donderdag 15 oktober 2009

Willy DeVille Memorial (27 februari 2010)

Willy is dood,maar zijn muziek leeft voort.....

Memorial Willy DeVille

Als afsluiting van het bestaan van de fanclub (details in het komende fanblad – we gaan op een andere manier door!!) wordt er op

27 februari 2010

een fanclubbijeenkomst georganiseerd waarbij de muziek en nagedachtenis aan Willy DeVille centraal staan.
De fanclubontmoeting wordt gehouden in een zaal waar Willy tweemaal gedenkwaardige optredens heeft verzorgd; De Lantaarn in Hellendoorn (www.lantaarn.nl) Schapenmarkt 13 HellendoornProgramma
15.00 uur – 17.30 uur Fanclubontmoeting met ruilbeurs

19.30 uur deur open

20.00 uur optreden van Mink-deband


21.30 uur optreden van The New Cripple Creek Band




22.30 uur optreden van Erik Neimeijer and Friends


aansluitend op groot beeldscherm: 5 songs van en door Willy DeVille


Willy (1969)


De kaartverkoop aan de fanclubleden begint nu, de fanclubleden hebben voorrang op de kaartverkoop.. De Lantaarn gaat op 1 november 2009 met de verkoop beginnen. Zij hebben een groot aantal regionale verkooppunten. De aankondiging op hun site gaat ook eerst op 1 november 2009 gebeuren.

maandag 12 oktober 2009

Willy (Mink) DeVille


 Willy DeVille, pseudoniem van William Borsey (Stamford (Connecticut), 25 augustus 1950 – New York, 6 augustus 2009)

Mink deVille was een band met een mix van Soul Rythm and Blues Rock en Zydeco met een hoodrol voor zanger Willy DeVille . De band nam 6 albums op tussen 1977 en 1985
.

Spanish Stroll

De eerste kennismaking was natuurlijk het bekende TopPop filmpje van Spanish Stroll.
Een verademing ,tussen het toen populaire New Wave en Punkgebeuren.
Mijn toenmalige ,zeer bijzondere buurman Jan liet me enkele jaren later echt kennis maken met deze band.Overdag was Jan een ing.die in zijn driedelig kostuum en Mercedes een hoge functie beklede bij de kerncentrale.Echter ,bij thuiskomst ging dat pak snel uit ,de Harley Davidson kwam tevoorschijn ,en de versterker ging op 10...


Mixed Up,Shook Up Girl

...Jan was een echte muziekliefhebber met twee grote favorieten,CCR en Mink DeVille.
Een nummer had zijn voorkeur ,Mazurka van het album Cadillac Walk ,bij dit nummer ging de versterker nog een tandje harder en kon de hele buurt meegenieten...


Just Your Friends

...Jan had Mink compleet,natuurlijk mocht ik zijn LPs lenen,en zodoende kwam Wily Deville in mijn leven.
Wij verhuisden,Jan verhuisde en verdween langzaam uit beeld.Sporadisch kwamen we hem nog wel eens tegen ,natuurlijk werd de laatste muzikale ontwikkelingen uit o.a de muziek dan doorgenomen ,maar echt goed ging het niet meer met Jan.Zijn vaste baan had hij opgeven en was iets vaags voor zichzelf begonnen...


Guardian Angel

Een jaar of 6 geleden zochten we oefenruimte voor de band ,ik had een telefoonnummer doorgekregen van iemand die ons misschien kon helpen.En wie kreeg ik aan de lijn,je raad het al, mijn oude buurman Jan.Ja hoor ,hij had een grote loods tot zijn beschikking,natuurlijk mochten we een deel van gebruiken,hij vond het allemaal geweldig en de jongens hebben er jarenlang naar hartelust kunnen oefenen.

Met Jan ging het echter steeds slechter,net als bij Willy te veel Rock and Roll in zijn leven en vorig jaar vernamen we uit de krant dat hij was overleden.

Ter nagedachtenis aan Jan en Willy nog een keer

MAZURKA!!!

vrijdag 9 oktober 2009

It,s Soul Time!!!

