grote idool. Op vijfjarige leeftijd begon Jones met zingen in kerkkoren. Twee jaar later startte ze met pianolessen en speelde ze een tijdje saxofoon. Op haar vijftiende verhuisde Jones naar Dallas, waar ze zich inschreef op de Booker T. Washington High School voor drama en visuele kunsten. Op haar zestiende gaf ze haar eerste optreden in een plaatselijke coffeeshop, waarbij ze I’ll be seeing you zong. Ze vond zingen leuk, maar had het idee dat een pianostudie haar een vastere basis zou geven. Terwijl ze nog op school zat, won ze de Down Beat Student Music Awards (SMA) voor Best Jazz Vocalist en Best Original Composition in 1996. In 1997 behaalde ze nogmaals een SMA voor Best Jazz Vocalist.


Wake Me Up

Nadat Jones afstudeerde, vertrok ze naar de University of North Texas, waar ze zich toelegde op jazzpiano. Ze zong een tijd in een bandje genaamd Laszlo. Ze speelden vooral muziek die ze zelf beschrijft als ‘donkere jazzachtige rock’. In 1999 verhuisde ze naar New York waar ze regelmatig optrad met de funk-fusion groep Wax Poetic. Tussen baantjes als serveerster door ging Jones om met de plaatselijk songwriters. Ze kreeg daardoor inspiratie om haar eigen nummers te gaan schrijven. Uiteindelijk werd er een groep gevormd met songwriter Jess Harris, Lee Alexander als bassist en Dan Rieser als drummer. Jones zong en speelde piano. In oktober 2000 nam de groep een paar demo’s op voor ‘Blue Note Records’. Voor Jones was dit de gelegenheid om vocaal terug te keren naar haar jazzroots en opnieuw liedjes te schrijven. Het resultaat van de demo’s werd uitgebracht als EP onder de titel First sessions. In 2001 tekende Jones een contract bij Blue Note Records.


Little Room


In mei 2001 begon Jones met het opnemen van haar album Come Away With Me. Ze deed hiervoor voorbereidend werk met producer Craig Street in de ‘Baersville Studio’ in Woodstock. In augustus 2001 gingen Norah en haar muzikanten weer de studio in, deze keer met producer Arif Mardin in de Sorcerer Sound-studio in Manhattan. Het album kwam uit in februari 2002. Jones was de grote winnaar tijdens de uitreiking van de Grammy's in 2003. Ze won in elke categorie waarin ze genomineerd was en ging zo met acht Grammy's naar huis. Haar debuutalbum werd beloond met bekroningen in de categorieën Beste Nieuwkomer, Beste Album, Beste Song (Don't know why), Beste Opname (Don't know why), Beste Gezongen Popalbum, Beste Zangeres, Beste Songwriting en Beste Productie. Tegen het einde van 2006 waren er wereldwijd 19 miljoen exemplaren van Come Away With Me over de toonbank gegaan.


Until The End

In februari 2004 kwam Jones' tweede studio-album Feels Like Home uit. Binnen één week waren van het schijfje wereldwijd één miljoen exemplaren verkocht. Hoewel Come Away With Me beter verkocht dan Feels Like Home (vier miljoen stuks wereldwijd) zag het publiek Jones' tweede album toch als de succesvolle opvolger waar op gehoopt was. Met het album in haar bagage ging Jones op tournee, samen met haar eigen Handsome Band. Van de tour verschenen opnames op de dvd Live in 2004.

Ocean of Noise
Ocean of Noise

Sinds 2005 werkte Jones aan haar derde album, dat vanaf januari 2007 in de winkels lag onder de titel Not Too Late. Als eerste single hiervan verscheen het nummer Thinking About You.



The Band
-----------
Norah Jones : Vocal, Piano, Keyboards
Adam Levy : Guitars, Banjo, Background Vocals
Lee Alexander : Bass, Guitars
Daru Oda : Background Vocals, Flute,
Andrew Borger : Drums

Laatste Nieuws ! 7 JULI NORAH JONES IN GENT IN DIE MOOIE ,,BIJLOKE,, TENT!!!

Eilen Jewell live Toogenblik, Haren (Brussels) on Friday September 25th 2009.

