STACEY EARL & MARK STUART(De Wegwijzer 31-10-2008)

De echte muziekliefhebber heeft zijn weg naar dit mooie theatertje (De Wegwijzer) natuurlijk al lang gevonden.
Vrijdag j.l konden ze hun hart weer ophalen,het singer/songwriters echtpaar Stacey Earl en Mark Stuart kwamen op bezoek,het werd weer een mooie avond.

Het heeft een tijdje geduurd voor ze echt als duo op gingen treden.
In het begin was Mark de begeleidings gitarist tijdens Stacey,s solo optredens. Zijn echte werk was gitarist in de band van Stacey Earls broer Steve, The Dukes
Het klikte muzikaal echter zo goed tussen die twee dat ze een echt een duo gingen vormen en zijn ondertussen al zo,n 14 jaar ''on the road''

Ik zag mezelf altijd als sidemen van Stacey, vertelde Mark, maar na vele optredens groeiden we na elkaar toe als duo.
Allebei hebben ze hun eigen muziek,de typische Stacey Earl sound,en de typische Mark Stuart sound,maar samen op het podium creeeren ze een eigen sound, die mij op sommige momenten wel aan The Everly Brothers doet denken.
Boomp3.com
Stacey & Earl in De Wegwijzer (Foto Hans Janssen)




Het is moeilijk om onze muziek in een bepaalde categorie te plaatsen,vertelde Stacey.Ook de muziekindustrie heeft daar moeite mee,en in eerste instantie kon ik dat maar moeilijk begrijpen tot ik op een dag een muziekwinkel binnenstapte.We waren heel moeilijk te vinden! De platenbazen wisten niet waar ze ons moeten plaatsen.Toen hebben we maar besloten om onze albums maar op ons eigen label te maken
Boomp3.com
Stacey & Earl De Wegwijzer 31-10-2008 (Foto Hans Janssens)



Van vergelijkingen met haar broer Steve wil Stacey niets horen.Hij doet zijn eigen ding,hij is een man ,ik ben een vrouw,kortom ik maak mijn eigen muziek.Laatst las ik in een review dat ik ik een beetje te 'folkie'was. Dat zal dan wel.Als ze verwachten dat ik op het podium 'Copperhead Road' ga zingen moet ik ze toch teleurstellen.
Boomp3.com
Mark Stuart De Wegwijzer 31-10-2008 (Foto Hans Janssens)












Boomp3.com






Toen we pas begonnen te toeren wisten de mensen niet goed wat ze aan ons hadden vertelt Stuart.Het waren eigenlijk fans van Steve Earl maar langzamerhand kregen we ook onze eigen fans het is niet zo,n grote groep ,maar ze komen wel speciaal naar 'onze' muziek luisteren.

De wegwijzer lag in ieder geval vrijdagavond aan hun voeten.Stacey Earl wandelend en zingend door de zaal,met een zeer indringend lied over o.a haar oudste zoon,
het prachtige gitaarspel van Mark,het was allemaal even mooi.
Boomp3.com
( Stacey Earl De Wegwijzer 31-10-2008(Foto Hans Janssen)
Boomp3.com





Mooie CD, die goed de sfeer van de avond weergeeft
Een aanwinst voor Arthur,s muziekverameling.




Folk Alliance 2007
Lorraine







http://www.staceyandmark.com/

Arthur,s Muziekverzameling B/C 196-200

196 Byron Lee & the Mighty Sparrow
(only a fool)




197 Joan Baez Day After Tomorrow(nieuw)




198 Elvin Bishop The Blues Rolls On(nieuw)





199 CPR (Crosby Pevar Raymond)





200 JJ Cale (8) LP

MISSISSIPPI JOHN HURT

Boomp3.com
Mississippi John Hurt (Teoc (Mississippi), 8 maart 1892 - Grenada (Mississippi), 2 november 1966) was een Amerikaanse bluesgitarist/zanger met een zeer bijzondere syncopische gitaarstijl. Zijn stijl wordt omschreven als Country Blues of Delta Blues.