The Sam & Dave Show
Live In Offenbach 1967
Stadthalle, Offenbach, Germany
1967


Lee Dorsey(Get out my live,Woman)
Lee Dorsey was een a rock/soul uit de jaren zestig met verschillende top 10 hits en een interessant levensverhaal. Geboren in 1924 in New Orleans begon hij na zijn dienstijd bij de U.S.Navy een carriere als prijsboxer .Hij boxte in de halfzwaargewichtsklasse onder de naam "Kid Chocolate" en behaalde redelijke resultaten.Tijden een feestje ontmoette hij songwriter/producer Allen Toussaint en kreeg hij een contract bij zijn Fury label.Zijn eerste singel Ya Ya werd gelijk een hit in 1961.Tussen 1965 en 1969 had Lee 7 songs in de top 100.Zijn meest bekende was
Working In The Coal Mine in 1966
In 1970 werkten Dorsey en Toussaint nog samen aan een album met de naam Yes We Can(toen al?)Het titel nummer was Lee,s laatste hit en verdween hij langzaam in de vergetelheid.Lee Dorsey overleed in 1986 aan een ernstige longziekte


Sam & Dave (You don,t know(like i know)
Sam & Dave was een Amerikaans soulduo, bestaande uit Sam Moore en David Prater. Sam & Dave waren één van de eerste soulartiesten. Het duo had een reeks hits in de jaren zestig van de twintigste eeuw, waaronder "Soul Man" en "I Thank You".


Sam& Dave Soulman
Sam & Dave kregen de reputatie een van de beste live-acts van de late jaren zestig te zijn. Aan hun energieke, opzwepende optredens dankten ze de bijnaam "Double Dynamite", dubbel dynamiet. Buiten het podium konden Sam en Dave echter slecht met elkaar opschieten. Ze ruzieden en vochten regelmatig, en op een gegeven moment spraken de twee niet meer met elkaar.
In de jaren tachtig onthulde Sam Moore dat hij in de jaren zeventig aan drugsverslaving leed, en dat dit een belangrijke oorzaak is van de problemen tussen hem en Dave Prater. In 1987 werd Prater gearresteerd voor de handel in cocaïne. Een jaar later stierf hij in een auto-ongeluk.
In 1992 werden Sam & Dave opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame. Moore is nog steeds actief in de muziek en treedt af en toe op.


Arthur Conley (a whole lotta Woman/Sweet Soul Music)
Arthur Conley (4 januari 1946 – 17 november 2003) was een Amerikaans soul-zanger. Zijn grote hit was Sweet Soul Music die hij in 1967 schreef, samen met zijn grote voorbeeld en leermeester Otis Redding.
Conley werd geboren in McIntosh County (Georgia), en groeide op in Atlanta. Hij begon zijn carrière in 1959 als zanger van Arthur and the Corvets. Met deze groep bracht hij in 1963 en 1964 drie singles uit.
n 1964 verhuisde hij van platenlabel en bracht I'm a Lonely Stranger uit. Toen Otis Redding dit nummer hoorde, vroeg hij Conley om een nieuwe versie op te nemen bij Stax Studio's, die vervolgens werd uitgebracht op het pas opgestartte label van Otis Redding zelf, Jotis Records.

Conley ontmoette Redding pas eind 1966 in levenden lijve, maar deze ontmoeting zou zijn leven veranderen. Redding nam Conley onder zijn hoede en leerde hem de fijne kneepjes van de muziekbusiness. Toen Conley het nummer Yeah Man van Sam Cooke wilde opnemen, als ode aan Cooke, stelde Otis Redding voor om de tekst een beetje aan te passen. Dit was in die tijd de normaalste zaak van de wereld. Het herschrijven van Yeah Man resulteerde in Sweet Soul Music, dat een nummer-tweenotering op de Billboard-hitparade haalde. In Europa werd het zelfs een nummer 1 hit! Ook al hadden ze maar een paar woorden veranderd in de tekst, de credits gingen uit naar Otis en Arthur. Sam Cooke werd niet genoemd. Pas toen het een hit werd kwam het management van Sam Cooke in actie.

