Vandaag sta ik even stil bij de geboortedag van Richard Wright,een van de oprichters van Pink Floyd
41
jaar geleden zagen we Rick met zijn vrienden van Pink Floyd op de
boulevard van Vlissingen lopen. Die avond gaven ze een schitterend
concert in het plaatselijke Concertgebouw.
Mijn eerste Pink Floyd ervaring, en er zouden nog veel mooie concerten volgen. Rick Wright R.I.P
Sir
Michael Philip Jagger (Dartford (Kent), 26 juli 1943) is een Britse
rockmuzikant, acteur, schrijver, componist en producer, maar is het
bekendst als zanger (en mondharmonicaspeler) van de Rolling Stones.
Far Away Eyes
Mooie song song van The Stones,van het album Some Girls uit 1978
Far Away eyes
I was driving home early sunday morning through bakersfield
Listening to gospel music on the colored radio station
And the preacher said, you know you always have the
Lord by your side
And I was so pleased to be informed of this that I ran
Twenty red lights in his honor
Thank you jesus, thank you lord
I had an arrangement to meet a girl, and I was kind of late
And I thought by the time I got there shed be off
Shed be off with the nearest truck driver she could find
Much to my surprise, there she was sittin in the corner
A little bleary, worse for wear and tear
Was a girl with far away eyes
So if youre down on your luck
And you cant harmonize
Find a girl with far away
And if youre downright disgusted
And life aint worth a dime
Get a girl with far away eyes
Well the preacher kept right on saying that all I had to do was send
Ten dollars to the church of the sacred bleeding heart of jesus
Located somewhere in los angeles, california
And next week theyd say my prayer on the radio
And all my dreams would come true
So I did, the next week, I got a prayer with a girl
Well, you know what kind of eyes she got
So if youre down on your luck
I know you all sympathize
Find a girl with far away eyes
And if youre downright disgusted
And life aint worth a dime
Get a girl with far away eyes
"Collins' Shuffle" - Stevie Ray Vaughan and Double Trouble at the first Tornado Jam in Lubbock, Texas - May 11, 1980
(Stevie Ray Vaughan - Guitar, Vocals) (Jackie Newhouse - Bass) (Chris Layton - Drums)
Quote from the maker of this movie:
" This video was shot by me with SRV's permission and is the earliest
known video of SRV which has been released for public viewing. This
video is directly from my original master videotape. SRV was 25
years-old in this video."
Foto Arthur
Een ding moet ik de bezoeker van dit festival aanraden,plan van tevoren de concerten die je wilt zien anders zie je weinig.Het is er dermate druk ,dat als je dit niet doet je de kans loopt je favoriete optredens te missen.
Ik had zelf uiteraard gekozen voor Van Morrison,John Hiatt en Spectrum Road en voor de rest zou ik wel zien. Ik was mooi op tijd voor de opener van het festival John Hiatt
Crossing Muddy Waters
Sinds de jaren 80 John al diverse keren op zien treden en eigenlijk altijd goed.Ook deze keer weer een prima optreden met veel oude nummers ,maar ook nieuw werk van zijn laatste album.Dirty Jeans And
Mudslide Hymns . Zoals altijd weer een prima band erbij met een hoofdrol voor gitarist Doug Lancio.
Hoogtepunten het prachtige Cry Love,Thing Called Love en de toegift Riding With The King waarbij John en Doug heerlijk uit hun dak gingen.
Fever
John Hiatt was zo goed dat ik wat aan de late kant was om een plaatsje vooraan te bemachtigen.Maar vanaf ongeveer de tiende rij had ik toch een mooi zicht op het podium.Het begin met Brown Eyed Girl vond ik wat aan de slappe kant,maar gaandeweg het optreden werd het steeds beter.Met bovenstaand nummer kwam de stemming er in,de band was in prima vorm.Real Real Gone/You Send Me(SamCooke)Haunt of Acient Peace,Bey Bey Blackbird een prachtige medley met Time Is Running out/Too Late Too StopNow ,het werd steeds mooier.