John Hurts moeder had, toen hij negen was, een gitaar gekocht. John heeft zichzelf geleerd er op te spelen en het dorpje lag dusdanig afgelegen dat er geen rondtrekkende gitaristen
langskwamen.Boomp3.com
Zijn stijl was hierom volledig anders dan gebruikelijk en hij speelde zonder plectrum. De muziek klinkt alsof John Hurt twee gitaren tegelijkertijd speelt waarbij hij ritme en melodie combineert. Hij speelde voornamelijk op lokale feesten in de buurt van Avalon, Mississippi.


In 1928 werd hij opgemerkt door Tommy Rockwell, directeur van OKeh, en er werd een plaat opgenomen. Later werd hij uitgenodigd om naar New York City te komen voor een tweede sessie. Hij kreeg $240 voor de opnames en keerde daarna terug naar de delta, waar hij als boerenknecht werkte. De plaat had nauwelijks bekendheid tot de jaren 60 toen vele muzikanten op zoek waren naar nieuwe muziekvormen.



In 1963 werd zijn muziek herontdekt door Tom Hoskins en hij ging op zoek naar John Hurt, die nog steeds in Mississippi bleek te wonen. Tegen het eind van zijn leven nam hij nog drie albums op. In 1988 werd Mississippi John Hurt opgenomen in de Blues Hall of Fame



Hij speelde nog verschillende malen op grote muziekfestivals, had zelfs een optreden op de Tonight Show en er werden vele artikelen geschreven over hem en zijn karakteristieke stijl van gitaarspelen.

Let the mermaids flirt with me

Blues all on the ocean, blues all in the air.
Can't stay here no longer, I have no steamship fare.
When my earthly trials are over, carry my body out in the sea.
Save all the undertaker bills, let the mermaids flirt with me.

I do not work for pleasure, earthly peace I'll see no more.
The only reason I work at all, is drive the world from my door.
When my earthly trials are over, carry my body out in the sea.
Save all the undertaker bills, let the mermaids flirt with me.

My wife controls our happy home, a sweetheart I can not find.
The only thing I can call my own, is a troubled and a worried mind.
When my earthly trials are over, carry my body out in the sea.
Save all the undertaker bills, let the mermaids flirt with me.

Blues all in my body, my darling has forsaken me.
If I ever see her face again, I have to swim across the sea.
When my earthly trials are over, carry my body out in the sea.
Save all the undertaker bills, let the mermaids flirt with me.

Blues all on the ocean, blues all in the air.
Can't stay here no longer, I have no steamship fare.
When my earthly trials are over, carry my body out in the sea.
Save all the undertaker bills, let the mermaids flirt with me.
Boomp3.com

TOM WAITS(Live at the Bridgeschool Benefit 1999)

The Bridge School Benefit is an annual non-profit charity concert held in Mountain View, California every October at the Shoreline Amphitheatre. The concerts are all organized by musician Neil Young and his wife, Pegi.

Proceeds benefit the Bridge School, which assists children with severe physical impairments and complex communication needs. One of the thrusts of the program is the use of advanced augmentative and alternative communication systems and assistive technology.

The first concert was in October 1986, and, with the exception of 1987, the concert has been held every year since. It is known for having a relatively high-profile lineup and strong performances, probably due to Neil Young's extensive connections within the music industry. As a practice, but not a rule, the performers use acoustic instruments. Young also personally performs every year.

Tom Waits Live at the Bridschool Benefit 1999 (part one)

Tom Waits, geboren als Thomas Alan Waits (Pomona (Californië), 7 december 1949) is een Amerikaans zanger, componist, schrijver en acteur. Zijn stem kan omschreven worden als een lage, rauwe, bijna grommende stem, en soms hees fluisterend.

Tom Waits' carrière begon in 1971 toen hij naar Los Angeles verhuisde en een contract kreeg aangeboden door Herb Cohen, de manager van onder andere Frank Zappa. Na veel afgebroken opnamesessies bracht hij in 1973 zijn eerste album uit, het melancholieke Closing Time. Het album kreeg goede kritieken, maar kreeg pas echt aandacht toen The Eagles het nummer Ol' '55 opnamen in 1974.

