Arthur,s Muziekverzameling B 186-190

186 The Byrds Hey Joe (Monterey)



187 The Byrds Live at the Fillmore 1969




188 The Byrds The Byrds (1973 Reunion)




189 The Byrds Preflyte



190 The Byrds Live Concertgebouw Amsterdam 7-7-1970
Boomp3.com
.Boomp3.com
Boomp3.com
Boomp3.com

Stephen Stills & Manassas

Stephen Stills, vocals & guitar (ex-CSNY, Buffalo Springfield)
Chris Hillman, vocals & guitar (ex-Byrds, Flying Burrito Brothers)
Al Perkins, steel guitar & guitar (played with Gram Parsons, among others)
Paul Harris, keyboards
DallasTaylor, drums (played with CSNY, ex-Clear Light)
Joe Lala, percussion (ex-Blues Image)



De band is eigenlijk ontstaan tijdens de opname sessies voor de Stephen Stills derde solo album. Het samenspelen ging zo goed dat men besloot als groep op te gaan treden.Toen het album af was had de groep nog steeds geen naam Tijden een klein tourtje stopte ze op een station in Manassas ,er werd een groepsfoto gemaakt onder de plaatsnaam en de groep Manassas was geboren. De foto werd gebruikt voor de hoes van hun eerste album.


Tijdens de drie uur durende live optredens van de band opende men met een rock set,daarna Stephen Stills met een akoestische set,daarna Hillman and Perkins met bluegrass, dan een rock en country set met de hele band en de afsluiter was een akoestische set.
Ik heb zelf een opname uit het Concertgebouw ,heel erg mooi.


It doesnt Matter
Manassas' tourde over de hele wereld,deed ook enkele malen Nederland aan(helaas gemist) en in Parijs maakte Stephen Stills kennis met de Franse singer/songwriter Veronique Sanson. Een jaar later trouwden ze ,en hun zoon Chris werd geboren(later ook een talentvolle singer/songwriter) Stills en Joe Lala (en later Manassas lid Kenny Passarelli) speelden mee op Veronique,s album Le Maudit.



Naast het vele toeren werd er ook nog tijd vrijgemaakt om een tweede album op te nemen.
Het werd ,mede door het vele door de invloed van drank en drugs niet zo,n mooi album als hun prachtige eerste. Veel van het opgenomen materiaal werd niet gebruikt (met inbegrip van een opname met Stevie Wonder op leadvocals). De opnames voor het eerste album waren gedaan door de producers Ron Albert en Howard Albert maar die hielden er tijden de opnames van het tweede album door de slechte bandprestaties er halverwege mee op.Het album werd voltooid in Colorado en Los Angeles.Down the Road werd uiteindelijk geen slecht album maar haalde niet het niveua van hun eerste .



Een andere bijkomstigheid was de altijd aanwezige schaduw van Crosby, Stills, Nash, & Young. Atlantic Records beschouwde Manassas meer als een side project van StephenStills en deed niet veel aan de promotie van de twee albums In 1973 kwam CSN&Y weer bij elkaar om een nieuw album op te nemen.Na afloop keerde Stephen weer terug naar Colorado om weer verder te gaan met Manassas ,maar het lukte niet meer om de band in de oude samenstelling bij elkaar te krijgen .Dallas Taylor was verslaafd aan de heroine,Fuzzy Samuels had geen interesse meer.De band deed nog twee kleine toertjes met bassist Kenny Passarelli maar het was de zwanezang van de band. Hillman werd een deel van de Souther-Hillman-Furay Band enStills ging op de solo tour met Donnie Dacus van Veronique Sanson's band, veteraan Russ Kunkel, en keyboarspeler Jerry Aiello.

BUDDY GUY & JOHN MAYER

George "Buddy" Guy (Lettsworth (Louisiana), 30 juli 1936) is een Amerikaanse blues- en rockgitarist en zanger die reeds vijfmaal een Grammy won. Hij is bekend als inspiratie van Jimi Hendrix, Eric Clapton en andere bekende bluesgitaristen uit de jaren '60. Hij is de vader van rapster Shawnna en Michael

John Clayton Mayer (Bridgeport (Connecticut), 16 oktober 1977) is een Amerikaanse gitarist en singer-songwriter die in New York woont. Hij won in korte tijd veel Grammy's.

..............................................
Damn Right, i've got the Blues!

