Arthur,s Muziekverzameling B 96-100

96 Chuck Berry The Millenium Collection












97 Eric Bibb A lot off...












98 Big Brother & The Holding Compagnie How hard it is












99 Big Joe Turner The boss of the Blues











100 Billy Joe & The Checkmates Percolator

NEDERLAND-FRANKRIJK 4-1

De muziek maar weer even op de tweede plaats want wat was het weer een mooie vrijdagavond.
De vice-wereld kampioen Frankrijk met 4-1 verslagen wie had dat gedacht.
Een prima team prestatie met verschillende uitblinkers maar de man van de wedstrijd was voor mij Edwin van der Sar met op de belangrijke momenten de juiste ingrepen.

Het franse voetbal mag dan even wat minder zijn,muzikaal valt er veel te genieten!

Aznavour werd geboren als zoon van Armeense immigranten. Op negenjarige leeftijd begon hij op te treden, samen met Pierre Roche, en koos spoedig de podiumnaam Aznavour. Op vroege leeftijd introduceerden zijn artistieke ouders hem in de wereld van theater. Zijn grote doorbraak kwam toen de zangeres Édith Piaf hem hoorde zingen en hem op reis in Frankrijk en de Verenigde Staten meenam. Daarna ging de reis naar Québec, waar het grote succes hem opwachtte: veertig weken lang mocht hij in enkele clubs spelen, met maar liefst elf shows per week. In 1953 brak Charles, beïnvloed door Piaf, met Roche.

In 1955 won Aznavour de Kristallen Ster voor beste Franse mannelijke acteur.

In 1993 werd hij benoemd tot Buitengewoon Ambassadeur van de Republiek Armenië. Vier jaar later werd hij om dezelfde reden Officier de la Légion d’ Honneur in Frankrijk. In 1996 werd Charles Aznavour toegevoegd aan de Songwriters Hall of Fame.

Gilbert Bécaud (Toulon, 24 oktober 1927 – Parijs, 18 december 2001) was een Frans zanger, componist en acteur. Zijn bijnaam was "Monsieur 100.000 Volts" vanwege zijn energieke optredens. Zijn bekendste hit is waarschijnlijk "Et maintenant", een lied uit 1961 dat na een vertaling ook een hit werd in het Engels - "What Now My Love". Mijn favorite nummer ,,Nathalie,,

We waren allemaal stiekem een beetje verliefd op dit mooie franse zangeresje.
Françoise Hardy tekende haar eerste contract met het platenlabel Vogue in november 1961. In april 1962, kort nadat ze eindexamen had gedaan, verscheen haar eerste album Oh oh Chéri, met het titelliedje geschreven door Johnny Hallyday's schrijfduo. Het nummer "Tous les garçons et les filles" werd een groot succes en er werden er 2 miljoen van verkocht. Ze had lang haar en droeg meestal jeans met een leren jasje en begeleidde zichzelf op de gitaar.

1967 Vakantie in Bray-Dune Heerlijke zomer ,mooie meisjes en dan natuurlijk het jaar van de prachtige muziek Wither shade of pale,All you need is Love en natuurlijk Jaques Dutron met
Et Moi Et Moi Et Moi

Gezegend met uitzonderlijke talenten weet Jacques Dutronc zich eind jaren vijftig de Parijse muziekscene binnen te werken. Het zal tot eind jaren zestig duren eer hij muzikaal echt succesvol is en ook Nederland hem leert kennen(“Il est cinq heures Paris s'éveille”). En hoewel Dutronc nog steeds albums opneemt geniet hij in Frankrijk vooral bekendheid als acteur en tv-personality.

THE ALEX SKOLNICK TRIO

Regelmatig met de Metalband Remains op tour zijnde kom je toch met muzieksoort in contact waar je als blues/rock/pop/jazz/wereld muziek liefhebber normaal gesproken geen aandacht aan zou besteden.
Zo was ik enkele jaren geleden bij een optreden van de Trash/metalband Testament in de (oude) Effenaar in Eindhoven.Arthur is veel gewend,veel concerten gezien maar zo hard had hij het nog niet meegemaakt en tot overmaat ook nog zijn oordoppen vergeten.Het optreden eindigde met een enorme chaos zowel op het podium als in de zaal.Zowel voor als na het optreden werd dikwijls de naam van Alex Skolnick genoemd ,dit was een van de oprichters van Testament ,uit de band gestapt en was tot afschuw van de vele metalheads overgestapt naar de Jazz. Dat is dus interesant voor Arthur,en wat ik eigenlijk al wist werd nog eens bevestigd,ook in deze muzieksoort zitten grote talenten.