Omdat Sweet Soul Music zo'n hit was, werd Conley veel gevraagd om op te treden als solo artiest. Maar in plaats daarvan besloot hij om, gevraagd door Otis Redding, mee te gaan op tournee met de Stax/Volt Revue in Europa. Hier kreeg hij de kans om te spelen met mensen als, Carla Thomas, Eddie Floyd, Sam & Dave, Booker T. & The MG's en The Mar-Keys.

Er wordt gezegd dat Conley de dood van Redding in december 1967 nooit echt heeft verwerkt.
Hoewel hij eerst nog geruime tijd bleef opnemen en toeren, vestigde hij zich uiteindelijk in Europa. Eerst in Brussel, later in Amsterdam. Hier besloot hij om zijn rug te keren naar zijn muzikale verleden en zijn naam te veranderen in Lee Roberts. Maar eind jaren '70 lonkte toch weer de muziek en besloot hij weer te gaan zingen, met een band genaamd The Sweaters. Deze band viel al snel weer uit elkaar, maar Lee begon een nieuwe band, ook genaamd The Sweaters. Onder de naam Lee Roberts & The Sweaters begon hij weer op te treden in de Bijlmermeer. Hier woonden veel Surinamers, die hem herkenden als Arthur Conley en al snel zorgde mond-tot-mond reclame er voor dat de optredens drukbezocht waren. Dit resulteerde in 1980 in de opnames voor een gelimiteerde uitgave van een live-album. Lee Roberts & The Sweaters, Soulin'. Hierop stonden alleen hits van anderen en niet van hemzelf.

In 1981 verliet Conley Amsterdam, om zijn rust te vinden in het Gelderse dorp Ruurlo (Achterhoek). Daar hield hij zich bezig met het promoten van aankomende bands via zijn bedrijf 'Art-Con Productions'. Verder was hij actief als ontwerper van tapijten en meubilair.

Conley overleed op 57-jarige leeftijd in Ruurlo aan de gevolgen van kanker. Hij ligt begraven op de Algemene Begraafplaats Vorden in Gelderland.

zondag 4 oktober 2009

Randy Newman - God,s Song


Iedere zondag komen ze langs(ik woon bijna naast de kerk)drie keer,de mannen in de zwarte pakken en sombere gezichten,de dames met hun fraaie hoedjes en hun lange jurken. De devotie straalt er vanaf,en dan komt regelmatig deze song van Randy Newman bij mij naar boven.
Ze zullen hier niets van begrijpen.....



Cain slew Abel, Seth knew not why
For if the children of Israel were to multiply
Why must any of the children die?
So he asked the Lord
And the Lord said:

Man means nothing, he means less to me
Than the lowliest cactus flower
Or the humblest Yucca tree
He chases round this desert
'Cause he thinks that's where I'll be
That's why I love mankind

I recoil in horror from the foulness of thee
From the squalor and the filth and the misery
How we laugh up here in heaven at the prayers you offer me
That's why I love mankind

The Christians and the Jews were having a jamboree
The Buddhists and the Hindus joined on satellite TV
They picked their four greatest priests
And they began to speak
They said, "Lord, a plague is on the world
Lord, no man is free
The temples that we built to you
Have tumbled into the sea
Lord, if you won't take care of us
Won't you please, please let us be?"
And the Lord said
And the Lord said

I burn down your cities-how blind you must be
I take from you your children and you say how blessed are we
You all must be crazy to put your faith in me
That's why I love mankind
You really need me
That's why I love mankind

zaterdag 3 oktober 2009

Nieuwe talenten!!!

Emmylou,Bonnie,Dolly,Linda,Lucinda en al die andere prachtige country ladys hebben langzamerhand de pensioen gerechtigde leeftijd bereikt(67?)
Maar we hoeven ons niet ongerust te maken,er staat al een prachtige nieuwe lichting jonge dames klaar voor de opvolging ,hieronder een kleine(willekeurige) selectie.........