Weinig dames de laatste tijd op mijn blogje,daar gaan we wat aan doen,dus de eerstkomende tijd ,alleen maar Lady,s!!!
Te beginnen met Eilen Jewell.Hoewel ik haar muziek al een poosje kende zag ik ze vorig jaar voor het eerst optreden.De eerste keer voor een aandachtig luisterend publiek in 013 Tilburg ,de tweede keer in een rumoerige De Piek in Vlissingen(ach ja ,die Vlissingers,he?)Niet dat het haar wat uitmaakte hoor,tweemaal een prachtoptreden!
Bovendien bleek Eilen een bijzonder aardige dame ,zonder capsonis voor alle fans veel aandacht had.Enkele dagen later trad ze op in het altijd gezellige Toogenblik in Belgie en Roen,tZwoen maakte onderstaande beelden.Speciale aandacht voor stergitarist Jerry Miller!


Eilen Jewell is a singer, band-leader and songwriter based in Cambridge, Massachusetts. Born in Boise, Idaho on April 6, 1979, Eilen has been performing her brand of roots, blues, jazz and country influenced music in the greater Boston area since the Fall of 2003.


Sea of Tears

At age 19, Eilen began performing at farmer’s markets and local bars in Santa Fe, New Mexico (as a college student at St. John’s), before moving to Los Angeles, California, where she became a fixture in the Venice Beach street circuit.“Busking helped me learn to establish your boundaries as a performer,” she says. “Growing up in Idaho, everyone’s so friendly. It took me a while to not get too disturbed about what strangers might say or do.”


Fading Memory

She then journeyed cross country to New England in January, 2003 and settled briefly in the Berkshire Mountains of Western Massachusetts, where she got her start at the Club Helsinki.

Eilen would often travel to old-time music jams near Boston. There she was introduced to like-minded traditional musicians and music lovers including her current drummer Jason Beek. Eilen moved to Boston in late fall of 2003 and joined the folk and roots music community. Over the next two years she performed solo and with alternating personnel, playing at venues like Club Passim, Plough & Stars and Johnny D’s.

In early, 2005 Eilen began a Saturday evening residency at Tír na nÓg pub in Somerville, Massachusetts, which lasted until 2007.

In December, 2005, with a band including Beek on percussion, Daniel Kellar on violin, Jerry Miller on guitars and upright bass player Johnny Sciascia, Eilen entered Chris Rival’s renovated 19th-century barn/studio to record Boundary County. That album received positive attention from clubs, radio programmers and the press. [

Summer 2007 brought Jewell’s first national release, Letters From Sinners & Strangers, recorded at the Signature Sounds studio in Pomfret, Connecticut. The album reached the Top 10 on the Americana weekly radio chart in addition to being listed on some critics' "best of" lists for 2007.[citation needed] LFS&S continues to receive critical acclaim from around the world.


Gonna Dress In Black

Eilen and her band continue to tour nationally behind the album making stops at NPR's World Cafe [5], XM Radio, Mountain Stage, Woodsong's Old-Time Radio Hour, Falcon Ridge Folk Festival, Grassroots and many more radio stations, clubs and festivals.

2007 also found Eilen sharing the stage with a who's who list of Americana, Folk and Roots musicians. Among the highlights were Loretta Lynn, Chuck Prophet, Chris Smither, Fred Eaglemsith, Jimmy LaFave, Steve Forbert, Holly Golightly, Junior Brown, The Hacienda Brothers, Kris Delmhorst, The Holmes Brothers, Tom Russell and Jack Williams.


Shaking Al over

2008 saw the release of a gospel album from her side project, The Sacred Shakers. Fellow members include Jason Beek, Johnny Sciascia, Daniel Kellar and Daniel Fram. Early 2009 saw Eilen's second solo national release, "Sea of Tears". The Sydney Morning Herald (May 9-10, 2009) called "Sea of Tears" a "startling departure" blended by Eilen's "deft, warm voice".