Alex Skolnick (geboren op 29 september 1968 te Berkeley, Californië, USA) is een jazz- en rockgitarist.


Goodbye to Romance



Revelation(Mother Earth)

Hij was jaren lid van de heavymetal/trashmetalband Testament dat hij na ruim 9 jaar in 1992 verliet. Daarna speelde hij in bands als Savatage, de Stu Hamm-band, Attention Deficit en Ozzy Osbourne en deed hij mee aan allerlei projecten. Alex Skolnick is een veel gewilde gitarist vanwege zijn aparte gitaarspel en zijn vertrek bij Testament deed de band geen goed, hoewel ze toch overeind bleven en dat tot op heden nog staan.

War Pigs (Black Sabbath)

Still lovin you (Gary Moore)
Momenteel speelt Alex Skolnick weer in Testament en speelt hij ook in de (jazz)band "Alex Skolnick Trio" dat in 2007 hun derde album, genaamd "Last Day In Paradise" uitbracht.
Vooruit,dan toch nog maar een stukje Testament!!!

AMERICAN POP FROM THE SIXTIES

Zomaar een kleine greep uit de rijke Amerikaanse pop history

Chicago Transit Authority (ook wel Chicago of Chicago I genoemd) is het debuutmuziekalbum van de Amerikaanse band Chicago. De muziek voor dit album is tot stand gekomen tijdens 7 maanden oefenen en diverse concerten. In vergelijking tot hun collegae / concurrent Blood, Sweat and Tears is het album veel experimenteler. Dit album mocht pas worden uitgegeven nadat BST hun eerste vruchten had afgeworpen. Men schurkt af en toe tegen bigband-jazz aan, dat zou uiteindelijk uitdraaien op een uitnodiging van Duke Ellington voor een optreden in zijntelevisieprogramma.


I,m a man is een compositie van Muff Winwood en Jimmy Miller van The Spencer Davis Group,

• Robert Lamm – toetsen, zang;
• Terry Kath – gitaar, zang
• Peter Cetera – basgitaar, zang
• Walter Parazaider – saxofoon en dwarsfluit; zang
• Lee Loughnane – trompet en zang
• James Pankow – trombone;
• Daniel Seraphine – slagwerk;
• James William Guercio

Simon & Garfunkel (Paul Simon en Art Garfunkel) was een populair zangduo in de jaren '60.

Tijdens hun middelbare-schoolperiode begonnen ze met het zingen van liedjes van onder andere de Everly Brothers. In 1956 begonnen ze officieel onder de naam Tom and Jerry (Paul Simon als Jerry Landis en Art Garfunkel als Tom Graph) en kregen onder die naam hun eerste opnamecontract. In 1957 begonnen ze hun eigen teksten te schrijven. Hun eerste hit was Hey schoolgirl. Volgende pogingen om hits te scoren waren niet erg succesvol dus ging het duo na hun middelbare school ieder zijn eigen weg.

Ze zagen elkaar weinig in de periode die daarop volgde. Maar in 1962 ontmoetten ze elkaar weer. Eind 1963 begonnen ze met optredens onder de naam Simon & Garfunkel.

The Sounds of Silence" of "The Sound of Silence" was de echte doorbraak voor Simon and Garfunkel . Het is geschreven in February , 1964 door Paul Simon naar aanleiding van de moord op President John F. Kennedy op 22 November , 1963.
Ikzelf herinner me een optreden in het TV programma Fanclub ik denk in ± 1965 waar ik zeer van onder de indruk was.



The Monkees waren een Amerikaanse popband die furore maakte in de jaren zestig met de gelijknamige televisieshow. De reeks verscheen op 12 september 1966 voor het eerst op de Amerikaanse televisie en werd gedurende twee seizoenen uitgezonden door de NBC. De laatste aflevering was op 19 augustus 1968. In Nederland was de serie in 1966 bij de AVRO te zien.