Waits is een zanger die uit het nachtclubcircuit komt en op zijn volgende albums is dit ook te merken. Het album The Heart of Saturday Night is half gezongen, half gesproken met een zachte jazzbegeleiding op de achtergrond. Zijn album Nighthawks at the Diner is opgenomen in de studio, maar met een klein publiek om de sfeer van een liveshow na te bootsen. Op het album staan ook lange gesproken stukken zoals hij ook in een echt optreden met het publiek praatte.

Tom Waits (Live at the Bridge School Benefit 1999(part two)

1980 was het jaar waarin hij een lange werkrelatie startte met Francis Ford Coppola, die hem vroeg de muziek voor de film One from the Heart te schrijven. Tom speelt ook in sommige van Coppola's films, onder andere The Outsiders, The Cotton Club en Dracula. Hij werkte daarnaast ook met andere regisseurs, zoals Robert Altman. Samen met zijn vrouw schreef Tom Waits de surrealistische concertfilm Big Time. Hij trad hier ook in op.

Nadat hij het Asylum Records-label verliet, werd zijn muziek minder mainstream. Zijn drie albums uit het midden van de jaren tachtig, Swordfishtrombones, Rain Dogs en Frank's Wild Years, hebben alle tot op zekere hoogte een eclectische instrumentatie waarin hij vaak de hoornpartijen uit de soulmuziek samenvoegde met stukken avant-gardepercussie of de distorted gitaarklanken van Marc Ribot. De laatste van deze drie en zijn latere samenwerking met schrijver William S. Burroughs aan The Black Rider demonstreren zijn interesse in het theater, wat tot een enigszins succesvolle acteercarrière en soundtrackwerk heeft geleid.

In de algemene opinie blijft zijn werk toch gekarakteriseerd door zijn rockstem, zijn sterke persoonlijkheid en theatrale aanwezigheid op het podium, en de late night smoky bars-humor van zijn teksten ("I'd rather have a full bottle in front of me than a full frontal lobotomy"). Tijdens zijn optredens gebruikt hij vele verschillende vormen. Soms zingt hij door een megafoon, of hij zet op onnavolgbare wijze zijn hoed scheef en gooit wat zaagsel in de lucht.

Waits trad voor het laatst op in de Verenigde Staten in augustus 2006, ter promotie van zijn nieuwe cd "Orphans" (release 21 november 2006).

Hoewel zijn liederen door veel beroemde artiesten zoals Bruce Springsteen, Meat Loaf en Rod Stewart zijn uitgevoerd, blijft Tom Waits een cultartiest, altijd buiten de mainstream.

http://www.tomwaitslibrary.com/

CAROLE KING

Carole King, geboren als Carole Klein (Brooklyn (New York), 9 februari 1942) is een Amerikaanse singer-songwriter. Vooral met haar eerste echtgenoot, Gerry Goffin, schreef zij in de jaren zestig de ene hit na de andere, zoals:Will you love me tomorrow (een hit van The Shirelles),Take Good Care of My Baby (Bobby Vee),The Loco-motion (Little Eva) en


A Natural Woman (Aretha Franklin).Zelf had ze in 1962 een hit met It Might As Well Rain Until September, dit werd ook opgenomen door de Engelse zangeres Helen Shapiro.


Tapestry
In 1971 kwam ze met het succesvolle Tapestry, haar meest bekende en meest gewaardeerde album. Tapestry wordt over het algemeen beschouwd als een van de beste elpees van de jaren 70.


Hierop staan enkele van de vroegere hits die ze met Gerry Goffin schreef en het nummer You've got a friend. Dit werd overigens een hit van James Taylor, die ook op Tapestry te horen is als muzikaal begeleider.


Tapestry scoorde verschillende hit singles als"So Far Away" "It's Too Late," en "I Feel the Earth Move,


I feel the Earth Move



One Fine Day
In 1975 kwamen King en Goffin weer samen en brachten het album Thoroughbred uitmet de medewerking van James Taylor, David Crosby, en Graham Nash. Na het in 1977 uitgebrachte Simple Things ging ze op toernee met haar nieuwe begeleidingband Navarro en trouwde met haar songwriting partner Rick Evers ,die helaas een jaar later overleed aan een overdosis heroine. In 1980 kwam het album Pearls uit,een verzameling songs die ze geschreven had met haar toenmalige partner Goffin en die door andere artiesten waren opgenomen.
Het album is dan ook werkelijk een pareltje en is een van de favorieten uit Arthur,s Muziekverzameling.