Thanks A Lot

Discography
Boundary County (2005)
Letters From Sinners & Strangers (2007)
Sea of Tears (2009)
"The Sacred Shakers" (side project) (2008)
Website
http://www.eilenjewell.com/
(Bron) Wikipedia, the free encyclopedia

An Evening With The Blues Tiel 20-3-2010

Zaterdag op naar Tiel,bluesfestival met een veelbelovend programma dus voldoende aanleiding richting de Betuwe te rijden.Soulsister Caren moest helaas afzeggen(blessure!) maar bluesbrother Willem was wel van de partij.Waren mooi op tijd voor een sightseeing in het sfeervolle? centrum van Tiel.Flipje kwamen we niet tegen, maar ondekten wel een sfeervol restaurantje om de inwendige mens wat te versterken.De(nieuwe) eigenaar ontving ons met open armen ,en toen we weggingen verklaarde hij dat zijn avond niet meer kapot kon.Hadden we in ieder geval al iemand blij gemaakt.
De Agnietenhof is een prachtig theater ,we dachten eerst dat er een VVD/CDA congres was(het publiek) maar het bleek toch dat we hier voor het bluesfestival moesten zijn.
Bugs Henderson & the Shuffle kings waren een mooie warming up ,behoorlijk heavy ,zeker voor een man van zijn leeftijd
Voor het echte spektakel moesten we in de grote zaal zijn
The Holmes Brothers


(foto Willem)

38 jaar spelen deze toch al bejaarde heren samen ,een prachtige mix van gospel/blues/ soul.Ook deze avond een prachtig optreden. Broeder Wendell op gitaar/zang.Broeder Sherman op bass /zang en natuurlijk Popsy Dixon op drums /zang,wat een stem heeft die man!Hoogtepunt van het optreden wat mij betreft het mooie driestemmige Amazing Grace ,kippevel!
De stemming zat er in en we gingen gelijk door met
Jim Byrnes & The Sojouners


(foto Willem)


Had al wel van de man gehoord ,maar dit concert overtrof wel alle verwachtingen.
De aftrap met een mooi Jimmy Reed nummer,daarna een prachtige set met een mix van blues ,gospel en country muziek.Begeleid door een geweldige band met een hoofdrol voor gitarist Paul Pigat en de vocalgroup The Sojouners Op sommige momenten moest ik denken aan Ry Cooder ,want ook Jim neemt je mee in het archief van de amerikaanse rootsmuziek.


(foto Willem)


Hierna nog een klein stukje John Primer en Sherry Williams meegepikt en we sloten de avond af af met een gezellig Zydego bandje.
Samengevat,een lekker blues/gospelavondje zeker de moeite waard ,en we reden de donkere nacht in op weg naar huis(helaas geen Flipje gezien)


Jim Byrnes live at Tractorgrease 2009


The Holmes Brothers join Willie Nelson for a "Opportunity to cry".

The Band Live at Syra Mosque Pittsburgh November 1970

The Band bestond uit de Canadezen Robbie Robertson (gitaar, piano), Richard Manuel (piano, mondharmonica, drums, saxofoon, keyboard, zang), Garth Hudson (keyboard, piano, clavinet, accordeon, synthesizer, saxofoon), Rick Danko (basgitaar, viool, trombone, zang) en de uit Arkansas afkomstige Levon Helm (drums, mandoline, gitaar, basgitaar, zang). Naast hun 'vaste' instrument (hier als eerste genoemd) bespeelden zij allemaal veel andere instrumenten, zodat zij vaak van plaats wisselden. Vooral de klassiek opgeleide Hudson was een buitengewoon veelzijdig musicus. Zijn wonderlijke orgelklanken gaven de muziek een speciale klankkleur die door velen is nagebootst, maar door weinigen geëvenaard. Manuel, Danko en Helm, elk met een zeer markant stemgeluid, deelden de vocale partijen en Robertson, die zelden zong, was de voornaamste componist en tekstschrijver. Hun producer John Simon (wel het zesde Band-lid genoemd) nam ook als sessiemuzikant aan de opnamen deel.