De vier jonge mannen, die The Monkees vormden, waren de in Engeland geboren Davy Jones, en de Amerikanen Micky Dolenz, Michael Nesmith en Peter Tork. Ze werden geselecteerd naar aanleiding van een advertentie waarin werd gevraagd om acteurs voor de rol van vier gekke jongens ("four insane boys"). Onder degenen die werden afgewezen was de toen nog redelijk onbekende Stephen Stills van (later) Crosby, Stills & Nash.
Als band scoorden The Monkees diverse hits waaronder I'm a Believer, (I'm Not Your) Steppin' Stone, Daydream Believer en Last Train to Clarksville. Een enkel nummer had zelfs een sociaal-kritische inslag, zoals Pleasant Valley Sunday. Er verschenen vijf albums met de originele bezetting, en nog eens drie nadat Tork en nog later Nesmith de groep hadden verlaten. De televisieshow was toen allang gestopt.

Liefhebbers wijzen er op dat The Monkees hun goede smaak toonden door gebruik te maken van de beste liedschrijvers van hun tijd onder wie Neil Diamond, Gerry Goffin, Carole King, Barry Mann and Cynthia Weil. The Monkees, bewonderaars van Jimi Hendrix, wisten de "Jimi Hendrix Experience" onder de aandacht te brengen van het Amerikaanse publiek door Hendrix op te nemen in het voorprogramma tijdens hun tournee van 1967. Hendrix kon die publiciteit wel gebruiken, maar de fans van de Monkees moesten er niets van hebben. Na enige optredens ging Hendrix zijns weegs.

ITALIE -NEDERLAND 0-3

Naast de muziek is toch ook de voetbalsport een grote hobby van Arthur.Zelf niet meer aktief, maar een goeie wedstrijd op de buis gaat er altijd in.Gisteravond was er zo een ,een zeldzaam mooie wedstrijd en een prachtig resultaat voor het Nederlandse team.
Een mooie aanleiding om eens wat Italiaanse muziek op mijn Blogje te zetten,en dat valt niet mee.
Namen die me te binnen schieten zijn Umerto Tozzi,Eros Ramazottie Paolo Conte,Zucherro,Cecilia Bartoli. Alleen de laatste drie heb ik wat mee
Paolo Conte was in de jaren tachtig regelmatig op de TV te bewonderen en dat waren altijd hele mooie concerten

Paolo Conte (Asti, 6 januari 1937) is een Italiaanse zanger, componist en tekstschrijver van liedjes voor andere zangers en later voor zichzelf. Zijn korrelige, holle stem voegt een speciale charme toe aan zijn treurige, soms melancholische teksten. Hij heeft in 1998 een verzamelalbum uitgebracht onder de naam The best of Paolo Conte. Hij componeerde filmmuziek en een musical Razmataz. Als beeldend kunstenaar had hij tentoonstellingen in Londen van zijn grafiek en schilderijen. Paolo Conte studeerde rechten en was advocaat.

Zucherro heb ik gezien in het voorprogramma van Eric Clapton in de statenhal in Den Haag
Een wat morsig mannetje met een aparte stem en een geweldige band.
Heel mooi optreden

Zucchero, artiestennaam van Adelmo Fornaciari (Roncocesi (Emilia-Romagna), 25 september 1955), is een Italiaanse zanger, tekstschrijver, componist en producer. 'Zucchero' is Italiaans voor 'suiker', de bijnaam die hij van een lerares kreeg en die hij later voor zichzelf is gaan hanteren.

Van Cecilia Bartoli zag ik jaren geleden een heel mooi concert in een of ander prachtig klassiek theater.
Hoewel ik niet zo van de klassieke muziek ben schafte ik me toch direct een CD aan van deze mooie dame en die zit die toch met een zekere regelmaat in de CD speler.Ik moet dan wel alleen thuis zijn want mijn omgeving kan dit niet verdragen(ik heb de neiging om hem heel hard af te spelen)

Nu op naar Nederland-Frankrijk kan ik alvast nadenken over Franse Muziek ,word moeilijk om nog maar niet te praten over Nederland -Roemenie

3-o!!!!