Unchained Melody/Time is running Out?
Toen Moondance in een mooie "jazzy"uitvoering,de stemming kwam er steeds beter in ,maar toen een vervelend incident.Het zaalgeluid viel weg,Van en die band hadden niets in de gaten en speelden rustig door.
Publiek natuurlijk joelen en zwaaien(ik moest even aan Peer denken), maar toen na een minuut of tien het geluid weer terug kwam barstte er een donderend gejuich los.Van begreep er niets van en vroeg aan de bassist wat er aan de hand was.Toen snapte hij het,bood min of meer zijn excuus aan,hij dacht dat in een rugbywedstrijd beland was of zo iets.Het leek of the spanning gebroken was,I,m not feeling it Anymore,All in the Game,alle remmen gingen los,er werden zelfs grapjes over en weer gemaakt (there is a different between playing in England or Europe ,we are trying to get serious about drama this time,only in England they call this gigg grumpy")Ballerina ,helaas zonder gitaar,die bleef de hele avond in de standart,maar toch ook in een mooie uitvoering,daarna Van het podium af,en natuurlijk nog even terug voor G.L.O.R.I.A. Al bij al een van de betere V.M concerten van de laatste jaren.Benieuwd naar het nieuwe album komend najaar,maar wat mij betreft is Van The Man weer helemaal terug van (even)weggeweest.
En om met Van te spreken ,Big hand for the band! Chris White (saxophone)Alistair White (trombone)Dave Keary (guitar)Paul Moore (keyboards)Paul Moran (bass)Jeff Lardner (drums)Rod Quinn (percussion)
Na twee prachtige concerten is het tijd om de inwendige mens wat te versterken,en dat is op dit festival absoluut geen probleem.Eten en drinken uit alle streken van de wereld.En je loopt er een bekende Nederlander tegen het lijf,jawel Jules Deelder ,de nachtburgemeester van Rotterdam.
Toen op weg naar mijn derde reden voor mijn mijn bezoek aan dit festival,het optreden van Spectrum Road.
Geweldig optreden van deze superband met Jack Bruce(bass/zand)John Medeski(key,s)Cindy Blackwell(drums) en Vernon Reid(gitaar).Ik hoorde dat vele bezoekers halverwege het concert de tent verlietem ,misschien te hard?Ik had er in ieder geval geen moeite mee.Het was prima afsluiting van een mooie dag.Drie prachtconcerten op een dag,wat moet een mens nog meer.Op weg naar de uitgang pikte ik nog een stukje van Chick(met Neil Rodgers)mee,erg grappig.
AS Weekend 6.7en 8 July is er weer het North Sea Jazzfestival in Rotterdam.Dit valt meestal samen met het Bluesfestival in Peer waar ik toch dikwijls de voorkeur aan geef.Het programma in Peer sprak me deze keer niet zo aan dus heb ik voor Rotterdam gekozen.Op de eerste plaats natuurlijk om Van Morrison weer eens aan het werk te zien.De "Man" loopt al heel mijn muzikale leven met me mee(samen met Bob,Neil e.a)komen ze in de buurt moet ik er gewoon bij zijn.De concerten van Van Morrison in o.a Vredenburg en De Doelen zijn nog steeds hoogtepunten uit mijn vele concertbezoeken..Als ik eerlijk ben zijn mijn verwachtingen deze keer niet zo hooggespannen.De setlists van zijn laatste concerten zijn weinig verrassend,en Van Morrisson op festivals lijkt me niet zo,n goede combinatie(Peer).Maar wie weet ,een voor mij nieuwe begeleidigsband,wat andere arangementen van zijn songs,word het toch nog mooi.Ik sta in ieder geval met mijn vele V.M vrienden en vriendinnen vooraan! Ik heb speciaal voor deze gelegenheid een paar songs opgezocht waarvan ik zeker weet dat die "niet" op de setlist van vrijdag avond staan,zo ja is dat een "echte" verrassing.
