Jason Isbell - Cover me Up

 Michael Jason Isbell born February 1, 1979) is an American singer-songwriter and guitarist from Green Hill, Alabama, in Lauderdale County. He is known for his solo career, his work with the band The 400 Unit, and as a former member of Drive-By Truckers for six years, from 2001 to 2007.^[ Isbell has won four Grammy Awards.






Cover Me Up Nog maar eentje dan,omdat het zo mooi is.En dan te bedenken dat hij vorig jaar in Nederland was.Helemaal over het hoofd gezien,zal me een volgende keer niet meer gebeuren. Jason heeft er een fan bij!

Jason Isbell - Danko/Manuel

Beetje over het hoofd gezien ,Jason Isbell,het voormalig bandlid van die andere prachtige band Drive By Truckers. Ondertussen al weer 4 soloalbums achter de rug ,en veel op toer met zijn band 400 Unit. Hoogste tijd om de schade in te halen ,te beginnen met deze opname uit de Austin City Limit serie.
Jason Isbell, guitar & vocals Sadler Vaden, guitar & vocals Derry DeBorja, keyboards & vocals Jimbo Hart, bass & vocals Chad Gamble, drums & vocals Amanda Shires, fiddle, viola & vocals

When i,m Sixty - Four and.......i am!!!

When I'm Sixty-Four - MonaLisa Twins

Ry Cooder - If Walls Could Talk (1974)

We zijn er weer.Nog een beetje aan het revalideren van mijn hand/pols operatie toch maar weer een poging om een berichtje te posten. Ry Cooder,een van mijn alltime favorieten tijdenss een opnames sessie in The Record Plant Sausalito ,California 7juli 1974

If Walls Could Talk

 Met Russ Titelman op bass,Milt Holland -percusson,Jim Keltner- drums,Gene Mumford,Bobby King,Cliff Givens - vocals,

The Water Is Wide (Trad.)

"The Water Is Wide" (ook wel "O Waly, Waly" genoemd) is Engels/Schots of Ierse folksong dat al vanaf 1600 gezongen word .Het is tot op de dag van vandaag een zeer populair lied.en vele artiesten hebben het op hun repetoire staan.
Hieronder een paar mooie uitvoeringen.


James TaylorJT & Boston Pops 1993
Symphony Hall, Boston, MA Conducted by John Williams

Mark Hanson
Fingerstyle acoustic guitar instrumental van deze Grammy winner

A Celebration of Women in Music
Indigo Girls,Jewel,en Sarah Mclachian

Dusty Springfield
Prachtige versie van Dusty Springfield uit haar tv show van15 Augustus 1967

Join Stephen Bennett, Gregg Miner, John Doan, Andy Wahlberg, Andy McKee, en nog meer harp guitar spelers uit de hele wereld in de grote finale van het harp Gitaar concert op27 oktober 2007 .

The water is wide, I cannot get o'er
And neither have I wings to fly.
O go and get me some little boat,
To carry o'er my true love and I.

A-down in the meadows the other day
A-gath'ring flow'rs both fine and gay
A-gath'ring flowers, both red and blue,
I little thought what love could do.

I put my hand into one soft bush,
Thinking the sweetest flow'r to find.
I prick'd my finger to the bone
And left the sweetest flow'r alone.

I lean'd my back up against some oak,
Thinking it was a trusty tree.
But first he bended then he broke,
So did my love prove false to me.

Where love is planted, O there it grows,
It buds and blossoms like some rose;
It has a sweet and pleasant smell,
No flow'r on earth can it excel.

Must I be bound, O and she go free!
Must I love one thing that does not love me!
Why should I act such a childish part,
And love a girl that will break my heart.

There is a ship sailing on the sea,
She's loaded deep as deep can be,
But not so deep as in love I am;
I care not if I sink or swim.

O love is handsome and love is fine,
And love is charming when it is true;
As it grows older it groweth colder
And fades away like the morning dew.

Alternate end

The water is wide, I cannot get over,
There's no true love, at least not for me,
My love was untrue but I can't complain,
Some day I hope to love again.

time out.....see you soon!!!!

Ron Wood & Mick Taylor tribute to Jimmy Reed

Ronnie Wood & Mick Taylor at The Cutting Room
with Al Kooper -Hammond B3Organ,Simon Kirke (Drums) and Wilbur Bascomb - Bass.

Mooi eerbetoon van de altijd enthousiaste Ronnie Wood en de wat meer ingetogen Mick Taylor aan blueslegende Jimmy Reed.De gelukkige toeschouwer op de eerste rij,met een mooi zicht op het podium maakte deze mooie beelden.Taper Justin Sosa,Thanks!!