The Lovell Sisters



I Belong to Love
The Lovell Sisters prachtige harmonieen. Een fusie van folk, country en traditionele muziek .
Jessica (viool &zang), Megan (dobro&zang) en Rebecca (mandoline&zang).O ja, en schrijven zelf al hun songs.


The Trishas



The Trishas zongen voor het eerst samen in 2008 tijdens een tribute voor songwriter Kevin Welch . De vier zangeressen Jamie Wilson, Liz Foster, Kelley Mickwee, , en Kevin's dochter Savannah Welch,zouden een eenmalig optreden doen maar ze deden dat zo indrukwekkend dat al snel duidelijk was dat er een vervolg zou komen.


Sarah Watkins


Long Hot Summer Day
Sarah is met haar 27 jaar eigenlijk al een veterane ,ze is al jaren lid van het trio Nickel Creek. Haar debuut album is geproduceert door niemand minder dan John Paul Jones (ja,die) en kwam eerder dit jaar uit.En er doen nogal wat bekende namen mee hoor,wat te denken Gillian Welch en Dave Rawling, Benmont Tench, Pete Thomas, Tim O'Brien, Chris Eldridge, Ronnie McCoury, en haar Nickel Creek band vrienden.

Homepage the Lovell Sisters
http://lovellsistersband.com/

Homepage the Trishas
http://www.myspace.com/thetrishas

Homepage Sara Watkins
http://www.myspace.com/sarawatkinssolo

vrijdag 2 oktober 2009

Van Morrison Live!! Street Choir-Moondance-Caravan

Weer eens tijd voor Van Morrison op Arthur,s blogje.
Een toer door Europa zit er dit jaar niet meer in,en in afwachting van zijn nieuwe album deze oude maar prachtige concert opnames.


Street Choir (Montreux 1974)
Van met een kleine bijzondere bezetting. Pete Wingfield-Keyboards,Jerome Rimsom-Bass,
Dallas Taylor-Drums.Geen kleine jongens hoor,Pete zat in de begeleidinsbands van o.a Freddy King,Jimmy Witherspoon,Everly Brothers en Paul Mcartney.Jerome zat bij the Detroit Emeralds en speelde samen met jazzlegende Eddy,,Cleanhead,,Vinson.Dallas kennen natuurlijk als drummer van Crosby,Stills,Nash&Young hij speelde mee op het album Deja Vu
,



Moondance (Montreux 1980)
Een zeer sterke Van Morrison band.David Hayes-Bass,Mark Isham-Trompet,Pee Wee Ellis-Sax,John Allair-KeyBoards,Peter van Hooke-Drums,Dahood Shaar-Perc,John Platania-Git.
In datzelfde jaar kwam een van mijn favoriete Van Morrison Albums uit,Common One met schitterende nummers als Haunts of Acient Piece en Summertime in England.



Caravan
Een van de vele hoogtepunten uit The Last Waltz ,de afscheidsfilm van The Band.

woensdag 30 september 2009

Sam Baker VPRO (TV) Vrije geluiden20-9-2009

Zondagmorgenritueel:
Honden uitlaten,ontbijten,Match of the Day kijken op de BBC,ondertussen is de koffie klaar en is het tijd voor
Vrije Geluiden.
Al jaren een vaste waarde op de zondagmorgen ,dit mooie muziekprogramma van de VPRO.
Niet altijd mijn soort muziek,maar wel altijd leerzaam,en soms met prachtige verrasingen Zo zat daar zondag 20 September opeens Sam Baker,ik was die naam al een paar keer tegengekomen maar door het grote aanbod niet veel aandacht aan besteed.
Onterecht,een zeer indrukwekkend persoon met een even indrukwekkend verhaal.