TERRY REID

Terry Reid was vaak aanwezig daar waar rockgeschiedenis werd geschreven. Nimmer stond hij op de voorgrond; zijn plaats was ergens in de coulissen, maar hij was er. Terry Reid was er eind jaren zestig bij toen de Britse bleekneuzen de blues ontdekten.


In 1968 werd Reid opgepikt door de opportunistische producer Micky Most en gemanaged door Peter Grant. Reid – een begenadigd gitarist gezegend met een indrukwekkende soulstem – bouwt door zijn fabuleuze optredens, een dampende cocktail van rhythm ’n blues, soul en rock, een goeie reputatie op. Reden waarom hij meegevraagd wordt op Creams Amerikaanse afscheidstournee; ook daar was hij bij. Reid maakt diepe indruk met zijn op Steve Marriotts en Paul Rogers’ gelijkende rauwe soulstem. En dus wordt Reids rammelende debuutplaat, Bang Bang You’re Terry Reid, door Mickie Most op de markt gegooid.boomp3.com
Datzelfde jaar, Reid is nog maar 19, wordt hij gevraagd als zanger van The New Yardbirds. Maar Reid meent dat een solocarrière hem meer succes zal brengen. Aldus meldt hij zich af en beveelt beleefd een andere zanger aan: Robert Plant.Aldus meldt hij zich af en beveelt beleefd een andere zanger aan: Robert Plant. The New Yardbirds veranderen hun naam in Led Zeppelin en de rest is geschiedens. Ook dáár was Terry Reid bij. Reids tweede lp, Terry Reid, is een flinke verbetering ten opzichte van het debuut. De sound, waarvoor Mickie Most verantwoordelijk is, is nog even wrakkig, maar Reids gitaarspel en machtige stem maken een blijvende indruk op vooral het Amerikaanse publiek. In dat jaar, 1969, kiezen The Rolling Stones Terry Reid als voorprogramma voor hun Amerikaanse Get Yer Ya-Yas Out-tour. De tournee eindigt op een rampzalige manier met de moord tijdens het Altamont Speedway-concert – op macabere wijze in beeld gebracht in de speelfilm Gimme Shelter. Terry Reid smaakt het dubieuze genoegen ook hierbij aanwezig te zijn…


Nadat hij breekt met Mickie Most en zijn artistieke vrijheid herwint, settelt Reid zich in Californië. Maar hij is nog niet verlost van Most; een schadeclaim verhindert Reid drie jaar lang nieuw materiaal op te nemen. De wankelmoedige en wellicht licht schizofrene Reid gaat er bijna aan onderdoor en als op het laatste moment Reids compositie ‘Without Expression’ niet wordt opgenomen op Crosby, Stills, Nash & Youngs Déjà Vu is Reid ten einde raad, niet in de laatste plaats door veelvuldig drank- en acidgebruik. Pas rond 1973 krabbelt Terry Reid op en neemt dan artistieke wraak met het experimentele River. Maar vanwege tegenvallende verkopen zet Reids nieuwe label hem bij het grofvuil. En weer breekt er een moeilijke en deprimerende periode aan, totdat Reids oude Britse vriend, Graham Nash, hem uit de goot redt. Met een nieuw platencontract, verfrist elan en de productionele steun van Nash, gaat Reid zowel in Hollywood als in Nash’ huisstudio in San Francisco werken aan de opnamen van Seed Of Memory. Reid en Nash worden hierbij gesteund door topmuzikanten als gitarist David Lindley en pedal steel-gitarist Ben Keith, en Reids vaste bassist Lee Miles. De invloed van Nash is overduidelijk: zijn harmonievocalen zijn uit duizenden te herkennen; Reids stem lijkt sterk op die van David Crosby en de countrysound roept Neil Young in herinnering. Seeds Of Memory laat daarentegen ook meer dan voldoende de soulvolle kant van Reid zien: ‘Ooh Baby (Make Me Feel So Young)’ is stuwend en groovy, met een voorname rol voor Lee Miles, Reids zwarte bassist;boomp3.com
Toch maakt Reid de meeste indruk in de nummers waarin hij – uiteraard onder invloed van Graham Nash – de sound van CSN & Y adopteert. Nash is nadrukkelijk aanwezig door zijn spel op de elektrische piano en door zijn – het zij gezegd – schitterende harmonievocalen die wondermooi samenvloeien met Terry Reids doorleefde stem. De prachtige reeks liedjes die kant 1 van Seed Of Memory bevolken zijn ingetogen en hebben een kalmerende werking. Door het sfeervolle pedal steel-spel en de harmoniezang hebben ‘Faith To Arise’,boomp3.com ‘Brave Awakening’ boomp3.comen ‘To Be Treated Rite’ boomp3.comhet effect van een warme golfstroom. Terry Reid is hier helemaal een Californisch zonnekind dat gelouterd is door levenservaringen – waardoor Seed Of Memory op een lijn staat met het solowerk van Neil Young, David Crosby en Stephen Stills. Het weergaloze titelnummer ‘Seed Of Memory’ bewijst dit ten overvloede.boomp3.com Niet alleen bedient Reid zich hierin van het typische Westcoast-idioom – Though the winds of change may rearrange the country / Let it also sow the seed of memory – maar Reids gitaarspel en vocaal meesterschap maken in samenhang met de pedal steel en Nash tweede stem van deze fraaie compositie een weergaloze luisterervaring.
Ook naar de mening van Arthur is dit album een waar meesterwerk en een van de toppers in mijn verzameling