CrippleCreek

Op het hoogtepunt, rond 1970, stond The Band in zeer hoog aanzien bij een grote groep muzikale fijnproevers, maar bijna nog meer bij popcritici en collega-muzikanten. Zo verklaarde Eric Clapton, die geregeld met hen samenwerkte, meer dan eens dat hij het allerliefst lid van The Band zou zijn geworden. Voor het publiek waren ze een groep hardwerkende musici zonder sterallures, die liever hard met elkaar werkten aan perfectionering van hun songs dan achter drank en vrouwen aan te gaan. Later werd duidelijk dat ook zij toch niet ongevoelig waren voor de aandacht van groupies en de verlokkingen van drank en drugs. Ook hier ging dit gepaard met een verlies aan frisheid en creativiteit. Toen Robbie Robertson te kennen gaf dat hij genoeg had van het rondtrekken met "this alcoholic freakshow", leidde dit het einde in van The Band in zijn oorspronkelijke samenstelling, ook al werd dat einde groots gevierd.


Time To Kill

Het feit dat Robertson op grond van zijn rol als songwriter de rechten op het merendeel van de composities opeiste, zou later een bron van veel onenigheid tussen de leden worden. De anderen hadden er spijt van dat zij na het uiteenvallen van The Band hun rechten voor een eenmalige afkoopsom aan Robertson hadden verkocht. Vooral tussen Helm en Robertson is het nooit meer goed gekomen. Helms argument was (en is nog steeds) dat de songs van de Band het resultaat waren van intensief groepswerk en dat de speciale 'sound' van de groep in gezamenlijkheid tot stand kwam.


The Weight

In 1976 namen de bandleden afscheid in Winterland in San Francisco met een groots concert The Last Waltz op 24 november, de Amerikaanse nationale feestdag Thanksgiving. Hierbij werd The Band geholpen door een compleet orkest en een lange lijst van gasten onder wie Ronnie Hawkins, Bob Dylan, Muddy Waters, Neil Young, Joni Mitchell, Dr. John (Mac Rebennack), Van Morrison, Eric Clapton, Neil Diamond en de dichter Lawrence Ferlinghetti, die het gedicht Loud Prayer voordroeg.




This Wheels on Fire

The Band (in de oorspronkelijke samenstelling) werd in 1989 ingevoerd in de Canadian Music Hall of Fame en in 1993 in de Rock and Roll Hall of Fame.

De live opnames zijn van de VPRO TV Regiseur-Roelof Kiers Geluid- Jan Rap Camera -Peter Bos

Van .....alles Weblog 5JAAR !!!!!!!

HET IS FEEST!!!
Het mooie weblog Van..alles nog wat maar vooral Van Morrison bestaat 5 jaar.
Voor de liefhebbers van de muziek van Van Morrison is dit blog een must, dus ook voor mij(Arthur).Elke dag even aanklikken of er nog nieuwtjes zijn ,beetje discusieeren op het forum ,af en toe een kwisje of een stelling ,het blijf altijd boeiend.
VanFan ,namens alle liefhebbers van Van Morrison ,GEFELICITEERD met je 5 jarige bestaan
en we hopen dat je er nog lang mee mag doorgaan.
Als eerbetoon aan je mooie weblog ,deze bijzondere uitvoering van The Healing Game met een heel vrolijke Van Morrison



Voor felicitaties bezoek
Vanfan
http://freewheeler.web-log.nl/

T-Bone Walker

Jazz at the Philharmonic T-Bone Walker met de band van Dizzy Gillepsie en Clark Terry

Gov,t Mule

Een paar jaar geleden(op weg naar een Bob Dylan concert)werd ik door mijn oudste zoon getipt over deze band.Hij dacht dat ik het wel wat zou vinden ,mijn muzikale smaak kennende ,en hij had gelijk.En toen de mannen een tijdje later naar Europa kwamen waren natuurlijk van de partij en zagen we een prachtig concert in het Antwerpse openlucht theater Rivierenhof.Een concert van Gov,t mule is een mix van rock,blues,soul ,reggea ,jazz en bovenal hebben ze altijd een paar schitterende covers op het repetoire staan.


Politican (Cream)with special guests David Hidalgo en Conrad Lozano van Los lobos

De spil van de band is natuurlijk Warren Haynes maar de geweldige drummer Mat Abts en keyboardspeler Danny Louis zorgen voor de unieke ,,Mule,, sound


Warpigs (Black Sabbath)special guest Jason Newsted voormalig Metallica bassist

In 2oo7 was Gov,t Mule de afsluiter van het Peer bluesfestival ,natuurlijk reden voor Arthur om naar dit gezellige festival af te reizen.Wederom een prachtig optreden met een gastrol voor een oude bekende Hook Herera


Wasted Time(The Eagles)

Druk baasje die Warren Hayens,behalve zijn eigen bandje(Gov,t Mule)speelt hij ook nog regelmatig met The Dead(voorheen Grateful Dead),Allman Brothers en daarnaast ook als solo artiest.