Smackwater Jack
Tegenwoordig doet Carol het wat rustiger aan,ze breng nog wel regelmatig albums uit(o.a met Eric Clapton).Optreden doet ze ook nog,alleen begeleid door piano en acoustische gitaren.

• 1970: Writer
• 1971: Tapestry
• 1971: Music
• 1972: Rhymes and Reasons
• 1973: Fantasy
• 1974: Wrap Around Joy
• 1975: Really Rosie
• 1976: Thoroughbred
• 1977: Simple Things
• 1978: Welcome Home
• 1979: Touch the Sky
• 1980: Pearls: Songs of Goffin and King
• 1982: One to One
• 1983: Speeding Time
• 1989: City Streets
• 1993: Colour of Your Dreams
• 1994: In Concert
• 1994: Time Gone By
• 1996: Carnegie Hall Concert: June 18, 1971
• 1997: Time Heals All Wounds
• 1998: Goin' Back
• 2000: Super Hits
• 2001: Love Makes the World
• 2005: The Living Room Tour

ROMI MAYES

Romi Mayes
Ze word wel een van de hardst werkende onafhankelijke muzikante uit Canada genoemd.
Ze toert langs festivals,theaters,danszalen,bars,pubs,cafe,s en treed op verzoek zelfs op in huiskamers.


Eight more Days
Haar laatste twee albums ''Living Room Sessions'' en''Sweet Something Steady'' zijn genomineerd voor belangrijke Canadese Music Awards
Ze zijn over de hele wereld uitgebracht en recentelijk nam ze ook de onderscheiding voor Songwriter of the Year en het Album of the Year mee naar huis.



Romi is voorlopig nog niet van plan het rustig aan te gaan doen
Omdat haar laatste album wereldwijde aandacht krijgt gaat ze ook over de grenzen toeren en treed ze op in o.a Zweden,Italie ,Engeland en Nederland.



Romi Mayes groeit op in Manitoba,Winnipeg en begint op 15 jarige leeftijd op te treden.
Nu op 33 jarige leeftijd heeft ze op het podium gestaan met artiesten als Ricky Skaggs,Billy Joe Shaver,Iris Dement,Joe Ely,Fred Eaglesmith,Sue Foley ,Jimmy Dale Gilmore,Gurf Morlix, en vele anderen



Bible

Een van de recentie,s van haar laatste album.

Romi Mayes: Sweet Something Steady (CRS/Munich)
Americana van het soort waarop de Texaanse producer Gurf Morlix patent heeft. Met zo'n onvervalst direct 'in-your-face' geluid, alsof het allemaal live in het krappe achterzaaltje van een Texaans café is opgenomen.

Country is het, met wat folk en hier vooral een flinke scheut blues. De Canadese Romi Mayes is er op haar plaats, met van die liedjes over het leven onderweg, drank, de bijbel (ze kan goed zonder, lijkt het), liefdes die doorgaans op niks uitlopen. En dat dan met zo’n stem die zo’n beetje zo stoer, teder en verveeld kan klinken als Lucinda Williams.

De al in 2006 opgenomen cd opent met ’Eight more days’ ijzersterk a la Mary Gauthier, plus in whiskey gedrenkt en met een lekker jankende gitaar. Een andere topper is de blue8grass-meezinger ’Long way home’.


Romi Mayes & Roxanne Potvin
In April 2009 Komt Romi Mayes naar Nederland voor een optreden op het Blue Highways Festival in Utrecht Mischien heeft ze nog een avondje over,ik weet nog een mooi theatertje voor haar......
Theater De Wegwijzer

http://www.theaterdewegwijzer.nl/

Arthur,s Muziekverzameling B 186-190

186 The Byrds Hey Joe (Monterey)



187 The Byrds Live at the Fillmore 1969




188 The Byrds The Byrds (1973 Reunion)




189 The Byrds Preflyte



190 The Byrds Live Concertgebouw Amsterdam 7-7-1970
Boomp3.com
.Boomp3.com
Boomp3.com
Boomp3.com

Stephen Stills & Manassas

Stephen Stills, vocals & guitar (ex-CSNY, Buffalo Springfield)
Chris Hillman, vocals & guitar (ex-Byrds, Flying Burrito Brothers)
Al Perkins, steel guitar & guitar (played with Gram Parsons, among others)
Paul Harris, keyboards
DallasTaylor, drums (played with CSNY, ex-Clear Light)
Joe Lala, percussion (ex-Blues Image)