Terry Reid is niettemin een cultfiguur gebleven en is vermoedelijk gedoemd tot de marginaliteit. Pech bleef hem achtervolgen want daags nadat Seed Of Memory werd uitgebracht ging Reids platenlabel, ABC Records, bankroet. De latere platen – Rogue Waves in 1979 en The Driver in 1991 – hebben geen verandering gebracht in Terry Reids status; die van een tamelijk obsure legende, maar een legende niettemin.
Terry Reid is tot op de dag vandaag nog steeds aktief op diverse podia over de hele wereld,geuige onderstaande opnames.

En wat zou er gebeurd zijn als hij in 1968 ja had gezegd tegen Jimmy Page, in 2oo8 samen met Alison Krauss op een podium?

Arthur,s Muziekverzameling B 91-95

91 Bee Gees All Time Greatest Hits(lp)

Bee Gees • Message • 1968

92The Bees Free the Bees
wash in the rain












93 Tab Benoit & Jim Thackery Wiskey Town












94 Brook Benton The Best Off

Brook Benton - It's Just A Matter Of Tim

95 Bee Gees Live at the Festval Hall Melbourne 1971

ZATERDAG it,s SOULTIME! with DUFFY

Na een zware death-meatal met de band Remains (chauffeur/roadie) gaan we weer over op een totaal andere muzieksoort de SOUL!!!!

Prachtig,die nieuwe lichting jonge artiesten de blues en soul uit de sixties weer in een nieuw jasje steken.Joss Stone ,Amy Winehouse en Duffy zijn hier mooie voorbeelden van.

Aimee Anne Duffy (Nefyn, 1 juni 1984) is een Welshe zangeres en songwriter. Haar stem wordt vaak vergeleken met Dusty Springfield en Amy Winehouse. Met haar soulnummers wordt ze getipt als een groot doorbrekend talent in 2008

Duffy lijkt nieuw, maar was al vier jaar bezig aan haar debuut-cd. Ze zong in talentenshows, in bars en deed mee aan de Welshe variant van Idols. Vier jaar geleden werd ze ontdekt door Jeanette Lee die ze omschrijft als haar manager, coach en beste vriendin. Lee was begin jaren tachtig bekend als percussionist van de band P.I.L., die Johnny Rotten na The Sex Pistols had opgericht, en later (samen met Geoff Travis) als het brein achter platenmaatschappij Rough Trade, dat bands als The Libertines, The Smiths en The Strokes ontdekte.


Duffy zei in een interview „Ik houd van sterke beelden in teksten. Daarom bewonder ik de stijl van mensen als Scott Walker, en van veel oude, vergeten soulzangers. Het mooiste voorbeeld daarvan vind ik het lied Can’t Give Back The Love I Feel For You, van Syreeta, de vrouw van Stevie Wonder. Daarin zingt ze: ‘Here’s a tear for a souvenir and a dream torn at the seam/ but I can’t give back the love I feel for you’.