Blue Carnegie

 Wood and Taylor's show last night at the tiny venue was a loose blast as they played the blues they grew up on – the setlist included no Rolling Stones songs and mostly explored Mississippi electric blues pioneer Jimmy Reed. Months after the Stones took the final bow of their "50 and Counting" tour (which reunited Taylor with the band for the first time in decades), the duo have formed a new union, booking small gigs in London and New York with a band of pros including Al Kooper and drummer Simon Kirke. Fans paid up to $300 face value for seats at the mostly invite-only gig, which included everyone from Kinks guitarist Dave Davies to Mary Kate Olsen in the crowd.(Rolling Stone Magazine)



Honest I Do

 While the pairing may seem surprising, the duo go way back: Wood was a huge fan of Taylor's in England in the Sixties. He would even fill in for Taylor when he was stricken by stage fright in his band the Gods. "He used to be too nervous even to go on, and he'd say 'Ronnie, play my bit for me," Wood recalled in According to the Rolling Stones. "Mick Taylor always underestimated his talent."
(Rolling Stone Magazine)


Shame,Shame Shame with Gary Clarke Jr.

 That dynamic was still evident last night, with Wood relishing the role of frontman – mugging in exaggerated poses while howling away on classics like the show opener, "I Ain't Got You," and "I'm That Man Down There" and "Big Boss Man." Taylor laid low before breaking into fiery solos – at one point in the night, he made a subtle reference to “Can’t You Hear Me Knocking" (the only Stones nod the entire night). They both harmonized on Reeds' "Bright Lights Big City," and traded raucous slide licks during an extended take on Reed's "Going to New York." The show recalled what those nights must have been like, or something you might see at a late night jam at Woody's on the Beach, Woods' ill-fated Miami nightclub – and proved the duo don't need the Stones touring machine to put on a mindblowing show. (Rolling Stone magazine)


Big Boss Man

 Mathis James "Jimmy" Reed (Washington County, 6 september 1925 – Oakland, 29 augustus 1976)

James Blood Ulmer - t,Schuttershof (Middelburg ) 26-1-2014

                                (Foto Arthur)
Na een stevig zaterdagavondje bleus met o.a The Nimmo Brothers ,was het zondagmiddag tijd voor iets "something complete different" ,de jazz/funk/blues muziek van James Blood Ulmer.Hoewel ik niet precies wist wat ik moest verwachten .toch geen spijt van dat ik gegaan ben..Een twee uur durend boeiend optreden van vier geweldige muzikanten.

                              
 ‘Jazz is the teacher, funk is the preacher’, dat is het motto van de Amerikaanse jazz & blues-gitarist/zanger James Blood Ulmer. Met zijn 70 jaar mag hij inmiddels wel een legende genoemd worden. 

Vanaf 1969 werkte hij met grootheden als Art Blakey, Joe Henderson, Paul Bley, Rashied Ali en Larry Young.

                                             Mark Peterson -bass .(foto Arthur)
Voor al de bandleden was ruimte om te soleren,vooral het optreden van Mark Peterson maakte veel indruk.

Bassist Mark E. Peterson is a composer, orchestrator and producer of music for documentary, TV, feature film and CD. He has conducted, recorded and performed with such luminary vocalists as Ben E. King, Shakira, Joan Baez, Mavis Staples, Little Anthony and the Imperials, Lyle Lovett, Maxime LeForrestier, Lizz Wright and award winning jazz vocalist Cassandra Wilson (playing bass on the Grammy Award winning CD, “New Moon Daughter” and Grammy nominated "Belly of the Sun").
 Nu heeft hij een nieuwe band: James Blood Ulmer Phalanx Revisited, een vervolg op de band met de te vroeg overleden George Adams.

De band bestaat verder uit Lakecia Benjamin (altsax), Mark Peterson (bas) en Calvin Weston (drums), een grootheid op zichzelf, bekend van Ornette Coleman, John Zorn, Marc Ribot en Vernon Reid.

                              G.Calvin Weston (foto Arthur)

During the late '90s Calvin recorded and toured with Billy Martin of Medeski Martin and Wood, Tricky, Eyvind Kang, Derek Baily, Mark Ribot, and James Carter. He also played on several movie soundtracks including “Get Shorty.” For his latest project, Calvin Weston's Big Tree, Calvin explores the many musical influences of his career as band leader and composer.

                                          Lakecia Benjamin (altsax),
Deze charismatische dame speelde samen Stevie Wonder,Alicia Keys The Roots Macy gray e.a.en deze zondagmiddag gewoon in tSchuttershof  van Middelburg


 

‘His distinctive guitar sound has been described as "jagged" and "stinging". Ulmer's singing has been called "raggedly soulful"’, (Wikipedia )

Samengevat ,een goed bestede zondagmiddag in een mij zeer vertrouwde omgeving(was 10 jaar woonachtig in de Schuttershofstraat)

 

Oscar Benton Bluesband - That,s Why I Keep On Askin

Random play!!Zomaar een willekeurige track uit een een grote afspeellijst met soms een verrassende uitkomst.

