Ik wilde het optreden van Mary Gauthier niet missen ,dus was ruimschoots op tijd aanwezig in een nog bijna lege zaal.Mary begon juist aan haar soundcheck en ik kon het zittend op het podium meemaken.Dat ze een deel van Townes van Zandt nummer "Nothing" hiervoor gebruikte was mooi meegenomen .Een voorproefje van wat een prachtig optreden zou worden.
Nothing (Townes van Zandt) on violin Michele Gazich (film by Arthur)
Het magazine KindaMuzik schreef over het optreden:
Mary Gauthier gaat ook al heel wat decennia mee. Zij confronteert
vooral het personeel met zichzelf door de bezoekers te laten antwoorden
dat het nieuwe TivoliVredenburg niks beter is dan het oude en al
zwetend te vragen waarom ze de thermostaat in de zaal vergeten als ze
zo'n duur gebouw neerzetten? Maar ze komt uit New Orleans dus ze kan wel
wat hebben. En als iemand een beetje genadeloos mag zijn en spot mag
drijven is Mary het wel. Een leven vol drank, drugs en jeugdinrichtingen
heeft zij achter de rug, stof voor albums vol soms pijnlijk eerlijke
songs. Vanavond gaat het vooral over de ander, maar niettemin komen de
liedjes binnen. Dat is zeker ook te danken aan de onbesuisd
getalenteerde Italiaanse violist Michele Gazich, die elke song naar een
stemmigheid trekt die respect afdwingt. (KINDAMUZIK)
Setlist :Last of the HoboKings,Nothing,Between the Daylight and the Dark,False from Thrue,Another Train,When a Woman Goes Cold,Halfway Home en Go in Peace.(Sam Baker)
Foto Arthur
Ik had via o.a het magazine Lucky Dice al veel goeie berichten over dit duo gehoord,maar was nog niet in de gelegenheid geweest ze "live" te aanschouwen.Dit festival was een mooie gelegenheid,en er was niets teveel gezegd.Prachtig optreden ,en voor mij een van de hoogtepunten van het festival. Dave op de akoestische gitaar, Mandy de
elektrische, mooi op elkaar afgestemd net als hun zang.
De toegift gefilmpt vanaf het balkon,beetje bibberig en de gitaar van Mandy wat aan de zachte kant ,maar geeft toch een goeie indruk van het optreden.
Foto Arthur
Zeer gevarieerd muzikaal aanbod deze avond in Tivoli/Vredenburg.ik zag singer/songwriter Thomas Bybdahl,entertainer Gregory Page,de rauwe blues van Eric Sardinas,een prachtig optreden van Dave McGraw&Mandy Fer(ontdekking!)een soulparty met Lee Fields,een geweldige Mary Cauthier samen met violist Michel Gazich en natuurlijk de head-liner Robert Cray
Film by Arthur
Natuurlijk maakte Robert Cray zijn reputatie helemaal waar ,nog steeds een geweldige zanger en bovenal een fenomenale gitarist.Zijn setlist was een doorsnede van zijn lange muzikale carriere .Een paar klassiekers ,met natuurlijk zijn grootste hit Right Next Door .Het optreden werd afgesloten met het prachtige On The Road Down inclusief een prachtige gitaarsolo.
On The Road Down
On The Road Down
Film by Arthur
The Robert Cray Band bestaat uit Dover Weinberg -piano/keyboards,Les Falconer - drums,en oudgediende Richard cousins op bass.
De orinigele Stone The Crows line up.Van L naar R. Les Harvey,guitar-Maggie Bell,vocals-Colin Allen,drums-James Dewar,bass/vocals-John McGinnes,keyboards.
Tijdje geleden kwam ik een filmpje tegen van de Robin Trower Band met zang van James Dewar.
Ik moest even in het geheugen spitten,waar kende ik James ook weer van,toen wist ik het weer van Stone The Crows!De band was opgebouwd rondom zangeres Maggie Bell,die wel de Britse tegenhanger van Janis Joplin genoemd werd.Maar ook de rol van James Dewar moest niet onderschat worden,een in mijn ogen prima blues/rock zanger die me sommige momenten wel aan Peter Green doet denken. De band had een paar prachtige ballads op hun naam staan waaronder deze twee mooie..
Touch Of Your Lovin Hand
Dangerzone
McGinnis en Dewar verlieten de band in 1971 en werden vervangen door Ronnie Leahy en Steve Thompson. Gitarist Les Harvey kwam om het leven tijden een tragisch ongeval op het podium, hij zat met natte handen aan een niet geaarde microfoon en kwam om het leven door elektrocutie.Zijn vervanger werd Jimmy McCulloch die later lid zou worden van Paul McCartney,s Wings.
James Dewar overleed in Mei 2002 na een langdurig ziekbed. Colin Allen zouden we later nog tegenkomen in bands als Focus en speelde samen met Bob Dylan, John Lee Hooker, Sonny Boy Williamson, Memphis Slim, Solomon Burke, John Mayall's Bluesbreakers, Marc Bolan and T.Rex, Mick Taylor, Focus, Donovan, Georgie Fame,e.o. Maggie Bell ging solo verder, ze heeft ook nog lange tijd in Nederland gewoond.
Mooie avond in Breda mooie optredens van TheSunset Travelers,Hamilton Loomis en Joanne Shaw Taylor.Prima optredens op een prachtige lokatie.Hier een fragment van Joanne,gefilmpt door Vincent Lyons.