..............................................
What kinda woman Live Farm Aid


..............................................
Come to Bed with Double Trouble

..............................................
Hoochie Coochie Man

ROYAL WOOD ( De Wegwijzer 10-10-2008)

De echte muziekliefhebber heeft het natuurlijk al lang ontdekt ,dat mooie Theater nabij de molen in Nieuw en st Joostland. Muzikaal is daar veel te genieten en diverse grote namen uit de singer/songwriters wereld hebben hier hun gezicht al laten zien o.a Ian Matthews, David Olney ,Chris Smither, Doug Mcleod, Carrie RodriquesAd Vanderveen en vele anderen
Het is ook een mooie plaats om weer nieuwe artiesten te ''ontdekken'' en afgelopen vrijdag was er weer een ,de Canadese singer/songwriter Royal Wood .

Boomp3.com

Royal Wood is een Canadese singer-songwriter uit Toronto, Ontario. Zijn muziekstijl is vergelijkbaar met die van Ron Sexsmith, Randy Newman Rufus Wainwright Elton John,al is dat mijn persoonlijke mening.
Prachtig pianospel,hele mooie liedjes en een stem die wel wat op die van Cliff Richard lijkt.


Royal Wood’s ingetogen gitaarspel en loepzuivere en breekbare stem, tillen de nummers naar een hoog niveau .

Weigh me Down
In de Wegwijzer als duo ,hier met band

Paint a red door


Juliet
Als dit concert(alleen veel te kort) een voorbode is van het nieuwe seizoen gaan we nog veel moois horen in De Wegwijzer

.............................

Arthur,s Muziekverzameling B 181-185

181 Jerry Butler and Betty Everett
(Let it be me)







182 Paul Butterfield Bluesband
Live at Monterey (Driftin Blues)






183 the PaulButterfieldBluesband
(Born in Chicago)





184 Bye Bye Love OriginalSound Track
Mary Chapin Carpenter (Stones in the Road)



185 The Byrds the Ballad of Easy Rider
(Jesus it,s just Allright)

AMERICAN FOLK MUSIC (1)

Woodrow Wilson (Woody) Guthrie (Okemah (Oklahoma), 14 juli 1912 - New York, 3 oktober 1967) was een productief en invloedrijk Amerikaans folkzanger, gitarist, banjo- en harmonicaspeler, die een schat aan onder meer liederen, folkgedichten en artikelen naliet.

                                       
                                      Woody Guthrie John Henry


                                        
Pete Seeger (Patterson (New York), 3 mei 1919) is een Amerikaans musicus.
Buffy Sainte-Marie (born Beverly Sainte-Marie, February 20, 1941 or this date in 1942)^[1][2] is an Academy Award-winning Canadian First Nations musician, composer, visual artist, pacifist^[3] educator and social activist.


                                         -
                                              Phil Ochs
Philip David Ochs (El Paso (Texas), 19 december 1940 - Far Rockaway, Queens (New York), 9 april 1976) was een invloedrijke Amerikaanse protestzanger, die vooral in de jaren '60 bekend was


                                          -
Bill Monroe (13 september 1911 – 9 september 1996) ontwikkelde de muziekstijl bekend als bluegrass, die genoemd is naar zijn begeleidingsband the Blue Grass Boys, op hun beurt weer genoemd naar zijn geboortestaat Kentucky. Monroes actieve carrière omspande zestig jaar als zanger, instrumentalist, componist en bandleider.

                                              -
The Kingston Trio is an American folk and pop music group that helped launch the folk revival of the late 1950s to early 1960s.
The Kingston Trio's original lineup: Dave Guard, Bob Shane and Nick Reynolds

---------------------
Odetta (born December 31, 1930) is an African-American singer, actress, guitarist, songwriter, and a human rights activist, often referred to as "The Voice of the Civil Rights Movement." Her musical repertoire consists largely of American folk music, blues, jazz, and spirituals. An important figure in the American folk music revival of the 1950s and '60s, she was a formative influence on dozens of artists, including Bob Dylan, Joan Baez, and Janis Joplin.
In Nederland kennen we de Amerikaanse zangeres Odetta vooral van het duet dat ze meer dan veertig jaar geleden zong met Harry Belafonte. "There's a hole in my bucket" was een wereldwijde hit voor het gelegenheidsduo. Belafonte, die nog veel beroemder werd, schreef ooit over haar "Few possess that fine understanding of a song's meaning which transforms it from a melody into a dramatic experience", en dat is precies wat ons altijd aansprak in deze zangeres: ze weet wat ze zingt en brengt dat met volle overtuigingskracht.