                                Thats Why I Keep On Askin(album Feel So Good 1968)

 Ik denk dat ik de band voor het eerst op TV zag in een uitzending over het Loosdrechts Jazzfestival(halverwege jaren 60) Oscar Benton had toch ook een groot aandeel in de Nederlandse blanke blues scene ,maar kreeg toch niet de bekendheid als b.v. C & B ,Bintangs en Living Blues. Misschien toch niet helemaal terecht,want dit album is zeker het beluisteren waard.

In 1973 scoorde Oscar Benton een groote Europese hit met het nummer Bensonhurst Blues.

JUNIOR WELLS (9-12-1934 _ 15-1-1998)

Junior Wells geboortenaam Amos Blakemore, was een blues zanger en harmonica speler uit Chicago en heeft gespelt met o.a Muddy Waters ,Buddy Guy,Bonnie Raitt ,The Stones ,Van Morisson en vele anderen.

Junior Wells leerde harmonica spelen van een andere legendarische artiest ,Little Junior Parker,voor hij op 12 jarige leeftijd naar Chicago vertrok.

In 1950 deed hij auditie bij de gitaristen Louis en David Meyers , hij werd aangenomen en de band The Deuces was geboren. toen ook drummer Fred Below zich bij hun aansloot veranderde zij hun naam in The Aces







Junior Wells BuddyGuy A.C.Reed Little by Little
Live in Chicago (1974)

In 1952 verving Junior Wells Little Walter in de Muddy Waters Band
Dit betekende niet het einde van de The Aces . De band begeleide Junior Wells tijden zijn sessies voor States Records. het leverde prachtige bluesnummers op als Hoodoo Man," "Cut That Out," en ronkende instrumentals als "Eagle Rock"en "Junior's Wail."


Junior Wells Buddy Guy
Liveat Algarve Jazz (1978)

Nog meer vuurwerk het volgende jaar,het prachtige "So All Alone" en het stevige "Lawdy! Lawdy!" (Muddy Waters deed mee op gitaar)

In 1957 ging Junior Wells samenwerken met producerMel London . Dat resulteerde in mischien wel Wells beste werk. "I Could Cry" en het rock & rollerige "Lovey Dovey Lovely One" in 1957; de nationale R&B hit "Little by Little" (met Willy Dixon op vocals ) in 1959, en de R&B klassieker "Messin' with the Kid" in 1960 (prachtig gitaarwerk vanEarl Hooker ). Wells's harmonica spel¨en zijn zang was in deze periode op zijn top .


Junior Wells Buddy Guy Dave Meyers
Crying Shame(1970)

Met Bob Koester als producer maakte Junior Wells all-time classic LP voor Delmark in 1965. HooDooManBlues ,deze leek opgenomen in de huiskamer terwijl het toch echt een studio opname was. Met Buddy Guy op leadgitaar maakte Welss zijn definitieve versies van "Snatch It Back and Hold It," "You Don't Love Me," en "Chittlin' Con Carne."


Junior Wells Jimmy Johnson Buddy Guy Dave Meyers Ody Payne
Messin with the kid (1978)

Junior Wells kwam voor de tweede maal de nationale R&B lijsten binnen met een James Brown getint funkyachtig nummer "You're Tuff Enough," voor Mercury's Blue Rock label. De bluespuristen waren hier niet zo blij mee maar de R&B fans vonden het allemaal prachtig.Zijn door blazers ondersteunde single voor Bright Star, "Up in Heah," in 1966 werd lokaal een hit.


Junior Wells Otis Rush Fred Below
The Hoo Doo Man (1966)

Op platengebied werd het in de 70ties wat rustig rondom Junior.
Hij bleef wel regelmatig optreden en verzorgde met Buddy Guy het voorprogramma van de Rolling Stones tijdens een wereldtournee.



Junior wells & Bonnie Raitt
Chicago (1974)

Hoewel Junior Wells tot het eind van zijn leven bleef optreden werden er niet veel platen meer opgenomen.De paar die hij wel opnamen waren vrij teleursstellend.
Tijdens zijn laatste studio session in 1997 echter klonk Junior Wells weer als herboren en dat resulteerde in het album Come One In This House
Het album won de WC Handy Blues Award voor Traditional Blues Album in 1997.


Junior Wells Muddy Waters
Hoochie Coochie Man Montreux(1974)

Ondanks dat er in de zomer van 1997 lymphklierkanker bij Junior Wells werd ontdekt bleef hij nog regelmatig optreden.
Door een hartaanval raakte hij echter in een coma,hij bleef daarin tot zijn overlijden op 15 Januari 1998

Junior Wells (9-12-1934 15-1-1998)