(film by Vincent Lyons)
Joanne Shaw Taylor:
gitaar, zang ,Tom Godlington: basgitaar ,Joe Leadbeater: toetsen
Oliver Perry: drums
Dave Stewart van Eurythmics herkende in Joanne Shaw Taylor een
gitaarwonder toen zij 16 jaar oud was en nam haar onder zijn hoede. De
afgelopen werkte ze hard en toerde bijna continu, waardoor ze nu gezien
wordt als een van de 'hottest young names' in het Britse blues circuit.
Ook Joe Bonamassa heeft zijn bewondering en respect voor haar talent
uitgesproken.
( Foto Arthur10-10-2014)
Inmiddels heeft ze al drie studioplaten en een liveplaat uit en won ze verschillende
prijzen op de British Blues Awards. In september is haar vierde album,
"The Dirty Truth" uitgebracht.
live at The Ogden Theatre in Denver, CO. Recorded 7-23-14
Todd Snider - vocals, Dave Schools of Widespread Panic - bass, Neal
Casal of The Chris Robinson Brotherhood - guitars/vocals, Chad Staehly
of Great American Taxi - keys, Jesse Aycock - lap steel, and Duane
Trucks (Col. Bruce Hampton) and of the Trucks family lineage - drums.
Armand van Loenhout Herman George van Loenhout (Eindhoven, 10 april1946) beter bekend als Armand, is de Nederlandse protestzanger die ook wel "de Nederlandse Bob Dylan" genoemd wordt. Zijn hit "Ben ik te min" is een klassieker.
Cuby & the Blizzards
Gitaar: Eelco Gelling.
Gitaar: Hans Kinds.
Basgitaar: Willy Middel. later Jaap van Eijk.
Drums: Dick Beekman. later Hans Waterman.
Zang: Harry Muskee.
later op Toetsen: Henk Hilbrandie. en later Herman Brood.
Golden Earrings
Gitaar + Zang: George Kooymans.
Gitaar: Peter de Ronde in 1965 en 1966.
Basgitaar: Rinus Gerritsen.
Drums: Jaap Eggermont en in 1969 Sieb Warner.
Zang: Frans Krassenburg en half 1967 Barry Hay.
The Motions
Gitaar: Rob van Leeuwen, Gerard Romeijn.
Basgitaar: Henk Smitskamp, Leo Bennink, Paul van Melzen.
Drums: Henny van Pinksteren, Pierre van der Linden, Alewijn Dekker.
Zang: Bob Bouber.
Harry Rijnbergen (zang, gitaar), Joop Hulzebos (gitaar, keyboards),
Wiechert Kenter (basgitaar, trompet, vibrafoon) en Berend Groen (drums).
RO-D-YS -Just Fancy
Frank Nuyens (gitaar), Wim Bieler (vocals, harp, mondharmonica), Peter Vink (bass), Joop Roelofs (gitaar) en Jay Baar (drums)
Q65 -The Live I Live
"Zen", opgericht door zanger / saxofonist "Siegfried 'Siebe' de Jong" en gitarist / zanger "Dirk van der Ploeg", John Brands
Zen-Hair
Hilco ter Heide (zang, compositie)Gerard van Tongeren (zang, gitaar)Ely van Tongeren (sologitaar, zang)Maarten Assink (drums, zang)Bob Luiten (basgitaar, zang)Benny de Groot (toetsen, zang)
Na het uitbrengen The White Album en een korte onderbreking hadden The Beatles plannen voor live shows ,een film en een TV show.De repetities hiervoor leverden mooie beelden op soms van een grote meligheid,ook mooie muzikale en soms grappige momenten.De inbreng van Ringo is nihil,George doet zijn naam van "stille Beatle"alle eer aan Yoko is altijd irritant aanwezig maar de chemie tussen John en Paul is er nog steeds. Al die repetities en voorbereidingen zijn samengevat op drie DVD,s genaamd The Get Back Chronicles .Hier een fragment...
Hey Gyp
Side 1 Universal Soldier-Do You Here Me Now- The War Drags On-Turquoise-Hey Gyp-
Why Do You Treat Me Like You Do
Side 2 Colours-I,ll Try For The Sun-Sunny Goodge Street-Oh Deed I Do-Circus Of Sour-
The Summer Day Reflection Song
"Hey Gyp (Dig the Slowness)" is a song by Donovan. It is an altered version of the song "Can I Do It For You" by Memphis Minnie & Kansas Joe McCoy. The name "Gyp" refers to his friend Gyp Mills. It has been covered by Eric Burdon and The Animals and The Soul Survivors (as the B-side to their hit "Expressway to Your Heart"). It has also been covered by The Belfast Gypsies, Keith Shields, Santa Esmeralda, the Truth, and The Astro Zombies.
The Animals cover was released in December 1966 on their albumAnimalism. After the reformed band Eric Burdon & The Animals performed it on their live shows, it was released as a single
under the name of the new band. The personnel on the Animals single
were Eric Burdon-Vocals, Hilton Valentine- Guitar, Dave Rowberry-Organ,
Chas Chandler- Bass, Barry Jenkins-Drums.
In July 1966, Hickory Records (U.S) released the Donovan song as A-side (b/w "The War Drags On" 45-1417).
Donovan (born Donovan Philips Leitch, 10 May 1946) is a
Scottish singer, songwriter and guitarist. He developed an eclectic and
distinctive style that blended folk, jazz, pop, psychedelia, and world music (notably calypso). He has variously lived in Scotland, London, and California, and, since at least 2008, has lived in County Cork, Ireland with his family.[1]
.png)