-                               
                                    Bob Dylan Man of constant sorrow

BONNAROO (1)

Het Bonnaroo Music and Arts Festival is een 4 daags music festival,georganiseerd en geproduceertdoor Superfly Productions en AC Entertainment, voor het eerst gehouden in 2002. Rolling Stone Magazine, noemt het "the ultimate over-the-top summer festival." Het festival word gehouden op het Great Stage Park op een 700-acre (2.8 km²) farm in Manchester, Tennessee, 60 miles zuid-oost vanNashville, Tennessee. De belangrijkste attracties van het festival zijn de verschillende muziekpodiums met live muziek in verschillende muzikalestijlen als indie folk, world music, hip hop, jazz, americana, bluegrass, country music, folk, gospel, reggae, electronica, en andere soorten alternatieve muziek .
Ook voor Arthur zou er hier veel te beleven zijn,hier volgen een paar hoogtepunten.


Mooie beelden van Allison Krauss & Robert plant


De sterke come back van Metallica ook hier op Bonnaroo


Suzan Tedechi & Derek Trucks


Glen Hansard (Swell Season) Het heeft rood haar en komt uit Ierland....
Prachtige uitvoering van Astral Weeks


Cat Power, eigenlijk Chan Marshall (volledige naam Charlyn Marie Marshall; 21 januari 1972), is een Amerikaanse singer-songwriter die bekend staat om haar minimalistische (maar vaak pastorale) muziek, voor haar spaarzame gitaar- en pianospel en voor haar etherische vocalen in zuidelijk-Amerikaanse stijl.

Arthur,s Muziek Verzameling B 176-180

176 Solomon Burke Live at the House of Blues (filmpje uit Ohne filter)




177 Solomon Burke Don,t give up on me(Live Bonnaroo2008)



178 RL Burnside Poor Black Matty


179 The Burrito Brothers
(Back to the sweatheart of the Rodeo)
Heeft weinig meer met de originele Flying Burrito Brothers te maken
Toerde wel onder die naam in de jaren 90 door met een ex lid Gib Gilbeau doorEuropa
en dan ook nog een album onder die naam maken,tja
dan onstaan er wel misverstanden.
Gewoon een leukCountry& Western bandje,niets meer en niets minder.

Boomp3.com





180 Kate Bush The Kick inside me

OLD GREY WISHTLE TEST

Patty Smith Because the Night

Patricia Lee (Patti) Smith (Chicago (Illinois), 30 december 1946) is een Amerikaanse rockzangeres en dichteres. Zij wordt wel beschouwd als een voorloper van de punkbeweging, maar is in feite meer verwant aan artiesten als The Velvet Underground en Bob Dylan. De arrangementen van haar nummers zijn vaak vrij complex en er komen ook lange improvisaties voor.

Haar teksten gaan over de liefde, ook de lesbische liefde (Gloria, Redondo Beach), en over heroïne (Dancing Barefoot)


Lynyrd Skynyrd Sweet home Alabama

Lynyrd Skynyrd is een Amerikaanse southern rock band, afkomstig uit Jacksonville, Florida. Lynyrd Skynyrd verwierf begin jaren '70 bekendheid onder het leiderschap van zanger, songwriter Ronnie Van Zant tot hij, en nog andere bandleden, stierven in een vliegtuigongeluk op 20 oktober 1977.

De band was genoemd naar Leonard Skinner, een leerkracht lichamelijke opvoeding, die sommige van de band leden hadden op de Robert E. Lee High School in . Lynyrd Skynyrd was één van de meest toegejuichde Southern Rock bands, alhoewel die term toen nog niet was uitgevonden. Op 13 maart 2006 werden ze in de Rock and Roll Hall of Fame geïntroduceerd. Hun unieke 'triple-lead guitar' zorgden ervoor dat songs zoals Free Bird of Sweet Home Alabama nu nog bekendheid hebben. De bandleden waren zanger Ronnie Van Zant, gitaristen Gary Rossington, Allen Collins, Ed King, en Steve Gaines, bassist Leon Wilkeson, keyboard speler Billy Powell, en drummers Bob Burns en Artimus Pyle.

Rory Gallagher Walk on hot Coals
(Ballyshannon, 2 maart 1948 – Londen, 14 juni 1995) was een Iers bluesgitarist.

In juni 1995 overleed op 47 jarige leeftijd meester-gitarist en blueslegende Rory Gallagher. Na een aanvankelijk gelukte levertransplantatie werd een longontsteking hem fataal.
De Ier werd vooral beroemd door zijn live optredens, zijn ‘Live in Europe’ album geldt als een standaardwerk. Zo wild en expressief als Gallagher zich op het podium liet zien, zo stil en teruggetrokken was hij privé. Ooit werd hij door The Rolling Stones gevraagd Mick Taylor te vervangen als gitarist, hij bedankte. Eric Clapton, Slash, The Edge en John Lennon verklaarden zich fan van Gallagher.