Broken Fingers
Baker heeft een opvallende zangstem, als gevolg van zijn doofheid. In 1986 overleefde hij ternauwernood een bomaanslag die het Lichtend Pad pleegde op de trein waarin hij op weg was naar Machu Picchu (Peru). Drie Duitsers (vader, moeder en zoon) waarmee hij de coupé deelde kwamen om. Baker raakte zwaar gewond: een doorboorde dijbeenslagader, een verbrijzelde linkerhand (die hem dwong linkshandig gitaar te leren spelen; in zijn linkerhand kan hij nog wel een plectrum vasthouden) en gescheurde trommelvliezen. In verschillende van zijn liedjes verhaalt hij over deze aanslag, bijvoorbeeld in dit Broken Fingers van zijn album Pretty World.


Angels
Deze song gaat over de mensen die aan zijn zijde stonden toen hij er na zijn ongeluk er slecht aan toe was.Dat waren zijn Angels

Baker groeide op in Itasca, een dorpje ten zuid-westen van Dallas. Zijn moeder speelde orgel in de Presbyteriaanse Kerk, en zijn vader luisterde naar platen van blueslegendes als Lightnin' Hopkins, Brownie McGhee en Sonny Terry. Daarnaast hoorde hij als kind allerlei andere muziek. Ride This Train van Johnny Cash is één van de eerste platen die hij zich herinnert, en dan vooral vanwege de verhalen die in de liedjes verteld worden. En daar draait het volgens Baker om: verhalen vertellen. Hij ziet zichzelf meer als een schrijver van liedjes dan een vertolker. Baker wordt wel geplaatst in de traditie van mede-Texanen John Prine, Guy Clark en Townes Van Zandt: meeslepende korte verhalen die hij met weinig woorden zeer beeldend weet te vertellen, met ingehouden begeleiding.



Homepage Sam Baker
http://www.sambakermusic.com/

Het concert dat Sam Baker op 19 September gaf in Paradiso(Amsterdam) is hier te downloaden
http://www.dimeadozen.org/torrents-details.php?id=267338

zondag 27 september 2009

The Hollow Men Zierikzee 26-09-2009

Zwaar weekend voor Arthur(de jaren gaan tellen)Vrijdagavond de rauwe blues van Johnny Mastro,zaterdag de keiharde rock The Hollow Men.Een band die elke keer als ik ze zie optreden beter word.Zeer goed op elkaar ingespeelde band ,met veel tempowisselingen,een steeds beter zingende drummer(Martin),strakke bassist(Robbert)en gitarist zanger Remco.Erg verassend was een mooie versie van het stones nummer Jumping Jack Flash,de mannen kennen hun klassiekers,mischien toch wat met hun opvoeding te maken...


Mourning
Impressies van het optreden in Brogum
De mooie foto,s zijn van Marion

Zo,zondag rustdag,Arthur gaat in zijn tuinstoel en komt daar niet meer uit voordat Studio Sport begint.

The Hollow Men op MySpace
http://www.myspace.com/hollowmentheband

Johnny Mastro& the Mama Boys Goes 25-09-2009

Op een mooie nazomeravond op de fiets naar bluescafe de Viersprong
Organisator Hans en zijn companen de avond Johnny Mastro & the MamaBoys geprogrameerd.
Een prima start van het seizoen want deze mannen staan garant voor een avondje rauwe blues in de stijl van Lester Butler,Butterfield Bluesband,Houndog Taylor.
Het was de tweede keer dat ze hier te gast waren,de band had een andere bezetting,maar het klonk allemaal prima en de sfeer zat er al snel in .Hoofdrol was er ook voor drummer Jerry Goodall,een wat vreemd uitziende man? maar een geweldige drummer.
Hieronder een impressie van de avond,de concertfoto,s die er tussen staan zijn van mijn muzikale zwager Willem

Cry For Me (Mastrogiovani/Goodall)
Natuurlijk na afloop de derde helft,alle (muziek)nieuwtjes werden doorgenomen,de afgelopen en komende concerten werden besproken.De mannen van de band doken hun bus in,en Arthur op de fiets de donkere nacht in
Het was weer een prima bluesavond


Jerry Goodall

Webside Johnny Mastro & The mama Boys
http://site.johnnymastro.com/