Zaterdag 9 Mei Live op het bluesfestival in Kwadendamme!!!! (20.00-21.15)
Meer dan 40 jaar is de grote hobby van Arthur het bezoeken van concerten en de vraag die dan dikwijls gesteld word is ,gaat dat dan nooit vervelen ?Het antwoord is nee, want je kan toch altijd weer verrast worden. Gisteravond in Goes ook weer zo,n bandje The Reba Russell Band
(foto Arthur)
Wat maakt zo,n Band nou bijzonder,op de eerste plaats de geweldige zangeres Reba Russell een frontvrouw met een natuurlijke swing en een prachtstem Op de tweede plaats een WarrenHaynes/Dereck Trucks achtig gitaristje die met prachtige licks en een goeie timing de noten op de juiste plaats weet te zetten.
(foto Arthur Naast veel eigen nummers ook mooie covers van Memphis Minny, Janis Joplin(Peace of my Heart) Aretha Franklin (Do right Woman)
(foto Arthur
Natuurlijk na afloop nog een CDtje gescoord en als dan blijkt dat die het beluisteren meer dan waard is kan de avond helemaal niet meer kapot. Op naar het volgende ,,verassende,, concert!!
Zaterdagmiddag 9 mei Live op het Bluesfestival in Kwadendamme!!!!
Carolyn Wonderland is een Amerikaanse singer, songwriter en muzikante.
Geboren in Houston,maar tegenwoordig wonend in Austin Texas(als ze niet op toernee is)
Carolyn Wonderland draait al een tijdje mee in de muzikanten scene van Austin, Texas. Ze tourde in het verleden al met grote namen als Buddy Guy en Johnny Winter. Haar stem houdt het midden tussen Bonnie Raitt en Janis Joplin, niet de minsten en dat is Wonderland zeker ook niet. Het bereik van haar stem is behoorlijk indrukwekkend, dan weer ruig, dan weer glad, het lijkt of ze het zo uit de mouw schudt. Overigens is zingen niet bepaald het enige wat ze doet. Deze muzikale duizendpoot speelt meer dan behoorlijk gitaar en trompet, verder gebruikt ze af en toe ook de accordeon, mandoline, toetsen, naar verluid dreigt ze ook de neusfluit te gaan bespelen als niemand haar tegenhoudt.
Carolyn sings Revolution
Learning to Play Guitar Well, I used to sneak around and play on my mom's Martin when she wasn't home, and I'd often get scolded or grounded for it if I hadn't done my chores or if I hadn't washed my hands after grubbing on it last time. I guess I was about 8 years old when I started really started writing songs on it, and wanting to play it every day. And I broke a string -- I remember that very clearly, because I was so proud, I found the right gauge and strung it up. But I strung it up backwards. She didn't find out for two days, and I never heard the end of that. So that Christmas, I got my own guitar.
Bad Girl
An Attraction to the Blues
What first attracted me to the blues as a youngster playing guitar is that it was a chance to get to play with a group of people. You've only got so many chords, you've only got so many patterns you can do, but it's what you do with those colors that make it. And that's something that can't be quantified in math, can't be quantified on a chart -- that's your actual soul coming out... So that's what attracted me to the blues.
Wind Cries Mary
Staying Close to Her Roots
It's always been an evolution of the sound, always, but it's never strayed from the first things that I heard. I mean, "Still Alive and Well" is one of the songs that we recorded on the new record, "Miss Understood," and that's one of the first guitar riffs that I ever went around the house on my mom's guitar going, "Is this how it goes?" And she was like, "Why don't you take up finger painting?"
I Found the Lion
playing in Biker Bars
A lot of the places that would hire me when I was underage were biker bars, by and far. It was never a consideration that I was a chick. And most of the folks there treated me like the dirty kid sister. Which was killer for me, I never had to wear make-up, I never had to do any of that crap. It wasn't until I was on the road, I suppose, where I started to see a little change in treatment.
The Farmer
'Van Full' and Always on the Road
Part of living your dreams sometimes is realizing you have to live cheaply. And sometimes you go to extremes to prove something to yourself, and sometimes you put yourself out more than you have to and you give yourself the blues. For example, I was in my van for the better part of two years. It was partly by choice, and partly because there wasn't a lot of money to be made making music. Or, at least, the way that I was going about it, I sure couldn't find it. So that the result of that was just to go on tour all the time, and be OK with that. Even at the point where some people would have considered me homeless, I considered myself "van full," because I always had wheels, and I was always on the road.
A Different Measure of Success
I love getting to play life. I love freaking out. When you're playing, you don't care. I really care more about what I sound like than what I look like on any given night. I'm not thinking. If it's the end of the song, I always get surprised. "What song did we play? What song should play next?" I don't usually have set lists, so sometimes I have to look around to the band. "We haven't played this yet, right?" Because you're outside of yourself. And to me, that's success. It may never come with money, but it sure comes with that. You get to jump out there and do that all the time -- it's really lucky.
“My theory is, the more you gig, the less you suck,” says guitarist and road warrior Carolyn Wonderland. When the Austin-based Wonderland isn’t touring the world, she’s gigging nearly every night in and around the Lone Star state’s capitol, laying down her brand of deeply soulful blues-inflected music. An ace guitarist, lap-steel player, and an absolutely transcendent vocalist,
Sinds 2003 treden voormalige leden van de Grateful Dead met gastmuzikanten weer op als The Dead. Bob Weir treedt daarnaast regelmatig op met zijn band RatDog en Phil Lesh met zijn groep Phil Lesh & Friends, met zo nu en dan leden van Phish, Grateful Dead, Ryan Adams, John Scofield, Warren Haynes, Chris Robinson en anderen.