Supertramp is een Britse symfonische rockgroep, met een door Wurlitzer piano en saxofoon gedomineerd geluid. De band wordt in 1969 opgericht door Rick Davies (zang en toetsinstrumenten) en de latere King Crimson-tekstschrijver Richard Palmer-James (zang en gitaar). Belangrijkste andere groepslid is Roger Hodgson (zang, gitaar en toetsinstrumenten), die tot 1983 deel uitmaakt van de groep

XTC was een New Wave band uit Swindon, England, actief vanaf 1976 tot 2005. Hun grootste hits waren "Making Plans For Nigel" [1979] en "Senses Working Overtime" .

EMMYLOU HARRIS in CARRE (27-09-2008)

Emmylou Harris in Carre (27-09-2008)

Langzaam een beetje bijgekomen van een zwaar en gevarieerd muzikaal weekend.
Vrijdagavond de jonge britse Bluesrockband
Tantrum in mijn favoriete bluescafeetje, en zaterdag de Grand Old Lady Emmylou Harris in Carre .
Een bezoek aan dit Theater is voor een eenvoudig provinciaaltje als ik altijd al een belevenis op zich.Ontvangst door een mijnheer in rockkostuum ,een mooie dame die je naar je plaats breng,waar maak je dat nog mee. Ik moet toegeven,met rock & roll heeft het natuurlijk niets te maken.

Het voorprogramma werd verzorgd door Kimmy Rhodes, mooie stem begeleid door een uitstekende gitarist en haar man op de bas.
Dan Emmylou,een wat aarzelend begin(beetje hees),maar na een paar koppen thee ging ze echt 'los' en wat meteen opviel was de geweldige akoestiek van Carre. Het was het laatste optreden van de Europese tournee,de stemming op het podium zat er goed in er werd veel gedold maar dat ging niet ten koste van de muziek.


Grievous Angel (de foto,s wel maar de beelden zijn niet uit Carre , maar uit het Hammersmith Apollo 14-09-2008)


Love & Happiness duet met Kimmy Rhodes


Pancho & Lefty Natuurlijk mag Townes van Zandt niet ontbreken


Bright Morning Stars A Capello gezongen Ook in Carre een van de vele hoogtepunten van de avond

Het was een onvergetelijk mooi concert,als ik een cijfer mag geven ,een dikke negen!




Recentie uit KindaMusic

Carré is de laatste stop van Emmylou Harris' Europese tournee. Mogelijk verklaart dat het goede humeur van de zangeres. Ze zoekt voortdurend contact met het publiek door middel van kleine, persoonlijke verhalen en lovende woorden over Amsterdam, de zaal en de akoestiek. Ook voor haar band en crewleden - "inclusief die aardige buschauffeur waarvan ik de naam altijd vergeet" - niets dan aardigheden. Evenals voor opwarmer Kimmie Rhodes, die halverwege en aan het eind van de twee uur durende show mag opdraven voor duetten. Wat dat betreft maakt Harris haar reputatie van warme vrouw, inmiddels suikeroma, helemaal waar.

De avond kent weinig verrassingen. De door de wol geverfde Harris heeft zichzelf omringd met ervaren muzikanten, die zelfs op de automatische piloot fraai samenspelen. De zangeres kan putten uit een fraai oeuvre, waarvan ze vanavond een dwarsdoornede speelt. Daarbij vallen de liedjes van haar jongste album All I Intended To Be, waarop ze naast eigen werk songs van Billy Joe Shaver, Patty Griffin, Tracy Chapman en Merle Haggard speelt, in positieve zin op. Extra vermelding verdient het nummer 'Fernando'. In die akoestische ode aan haar overleden vader komt Harris' geweldige stem helemaal tot zijn recht.

Met een vijf man sterke band - gitaar/dobro, bas, drums, keyboard en mandoline/viool - zet Harris een perfecte show neer. Wel valt er nog het nodige te verbeteren aan de opbouw. Om te beginnen mag de countryster de rustigere nummers op tweederde van de rit vervangen door meer sprekend werk. Of ze in ieder geval niet allemaal achter elkaar spelen. Dan zakken de oogleden en zit het pluche van Carré ineens gevaarlijk lekker. Ook is onduidelijk waarom Harris aan het eind van het concert ineens wél avontuurlijk kan zijn. Dan wisselt ze stijlen als bluegrass, country en western swing af en stijgt het concert naar grote hoogte.

De hoogtepunten maken veel goed. Met name het eerdergenoemde 'Fernando' en het euforische 'Born to Run' dat wordt uitgerekt met viool en gitaarsolo's. Ook fraai is het a-capellalied dat Emmylou zingt met haar keyboardspeler en gitarist. Carré op zijn stilst.