De band is eigenlijk ontstaan tijdens de opname sessies voor de Stephen Stills derde solo album. Het samenspelen ging zo goed dat men besloot als groep op te gaan treden.Toen het album af was had de groep nog steeds geen naam Tijden een klein tourtje stopte ze op een station in Manassas ,er werd een groepsfoto gemaakt onder de plaatsnaam en de groep Manassas was geboren. De foto werd gebruikt voor de hoes van hun eerste album.


Tijdens de drie uur durende live optredens van de band opende men met een rock set,daarna Stephen Stills met een akoestische set,daarna Hillman and Perkins met bluegrass, dan een rock en country set met de hele band en de afsluiter was een akoestische set.
Ik heb zelf een opname uit het Concertgebouw ,heel erg mooi.


It doesnt Matter
Manassas' tourde over de hele wereld,deed ook enkele malen Nederland aan(helaas gemist) en in Parijs maakte Stephen Stills kennis met de Franse singer/songwriter Veronique Sanson. Een jaar later trouwden ze ,en hun zoon Chris werd geboren(later ook een talentvolle singer/songwriter) Stills en Joe Lala (en later Manassas lid Kenny Passarelli) speelden mee op Veronique,s album Le Maudit.



Naast het vele toeren werd er ook nog tijd vrijgemaakt om een tweede album op te nemen.
Het werd ,mede door het vele door de invloed van drank en drugs niet zo,n mooi album als hun prachtige eerste. Veel van het opgenomen materiaal werd niet gebruikt (met inbegrip van een opname met Stevie Wonder op leadvocals). De opnames voor het eerste album waren gedaan door de producers Ron Albert en Howard Albert maar die hielden er tijden de opnames van het tweede album door de slechte bandprestaties er halverwege mee op.Het album werd voltooid in Colorado en Los Angeles.Down the Road werd uiteindelijk geen slecht album maar haalde niet het niveua van hun eerste .



Een andere bijkomstigheid was de altijd aanwezige schaduw van Crosby, Stills, Nash, & Young. Atlantic Records beschouwde Manassas meer als een side project van StephenStills en deed niet veel aan de promotie van de twee albums In 1973 kwam CSN&Y weer bij elkaar om een nieuw album op te nemen.Na afloop keerde Stephen weer terug naar Colorado om weer verder te gaan met Manassas ,maar het lukte niet meer om de band in de oude samenstelling bij elkaar te krijgen .Dallas Taylor was verslaafd aan de heroine,Fuzzy Samuels had geen interesse meer.De band deed nog twee kleine toertjes met bassist Kenny Passarelli maar het was de zwanezang van de band. Hillman werd een deel van de Souther-Hillman-Furay Band enStills ging op de solo tour met Donnie Dacus van Veronique Sanson's band, veteraan Russ Kunkel, en keyboarspeler Jerry Aiello.

BUDDY GUY & JOHN MAYER

George "Buddy" Guy (Lettsworth (Louisiana), 30 juli 1936) is een Amerikaanse blues- en rockgitarist en zanger die reeds vijfmaal een Grammy won. Hij is bekend als inspiratie van Jimi Hendrix, Eric Clapton en andere bekende bluesgitaristen uit de jaren '60. Hij is de vader van rapster Shawnna en Michael

John Clayton Mayer (Bridgeport (Connecticut), 16 oktober 1977) is een Amerikaanse gitarist en singer-songwriter die in New York woont. Hij won in korte tijd veel Grammy's.

..............................................
Damn Right, i've got the Blues!

..............................................
What kinda woman Live Farm Aid


..............................................
Come to Bed with Double Trouble

..............................................
Hoochie Coochie Man