Van Morrison will be coming out with a new album October 1st called Born to Sing: No Plan B. This will be Morrison’s first album in 4 years and his 35th solo record overall.
Quote Van Morrisson
"I’m not proselytizing, it’s not some kind of manifesto. Songs are just ideas, concepts, and you just put the mic there and go."
Beste Van Morrisson vrienden en vriendinnen Tot Vrijdag!!
Midnight Rider
Een sterke come back van The Allman Brothers in 1990 met het album Seven Turns.Ter gelegenheid van dit album een optreden in het Unplugged programma van MTV.
Hands Up
In 1970 werd Taste ontbonden na onenigheid over de financiële huishouding en de rol van het management hierin.
Met Gerry McAvoy (uit Deep Joy) op bas en Wigar Cambell (uit The Method) op drums ging Gallagher vervolgens verder onder zijn
eigen naam: The Rory Gallagher Band of Rory Gallagher and his band. Zijn
muziekstijl vertoonde de blues in al zijn facetten, maar met name ook
de country blues .
For The last Time
Dit zijn mooie beelden uit het begin van Rory,s nieuwe solo carriere ,die meerdan 25 jaar zou duren .
De songs komen van Rory Gallagher,s eerste solo album "Rory Gallagher"
It,s The Same Thing
Gallagher werd door het muziekblad Melody Maker in 1972 en 1974 uitgeroepen tot 's werelds beste gitarist. Hij genoot onder andere in het Oostblok een grote populariteit. De band zou een naam opbouwen met marathonoptredens tijdens veelvuldige tournees.
I Fall Apart
Gallagher had veel succes met zijn live-optredens, maar scheen er nooit
in te slagen dat op de plaat vast te leggen. Hij schuwde met zijn
houthakkershemden en zijn afgeragde FenderStratocaster alle vormen van glamour en deed ook nooit een poging een hit te maken. Hij had (en heeft )nog steeds een grote schare trouwe fans.
Wave Myself Goodbey
Tijdens een concert in februari 1995 in Nighttown in Rotterdam bleek Gallagher zo ernstig ziek, dat het voortijdig moest worden afgebroken. De zanger werd opgenomen in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam en later overgebracht naar een ziekenhuis in Londen. Daar onderging hij in april 1995 een succesvolle levertransplantatie. Hij overleed echter twee maanden later aan een longontsteking.
Abigail Washburn Key to the Kingdom (filmed by Arthur)
Een aangename verrassing,deze Abigail Washburn en haar muzikale partner Kai Welsh.Dit fragment is niet helemaal representatief voor het optreden.Het duo speelde een collage van Amerikaanse en volgens mij wat Ierse en zelfs Chinees getinte folk,ondersteund door mooie banjo melodieen.En een heel belangrijke rol voor multi-instrumentalist Kai Welch.Ik zag ook wel overeenkomsten met Gillan Welch en David Rawlings.Ook Gillian treed op onder haar eigen naam ,terwijl gitarist David Rawlings toch ook een heel belangrijke rol speelt.Tijdens dit fragment kwam het duo naar de rand van het podium om dit lied a cappela en onversterkt te zingen en te spelen.En door de mooie akoestiek van de grote zaal kwam dit volledig tot zijn recht.
Doug Macleod - Muziekgebouw Eindhoven 16-6 -2012
Het was weer een tijdje geleden dat ik Doug in aktie had gezien,ik volg deze bluesman al jaren en ik mag me dan ook wel een fan noemen...Een bluesman met een geheel eigen stemgeluid,prima gitarist en een prachtige verhalenverteller.Ik had een mooie zitplaats vooraan en kon dan ook dit mooie filmpje maken.Erg genoten,Doug Macleod op zijn best!