4Juli op Werchter ? o.a Neil Young,Slayer,Moby en?Duffy! Goeie kans dat Arthur ook van de partij is!

PINK FLOYD

"High Hopes" komt van het Pink Floyd album, The Division Bell, en is geschreven door David Gilmour en zijn vriendin Polly Samson. Het begin van "High Hopes" doet denken aan de Pink Floyd song "Fat Old Sun", van het Pink Floyd-album Atom Heart Mother. Beide stukken beginnen b.v met klokkenspel
Het is de laatse officiele Pink Floyd song.

"High Hopes" staat ook op het verzamel album Echoes: The Best of Pink Floyd met een ingekorte slide-guitar solo.

"Hey You" is een nummer van het The Wall album uit 1979 .Het is het begin van het tweede deel van dit dubbel album.




Hey you, out there in the cold
Getting lonely, getting old
Can you feel me?
Hey you, standing in the aisles
With itchy feet and fading smiles
Can you feel me?
Hey you, dont help them to bury the light
Don't give in without a fight.

Hey you, out there on your own
Sitting naked by the phone
Would you touch me?
Hey you, with you ear against the wall
Waiting for someone to call out
Would you touch me?
Hey you, would you help me to carry the stone?
Open your heart, I'm coming home.

But it was only fantasy.
The wall was too high,
As you can see.
No matter how he tried,
He could not break free.
And the worms ate into his brain.

Hey you, standing in the road
always doing what you're told,
Can you help me?
Hey you, out there beyond the wall,
Breaking bottles in the hall,
Can you help me?
Hey you, don't tell me there's no hope at all
Together we stand, divided we fall.


Mooie live uitvoering van High Hopes door David Gilmour.

Beyond the horizon of the place
We lived when we were young
In a world
Of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly
And without boundary
The ringing of the division bell had begun

Along the long road and on down the causeway
Do they still meet there by the cut

There was a ragged band
That followed in our footsteps
Running before time took our dreams away
Leaving the myriad small creatures
Trying to tie us to the ground
To a life
Consumed by slow decay

The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The nights of wonder

Looking beyond the embers
Of bridges glowing behind us
To a glimpse of
How green it was on the other side
Steps taken forwards
But sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide

At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights
Of that dreamed of world

Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes
Still straight to the horizon
Though down this road
We've been so many times

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river
Forever and ever

EVA CASSIDY (2Febr.1963 - 2Nov.1996)

Eva Marie Cassidy (Washington D.C., 2 februari 1963 - Bowie, Maryland, 2 november 1996) was een Amerikaans zangeres die een aantal bekende nummers in eigen stijl coverde. Zij is tijdens haar leven nooit wereldwijd bekend geraakt. Nadat zij was overleden aan de gevolgen van kanker kwam het grote muzikale succes

Eva Cassidy - Somewhere Over The Rainbow

Geboren en getogen in Washington D.C., verwierf de verlegen Eva Cassidy lokaal een reputatie als zeer getalenteerd zangeres, gezegend met een prachtige stem en subtiel gitaarspel.

Eva Cassidy - Time after Time

Men beschrijft Eva Cassidy niet bepaald als elegant, eigenlijk kleedde ze zich als iemand die zo een bergwandeling kon gaan maken, ook haar koppigheid en standvastigheid op het selecteren van haar liederen (waaronder vooral soul,jazz en gospel) irriteerde de platenmaatschappijen mateloos.

Eva Cassidy

Een paar maanden na het verschijnen van haar album "Live at Blues Alley" kreeg ze in juli 1996 last van pijnen in haar heup. Dit bleek een in haar botten uitgezaaide vorm van huidkanker te zijn. De doktors gaven haar nog maar een paar maanden te leven. Ze overleed in november van datzelfde jaar.

Eva Cassidy - Autumn Leaves

Het laatste lied dat ze ooit gezongen heeft, zodanig verdoofd door pijnstillers dat ze op het podium geholpen moest worden, was haar eigen interpretatie van "What a Wonderful world" door Louis Armstrong

EVA CASSIDY - WHAT A WONDERFUL WORLD.

Een triest verhaal deze keer op Arthurs Weblog over deze prachtige zangeres.
Gelukkig blijf haar muziek voor eeuwig bewaard.