Vorig jaar op 11 november zag ik de band voor de derde keer ,,Live,,Deze keer in Trix in Antwerpen.Zeer heftig concert van een geweldige band.Na afloop van het concert gaf Warren Haynes een intervieuw aan de mensen van weblog Rootstime
Je kan het hier lezen:
http://www.rootstime.be/

St Vincent - Dig A Pony

Annie Clark is de zangeres van de band St Vincent.Heeft connecties met band,s als Polyphonic Spree en Sufjan Stevens.Maar af en toe springt ze uit de band en kan je zien waar ze haar insperatie uithaalt,ze kent haar klassiekers en Arthur vind het prachtig!


Dig A Pony

Neil Young - Long may you run (Vancouver 2010 - Closing ceremony)

Natuurlijk,het waren mooie winterspelen met goede prestaties van Sven(alhoewel)Mark, Irene,Nicole ,de bobbers(oh nee ,die gingen niet)maar het allermooiste werd voor het allerlaatst bewaard ,HET ABSOLUTE HOOGTEPUNT!!!


Long May You Run.

Rudy de Queljoe

Marcus Rudy de Queljoe (geboren in Soerabaya 1947) beter bekend als Rudy de Queljoe ,is van Molukse afkomst.Het gezin de Queljoe vertrok in 1951 vanuit Indonesie naar Nederland.Ze woonden achtereenvolgens in Muiderberg ,Vlissingen,Burgsluis,Westkapelle en tenslotte in Middelburg in het z,g Ambonezenkamp(schandalig zoals die mensen door de Nederlandse regering behandelt werden) aan de Nadorstweg.Het toeval wilde dat het voetbalveld naast dit kamp gelegen was.Mijn clubje ,,Zeelandia,,speelde hierop en het elftal waarin ik speelde bestond soms uit meer dan de helft uit Molukse jongens.Namen die me nog bijgebleven zijn die van Alex de Queljoe,Karel Usmany,Dick Manuhuwa,Boetje Tahitoe,Hendrik Ririhena,Paul Telussa,Bert Pentury ,Sandor, Willem e.a. Behalve muzikaal , konden ze ook stuk voor stuk goed voetballen.Regelmatig kom je nog wel eens van die jongens tegen en word er over ,,die goeie ouwe Zeelandia tijd,, gepraat.


Mobilea Rudy met Brainbox (De Boerderij 02-12-2010)

Rudy de Queljoe was voor ons allemaal toch wel een held.Hij was en is een meester op de elektrische gitaar.Hij is in zijn spel beinvloed door de Molukse cultuur en zegt daar zelf over,,het Moluks zijn en de rock bepalen mijn stijl,,.Het bovenstaande nummer is daar een mooi voorbeeld van ,en persoonlijk een van mijn favoriete Brainboxnummers


Love You So Much

De rij van bands waarin Rudy speelde is eindeloos,Johnny & The Blue Jeans,Little Jimmy & The Sharks,The Javelins,Beat Five ,Group 69 ,Dragonfly allemaal bands die regelmatig in het Zeeuwse opereerden en die ik dan van dichtbij heb mogen volgen.
Vooral Dragonfly was een sensationele band maar ging op het moment van de echte doorbraak ter ziele.Natuurlijk wisten we hier al snel dat Rudy Jan Akkerman ging vervangen in Brainbox (Molukse inside informatie) en de band werd er absoluut niet minder door.Geweldige optredens met de nieuwe Brainbox meegemaakt,muzikaal op zeer hoog niveau.Na het uiteenvallen van de band ging Rudy onverdroten voort met musiceren in bands als de Cyril Havermans Band,Chain Of Fools,Foot Switch,Harry Muskee Band,Vitesse en Massada.
En Rudy is still going strong ,dit jaar op toernee met Brainbox en in April in Zierikzee ben ik zeker van de partij

Dragonfly
http://arthurfromholland.blogspot.com/2008/09/dragonfly.html