The Dead (vocals Warren Haynes) Into the Mystic(Van Morrison)
live at the Times Union Center in Albany, NY on 4/17/09.
Een droom concert van Bob Dylan in 2002 in Hartford Bob die de mooiste nummers speelt van die andere,, All Time Favorites,, van Arthur. In een woord ,geweldig!
Old Man(Neil Young) Van het prachtige Harvest Album. 6 juni maar eens kijken naar de uitvoering van Neil in Antwerpen (Sportpaleis) .
Brown Sugar (The Rolling Stones)
Carrying A Torch(Van Morrison) Een van mooiste nummers van het dubbelalbum Hymn To The Silence.
Civic Center Coliseum, Hartford, Connecticut, US Sunday, 17th November 2002
The Band: Bob Dylan - keyboard Tony Garnier - bass George Recile - drums Larry Campbell - pedal steel Charlie Sexton - lead guitar
Eilen Jewell is een zangeres singer, band-leider en songwriter woonachtig in Cambridge, Massachusetts. geboren in Boise, Idaho op 6 April 1979. Eilen treed met haar roots, blues, jazz en country georienteerde muziek op in de omgeving van Boston regio sinds 2003.
Op haar veertiende ontdekte ze de oude platen van haar ouders, en daarmee Bob Dylan, Bessie Smith en Billie Holiday. Op haar negentiende begon ze met optreden, in café’s in de buurt van het ouderlijk huis.
Heartache Boulevard
De tengere zangeres trok van platteland naar stad om haar muziek aan de man te brengen. "Ik heb eerst Jason Beek ontmoet, de drummer. Hij woonde in Boston, ik twee uur daarvandaan, op het platteland. Ik bezocht Boston in de weekends, omdat er zoveel te doen is qua muziek. Op een open mic avond haalde Jason me over om er te gaan wonen. Wij twee wilden een band oprichten. Hij kende gitarist Jerry Miller en bassist Johnny Sciascia en stelde voor hen aan te nemen. Die twee spelen al erg lang, van kinds af aan. Ze zitten in meerdere bands, dus je mag wel stellen dat ze al aardig wat konden voor ze mij ontmoetten."
Boundery Country
Haar eerste cd bracht ze zelf uit in 2005, Boundary Country heette die. Een vergelijking met Lucinda Williams en June Carter Cash werd snel gemaakt in de regio Boston waar Eilen woont .
Eilen’s stijl, en die van haar band, is klassiek in de folk-stijl, maar nergens retro, of nostalgisch. De muziek wordt gespeeld alsof-ie gisteren is uitgevonden, met een frisheid die een verademing
is.
Back to Dallas
Zoals Eilen zelf zegt: “I always preferred songs that leave room, that don’t get all cluttered up. There’s so much clutter in our lives these days. The fewer tricks you have going on, the fewer antics, the more bare you are.” En dat voor iemand die als zevenjarig meisje, na het horen van de pianosonates van Beethoven, haar ouders smeekte om pianoles te mogen hebben.
Rich Man
Opvallend is dat Jewell naast haar eigen teksten een aantal covers op plaat gezet heeft: een nummer van Dylan, een lied van Eric Andersen, een traditional... "Ik denk dat ik nummers kies om te coveren waarvan ik met name de teksten waardeer. Ik ben erg tekstgericht. Ik hield als meisje al van het verhaal, de beelden in die liedjes.
De mix van muziekstijlen die we maken is belangrijk voor me. Ik hou niet van alle genres, hoor. Het meest richt ik me op blues en country. Maar ook andere genres als surf, rockabilly en jazz vind ik waanzinnig. Die heb ik dan ook allemaal op plaat verwerkt. Waarom ik mijn band de 'Flying J's' noem? Omdat er zoveel J's in mijn band zitten: Jason, Jerry en Johnny. En als ze beginnen met spelen hebben ze nogal eens de neiging om op te stijgen."
Taggin along with Jesus
In September komt Eilen en haar band naar Nederland,een ,Must see,voor iedere muziekliefhebber dus ook Arthur zal zeker bij een van de concerten van de partij zijn.
Hier het tourschema: 10 -9 013 Tilburg 11-09 Paard van Troje Den Haag 12-09 De Furs Lage Vuursche 13-09 Roepean Ottersum 15-09 Stania state Oenstjerk 16-09 Cobbelstone Club Oldenzaal 17 -09 Huis Verloren Hoorn 18-09 De Piek Vlissingen
Na het fenomenale concert van Tommy Emmanuel in Middelburg(helaas streng verboden te fotograferen) is het vandaag Bob Dylan dag in Brussel(Vorst Nationaal) Om er alvast een beetje in te komen een track van zijn nieuwe album Together Through live. Het verslag volg zo snel mogelijk ! Met hopenlijk wel een paar fotootjes
Nog twee opnames van die prachtige ,,SUPERSHOW,, uit de hal van de linoleumfabriek in Staines, Engeland. Led Zeppelin op zijn best. En heel speciaal,Buddy Miles en Stephen Stills!!! .'. Led Zeppelin - Dazed and Confused Supershow (Staines Studio, London) March 25, 1969 .
(foto Arthur)
(foto Arthur
(foto Arthur
(foto Arthur)
(foto Arthur
(foto Arthur
